Zee of meer?

Wandeling langs de waddenzee.

Eenden in de waddenzee?

Of toch niet?
Het is een meer.
Het Paterswoldse meer.
Half uurtje wandelen vanaf ons huis.

Het ijs is nog niet gesmolten.
Niet meer te betreden door mensen.
Vogels lopen er over heen.
En in een groot wak zitten alle eenden bij elkaar.

Een heel fluitconcert , de smienten, als we in de buurt komen.
Ze zwemmen zo ver mogelijk van ons vandaan.
Als we stil staan verstomd het gefluit.
Als we weer bewegen, vliegt een deel op, fluitend en wel.

Naast de smienten, ook wel fluiteenden genoemd, ook de nodige bergeenden.
Wintergasten uit Skandinavie en Siberie.

Rode kornoelje

Dit is het jaargetijde van de rode kornoelje. Geen blad aan de struiken, kale takken. Daar gaat het net om, de kale takken van deze struiken. De jonge takken zijn glanzend donkerrood. Helemaal mooi als ze op een plek in de tuin staan, waar ze vrij staan en waar de lage winterzon lang kan schijnen.
In onze tuin hebben we er een paar die niet helemaal vrij staan. De ene zie je niet meer, is een klimroos doorheen gegroeid. De ander staat een beetje verstopt bij een boom, en niet zichtbaar vanuit de woonkamer waar we in de winter vaak zijn. Zou het een idee zijn een nieuw struik in de zijtuin te zetten, direct in het zicht vanuit de bank. En dan elke 2-3 jaar goed snoeien, dan wordt de struik niet te groot en blijft mooi rood. Makkelijk te stekken trouwens: men neme een stuk van een jonge tak, snijde hem af onder een knoop, en duwe hem in de grond.

Kornoelje komt ook voor in het (park) landschap in Nederland, vaak de gele kornoelje, maar ook de rode. Daar groeien ze uit tot struiken van een meter of 2-3 hoog, als ze ruimte hebben ook als groep, via afleggers.

Rode kornoelje, westzijde Paterswoldse meer
Halverwege wandelrondje Paterswoldse meer, kopje thee in de Paalkoepel, zuidkant meer.

Sneeuwklokjesrondleiding

Vanmiddag was er in Hortus Haren een sneeuwklokjesrondleiding. Leuk! Behalve dat ik niet goed op het tijdstip had gelet. Om kwart voor 2 wandelden we thuis weg, en toen we tegen 2 uur de hortus inliepen kwamen we de groep-met-rondleidster tegen. Ze waren net klaar !

Een elegante, gevulde galanthus
Als een witgehandschoend handje…

Maar daarom niet getreurd, het hemdje opgebeurd, en vrolijk rondgesprongen. We gingen zelf op sneeuwklokjestocht. Geen velden vol, zoal bij sommige landgoederen, maar her en der een plukje, en op sommige plekken wat meer. De precieze namen zul je er zelf bij moeten verzinnen.

Enkele sneeuwklok, met breed blauwgroen blad
Een veldje lenteklokjes, de bloem vooraan stond nog een beetje omhoog. De excursiegroep had haar vast onder het rokje gekeken.

Wintertuin

Rust in de tuin, want het is winter. Na een paar dagen vorst met overdag zon, zijn er nog een paar snippers sneeuw te zien. In de schaduw van een schuur, in de richels van de dakpannen. Met de bus naar Annen op vrijdagochtend, ga ik. Buiten het dorp door het open gebied waar de wind snijdt, loop ik.

Na de wandeling.
Welkom, kom binnen, koffie.
Fauteuils voor het raam.

Goed gesprek, over toen
en nu. Over nu en straks.
Blik over de tuin.

Achtertuin van Wim

Geborduurde anemonen

In de tuin bloeit nog niet zo veel begin februari.
Binnen kom ik bij het opruimen een borduursel van mijn moeder tegen van bloeiende bloemen. Een daarvan deze met anemoontjes.

In april, mei zijn ze weer te koop bij de bloemist. Meestal de anemone coronaria.  Als knolletje een onooglijk bruin, hoekig ‘dingetje’. Als je ze voor het eerst ziet best lastig om te bepalen welke kant de bovenkant is….
Ze komen voor in diverse kleuren, de mooiste vind ik de intense rode en de diep warm paarse. Met een opvallend zwart hart en meeldraden.
Van nature groeien ze in het oostelijke middellandse zee gebied. Ik heb ze wel eens proberen te planten, maar niet met heel veel succes. Te nat en te weinig zon, denk ik. Misschien nog een keer proberen in volle zon en droge plek?

Al googelend kwam ik een prachtige foto tegen van Zachi Evenor Adembenemend. Als je op de link klikt en na het bekijken van de foto op het pijltje naar rechts, zie je een filmpje en nog veel meer foto’s.

Vogels tellen

Dit weekend is er weer de jaarlijkse tuinvogeltelling. Dit zijn geen vogels uit de tuin, ik heb ze wel geteld. 12 stuks.

Waar kun je ze zien. In de deur van een van de ruimtes in verpleeg- en verzorgingstehuis Innersdijk  in Ten Boer.

Sinds begin 2018, dus drie weken geleden ben  ik samen met straatgenoot Hilde lid geworden van het Groningse vrouwenkoor Sjans. We konden meteen mee doen met het jaarlijkse optreden. Zaterdag 27 januari in Innerdijk voor een zaal vol bewoners.

De dag erna hadden we een publiek optreden in het Helperkerkje in Groningen. Met als afsluitende knaller Don’t stop me now van Queen met de vier saxofoondames van Dames Fier als begeleiding.
Genieten.

Energie

Op mijn werk hebben we zes liften in het gebouw. 1 ervan is een grotere lift, ook geschikt voor grotere spullen zoals buro’s en kasten. Om de metalen wanden van deze lift te beschermen is er een soort binnen bekasting gemaakt van houten panelen. Het leek dan wel alsof je in een kist stond.
Sinds kort waren er stikkers opgeplakt met de vraag: Waar krijg jij energie van? De collega’s uitnodigend om iets op de wanden te schrijven of tekenen. En een paar dagen geleden, op de breddte van de hele achterwand van de lift stond dit, 1 x 1,5 meter groot;

Iemand heeft de tijd genomen, en verschillende kleuren stiften mee genomen, voor deze tekening en opwekkende spreuk. Er staat geen naam onder de tekening, maar ik word er wel blij van.
Dank onbekende collega!

Weerspiegeling

De tuin is nog veel te nat om iets te doen. Ja, zand in de voegen van het nieuwe pad vegen, dat lukt wel. Prima tijd voor een winterwandeling. Rondje van een uur. Met op het laatste stukje, zon in de rug, mooie weerspiegeling van berken in het water. Een paar 100 meter bij ons vandaan.

Wij hebben ook een paar berken in de tuin, maar daar zie je de witte stam niet meer van. Ze zijn omhuld door een donkergroene kolom van klimop.

Nieuwjaarswandeling 2018

Hoge temperatuur, maar wel stevige poest wind. Daardoor was het toch tamelijk fris tijdens onze nieuwsjaarwandeling 2018. We hadden deze keer niet een route door de natuur uitgekozen, bv stukje richting Sassenhein, door weiland-pad. Veel te nat en te modderig. Vandaag maar even op  verharde wegen blijven. Via de Oosterweg, naar Essen, Zuid Groningen in tot aan de Goeman Borgesius laan en via Rijkstraatweg terug.

Dit laatste stuk gaan we meestal met de bus of met de fiets. Dan ben je overal steeds net wat sneller langs. Opvallend dat je -al wandelend- altijd weer een paar extra dingen ziet, waar je anders langs rijdt.

Naast een bijzondergeveltje, en nieuw rietendak van een van de huizen, zagen we opeens ook een paar bijzondere paddenstoelen.

Aardsterren! En behoorlijk groot. De buitendiameter een cm of 8, de bol 2,5-3 cm. Aan de voet van een beuk aan de kant van de weg. En even verderop een heel stel. Maar welke het precies is?

Aardster onder beuk
Deukje aan rechterkant door er heel zachtjes tegen aan te duwen. De bol ‘blies zichzelf’ gewoon weer op. Weg was het deukje.

Hmm. Misschien met een schepje een klein beetje van de beukengrond bij die beuk gaan weghalen en onder onze beukenhaag strooien…