Oktobertuin

Eind van de zaterdagochtend een bezoekje aan Wim gebracht. In de serre een beetje bijgepraat. Afgesloten met een rondje door de tuin. In de vroege herfst, zit er nog veel blad aan de bomen, de kleine esdoorns beginnen te kleuren, de vruchten van de cornus kousa beginnen te vallen. Paar foto’s gemaakt. In dit zachte herfstlicht zo mooi, dat ik ze gewoon allemaal bij dit blog plak.

Varens van zoon Wouter, zie Groei & Bloei, tijdschrift Oktober 2017.
De kunstwerken van dochter Dorothee.

Een soort wrat

Kijk eens in die boom, zegt Annelies, daar zit een soort wrat. Weet jij wat het is?

Ik had de boom – een magnolia – al eerder gezien in de tuin van Annelies. Toen prachtig in bloei. Nu is het oktober, de boom staat nog volop in blad. De knoppen voor volgend jaar zijn in de maak, ongeveer 2,5 centimeter groot. En dan dus de ‘wrat’. Toen ik aan kwam lopen dacht ik eerst dat het een gal, een vergroeisel van tak of stengel, was. Maar van dichtbij was het helder: een wonderlijk gevormde zaaddoos. Een handjevol zat er in deze boom. Elk weer een beetje anders gevormd. Als je ze nog iets langer laat hangen, dan gaan de zaaddozen open en komen de zaden – rode besachtige zaden van bijna een centimeter groot –  te voorschijn.

De magnolia van Annelies, met beginnende herfstkleur
Bijna 15 centimeter lange magnolia vreugd

Najaarsplantenruil 2017

Najaarsplantenruil oktober 2017
Najaarstuin Annelies
Met kopje koffie, thee en maar liefst drie soorten zelfgebakken taart
Graspad, slingerend door de tuin van Annelies

Brengen
– darmera peltata
– persicaria ‘red dragon’
– witte hoornbloem
– longkruid
– stipa tenuissima
– zenegroen
– iris sibirica
– waterlelies
– wateraardbei

Halen
– melica transsylvanica ‘redspire’
– 3 maartse viooltjes (op heuvel bij appelboom 85)
– carex grayi (knotszegge)
– 1 rozet gevlekt havikskruid, bochtig havikskruid (op heuvel in bloemenwei appelboom 85)
– zaailingen muurbloem (nog oppotten)

Slager Bakker

Vind je het ook zo’n leuk als er een meneer Bakker is, die van beroep slager is, en op zijn winkel heeft staan: Slager Bakker. Wij hebben nu zo’n bloembol. Het is een narcis, en de naam van die narcis is geranium!

De narcis heeft meerdere bloemen per stengel, spierwitte blaadjes, met een bescheiden trompetje. bescheiden van formaat, want de kleur is knaloranje. Waarom die geranium is genoemd. Misschien weet Joost het. Deze geranium heeft een lekkere geur, maar de kans dat we die ruiken is niet zo groot. De narcissen staan sinds vanmiddag in de voortuin, maar niet meteen een plek waar je met je neus bovenop zit.

Het planten was nog wel een heel gedoe. In de voortuin hebben we een fors oppervlak, zeker anderhalve vierkante meter met persicaria bistorta, adderwortel. Daar zet ik de bollen wel even tussen, dacht ik. Nee dus: de adderwortel maakt hele stevige wortelstokken, en daar tussen in een taai web van kleinere wortels, een laag van ongeveer 6 cm. Met de schep zelfs nauwelijks door te hakken. Besloten om een flink deel van de adderwortel helemaal weg te halen, paar uur werk voor 1 m2! De hele bovenlaag in brokken naar een bult achter in de tuin gebracht (wie adderwortel wil, kom een paar klonten halen!). Een paar emmers compost naar de voortuin. En toen bolletjes in de verse grond. De narcissen en ook nog tulpen. Er tussen (ook voor het antikattenbak effect) verschillende planten die ik nog in potten had geplant: 5 korenbloemen, 2 grootbladige salvia’s, 5 verbena bonariensis-sen.

Gokje met klokje

Twee soorten zaad had Mies meegebracht: campanula rapunculus (2 jarig), rapunzelklokje en campanula rapunculoides, akkerklokje. Een van de twee heb ik al in de tuin staan, maar welke? De namen lijken zo op elkaar. Gokje dus, ik nam een zakje zaad van het rapunzelklokje mee.

Verkeerd!
Als ik de klokjes opzoek (zie linkjes), dan lijkt het erop dat we het rapunzelklokje al hebben. Een wat fijner bloempje en ielere stengels.

Een derde klokjes soort in de tuin, in campanula-blauwpaars (en soms in wit) is het ruige klokje. Stevige planten, goed rechtop blijvend.

En de vierde is een laag, wat flodderig groeiend klokje, misschien wel het weideklokje. Ook deze soort nam ik van een plantenruil mee, twee jaar geleden. Toen stond er geen naam bij.

Schildblad

Als je nou aan de ene kant wat weghaalt, stelt Eddy voor, dan hebben we wat meer zicht op de vijver.

Hij doelt op het schildblad – darmera peltata- dat weelderig groeit aan beide zijden van het ondiepe stuk van onze vijver. Daar heb ik kort geleden een paar wortelstokken uitgeschept voor de weggeef. Volgende week is weer plantenruil.

Darmera is een fraaie probleemloze plant, die heel langzaam groter groeit.

Schildblad is mooi te combineren met andere bladvormen zoals varens en irissen
Herfstkleur
Geparkeerde darmera wortelstokken. Vergis je niet, het exemplaar onder in beeld is 25 cm lang!

Perfect als oeverplant. Door zijn stevige (oppervlakkige) wortelstokken houdt de darmera ook een instabiele vijveroever goed vast. Bloei in april – mei met een opvallende bloem, voordat het blad opkomt. Daarna het blad, enorme exemplaren tot zo’n 50 cm in doorsnee. Heet niet voor niets schildblad. De darmera kondigt de herfst aan met fraaie koperrode en gele herfstkleuren. De zaaddozen zijn fraai, maar bij ons zien we ze nauwelijks, de bladeren groeien er boven uit.

Beste plek: overwegend lichte schaduw, aan een bosrand of plek half open plek met her en der een struik of boom. Bij voldoende vochtige en rijke grond kan het ook iets zonniger zijn.

 

Picknickbank

We hebben een oude picknicktafel met twee banken. In 1997, 20 jaar geleden alweer, gemaakt door Gerd.

Die staat rustiek te wezen in een hoek van de tuin.

In de beginjaren hebben we de tafel veel gebruikt. ’s Zomers buiten eten aan de tafel. We hielden ons bord wel goed vast beetje goed vasthouden want de tafel was niet overal helemaal vlak. Gemaakt van in de lengte doorgezaagde kastanjehouten palen. Toen er een serre met overdekt terras bij kwam aan de andere kant van het huis, raakte de bank en tafel in onbruik. Althans bij ons mensen.
Af en toe kwam er een bak met bloemen op te staan. Het tuingereedschap werd er op gelegd als ik in de buurt bezig was. Bij de poezen, met name Suzan, is de bank echter zeer in trek. Bijna dagelijks zit of ligt ze erop. Blijkt ook een prima krabpaal te zijn. Mede daarom zijn de banken niet echt goed meer om op te zitten, met een dunne zomerse broek aan: risico van splinters in de billen. Ook steeds meer kleine kruipertjes weten de bank te vinden, van onder en van binnen. Mosjes en zwammetjes helpen mee de bank en picknicktafel langzaam op te ruimen.

Knus

Knus is het woord waar ik het eerst aan denk als ik deze groep paddenstoeltjes zie. Lekker tegen elkaar aan schurkend op een oude boomstam in de Hortus. Bruin oranje zijn ze.

Knus tegen elkaar aan
Lichtgroene pootjes
Gewone zwavelkop?

Hun naam? Eerst maar begonnen te zoeken op bundelzwam. Ze staan immers in een bundeltje. Na wat plaatjes kijken kom ik nu op gewone zwavelkop. Een veel voorkomend, behoorlijk giftig zwammetje. Mooi dat  ik toch niet van plan ben ze te eten. Wat niet helemaal klopt is de kleur van het steeltje: groenig, zie detailfoto. Volgens een omschrijving van de gewone zwavelkop is de steel (zwavel)geel. Hmmm.

 

Uitgedund

 

Wilg 5 oktober

Als je deze foto bekijkt van de grote wilg achter in onze tuin dan zou je niet zeggen dat ie flink uitgedund is. Maar als je de volgende foto’s bekijkt zie je dat de korte heftige herfststorm van woensdag 4 oktober flink wat takken en blaadjes van de wilg heeft gesnoeid.

Grote tak op roos; lichtgrijze onderkant van wilgenblaadjes goed te zien.
Tapijt van kleine takjes op pad
Bespikkeld dak van de serre