Stik nie op ‘ne prei

Uitspraak van Maarten, studiegenoot van lang geleden. Weet niet eens wat het betekent, misschien is het Veghels, want daar kwam Maarten vandaan.
Zoiets als ” Rustig aan”, denk ik.

Ik moest er aan denken toen ik de preibloem zag die we al bijna twee weken op ons aanrecht hebben staan. Preibloemstengel eigenlijk, die steeds weer in andere bochten staat, afhankelijk waar het licht was.

Bij het bereiden van een preischotel stuitte ik op een prei met een zich ontwikkelende bloemstengel, die heb ik toen in een bierglas dat bij de afwas stond op het aanrecht gezet. Inmiddels twee keer zo lang, heel bochtig. De bloem gaat niet meer open denk ik.
Wel sculptureel, ik categoriseer deze blog als kunst.

Rokjes

Zacht geel.
Een tikje eigenwijs.
De bloemtrompetten
nonchalant, naar een kant.

In fantasieland is het anders.
Daar hangen de rokjes klaar,
voor het lentefeest van dit jaar.
Morgen komen de elfjes ze passen.
Ze dansen dan de hele nacht,
’s morgens vroeg, als het lichter wordt,
dan hangen ze de rokjes 
weer aan de primulakapstokjes.
Niemand die het zag. 

Geborduurde anemonen

In de tuin bloeit nog niet zo veel begin februari.
Binnen kom ik bij het opruimen een borduursel van mijn moeder tegen van bloeiende bloemen. Een daarvan deze met anemoontjes.

In april, mei zijn ze weer te koop bij de bloemist. Meestal de anemone coronaria.  Als knolletje een onooglijk bruin, hoekig ‘dingetje’. Als je ze voor het eerst ziet best lastig om te bepalen welke kant de bovenkant is….
Ze komen voor in diverse kleuren, de mooiste vind ik de intense rode en de diep warm paarse. Met een opvallend zwart hart en meeldraden.
Van nature groeien ze in het oostelijke middellandse zee gebied. Ik heb ze wel eens proberen te planten, maar niet met heel veel succes. Te nat en te weinig zon, denk ik. Misschien nog een keer proberen in volle zon en droge plek?

Al googelend kwam ik een prachtige foto tegen van Zachi Evenor Adembenemend. Als je op de link klikt en na het bekijken van de foto op het pijltje naar rechts, zie je een filmpje en nog veel meer foto’s.

Eerst plaatje kijken

Advies:
kijk eerst goed naar dit schilderij,
en bedenk er je eigen verhaal bij.
Wat roept het bij je op?
Wat zie je er voor een betekenis in?
Lees dan pas verder.

Heb je goed gekeken?

Dat vind ik zo leuk als je in een museum komt. Eerst van een afstandje een schilderij of beeld bekijken, voordat je het tekstbordje erbij gaat lezen. Met de headsets en apps die je steeds vaker in  musea hebt, lukt dat niet altijd meer. Soms beginnen die al te ‘vertellen’ als je in de buurt van het schilderij komt.

Deze kip in de duinen hangt nu in het Groninger Museum. Als je uit een van de zalen komt en net de hoek op komt zie je het als eerst. Bij mij en veel andere bezoekers: een glimlach. Dan wat dichter bij en goed kijken. Vreemd ook, de combinatie van kip en zee, surrealistisch bijna. Kip uitkijkend over de zee. Wacht de kip op iemand? Een visserslied komt in me op. ” Als de klok van Arnemuiden, welkom thuis voor ons gaat luiden….” .
Of kijkt de kip verlangend uit over de zee, naar onbekende landen, ver weg, buiten de grenzen van zijn (ei)land?
Is de kip verdwaald of is dit gewoon haar achtertuin?
Je kunt er van alles bij bedenken.

Nog een stapje dichterbij.
Ik lees het bordje:
Het is een schilderij van Sierd Dallinga.
Geschilderd in 1988.
De titel is ” Huiswaarts”.

In 2016 aangeschaft door het Groninger Museum. In de krantenberichten uit die tijd wordt ze ook wel de  ‘Heroische Kip’ genoemd. Misschien is haar naam wel Odissea….

Als ik op de website van Siert Dallinga (1954) kijk, wordt ik getroffen door een ander schilderij: end of an era uit 2012. Wat is het verhaal hier achter?

Bruggetje

Romantiek in het Noorden is de naam van de tentoonstelling die momenteel in het Groninger museum te zien is. Ben er afgelopen vrijdag geweest en was onder de indruk. Landschappen, woest en ledig, en lieflijke plekjes. Ruines, heel veel zonsondergang, en eenzame figuren -al dan niet met hond- in een groots landschap.

Ook Romantiek is de naam van een 180 graden rondom film. In een halfronde ruimte zie je aan drie kanten van je de lansdchappen aan je voorbij bewegen. Alsof je net over de grond zweeft, en door kloven en over bergen en paden glijdt. Links en rechts kun je kijken. En ineens herken je dan een van de schilderijen, die je een verdieping lager net in de tentoonstelling hebt gezien. En nog een! En nog een! De film is gebaseerd op 6 schilderijen in de tentoonstelling die mooi aan elkaar verbonden worden.

Stukje uit de 3D film
En daarna weer opzoek naar het schilderijtje dat model stond voor dit stuk van de film.

Het schilderij is van de Deen Dankvart Dreyer en heet ” Brug over beek in Assens, Funen” uit 1842

Tot mei 2018 kun je gaan kijken. Een aanrader!

Energie

Op mijn werk hebben we zes liften in het gebouw. 1 ervan is een grotere lift, ook geschikt voor grotere spullen zoals buro’s en kasten. Om de metalen wanden van deze lift te beschermen is er een soort binnen bekasting gemaakt van houten panelen. Het leek dan wel alsof je in een kist stond.
Sinds kort waren er stikkers opgeplakt met de vraag: Waar krijg jij energie van? De collega’s uitnodigend om iets op de wanden te schrijven of tekenen. En een paar dagen geleden, op de breddte van de hele achterwand van de lift stond dit, 1 x 1,5 meter groot;

Iemand heeft de tijd genomen, en verschillende kleuren stiften mee genomen, voor deze tekening en opwekkende spreuk. Er staat geen naam onder de tekening, maar ik word er wel blij van.
Dank onbekende collega!

Kweepeer

Op tweede kerstdag waren we in Utrecht en maakten van de gelegenheid gebruik naar het Centraal Museum te gaan.
Mooi museum in oud gebouw, voormalig klooster. Tegenover het Nijntje Museum, bovenin een nagebouwde studio van Dick Bruna.

Trappetje op, trappetje af, door een heleboel zalen. Er loopt nu een tentoonstelling van Pyke Koch (spreek uit Pijke). Magisch Realisme. Mooi spul. Ook werken van enkele andere magisch realisten, zoals Carel Willink.

Een vrolijke Frans was Pyke Koch zeker niet. Snel schilderen deed ie ook niet, hij wilde het perfect hebben ook al duurde het jaren. En mislukte schilderijen zijn er niet, als ie het zelf niet mooi vond gooide hij het weg voordat iemand anders het gezien had.

En hoe kom ik nu van de kunsttentoonstelling naar een blogje over de tuin? Gewoon plaatjes kijken. Er is vast wel iets dat met tuin te maken heeft. Zoals dit stilleventje met twee kweeperen. We hebben zelf weliswaar geen kweepeer in de tuin, maar Willie en Jitske wel. Dichtbij genoeg.

Stilleven met kweepeer, 1946, Pyke Koch

Wel Curieus: heel lang in Utrecht gewoond en niet naar Centraal Museum of Catharijne Convent gegaan. Nu wonen we in Groningen en dan gaan we wel!