Vanuit Huis Wandelen

Te koud voor de tuin.

Heerlijk om stukkie te wandelen.
Met hele oude pyjamaboek onder mijn gewone broek.
Houdt de ijswind buiten.
Muts en handschoenen mee.
Af en toe aan, af en toe uit.
Kleine eendjes, wintertalingen, gezien.
Quotum van 10.000 stappen gehaald.

Normaal te modderig (om de hoek)vandaag een poging gewaagd.
Vanaf Ab’s pad, richting zuiden kijkend over het water
Over het fietspad, richting Saasenhein, visplas (op 11 maart)

De Elzenhof

Afgelopen dinsdagavond weer eens naar een lezing van de tuinclub gegaan. Presentatie van Els van Kooten, eigenaar van de kwekerij  in Roswinkel, vlak bij Emmen. Wat betreft opbouw van de presentatie en het verhaal zelf… niet  de beste die ik gehoord heb. Na een korte inleiding over het beginnen van de kwekerij, volgde een lange serie dia’s van planten. En dan weer heesters. En een serie rozen. We hadden een uitdraai met de plantennamen gekregen dus wisten welke plant wanneer kwam.
De presentatie was in powerpoint, op een antieke PC en dat lukte eerst niet met de beamer. Ernst to the rescue! Met zijn eigen labtop, kopieerde hij de plaatjes van de presentatie in een nieuw bestand en kreeg alles aan de praat. Wat betreft plaatjes werd er niet heel veel beter van, het leek er op dat het overwegend foto’s van foto’s of foto’s van dia’s of foto’s van beeldschermen waren. Merendeel net niet scherp.
Was het dan een verloren avond? Nee, zeker niet. Weer een beetje bijgepraat met Wim, die naast me zat. Els was duidelijk een plantenliefhebster en vertelde heel authentiek. En in dit tuinarme seizoen, en herhaalde koudegolf, is alles wat een beetje naar tuin, planten, lente, zomer riekt welkom.

  • Els kweekt veel planten in 2 liter potten (17 cm doorsnee), vaak met pot en al in de volle grond, de planten doorwortelen beter en ze hoeft veel minder water te geven.
  • Geranium Rosanne vind ze mooie doorbloeier. Ook al wordt ie groot, moeilijk te delen, heeft gekke penwortel. Vermeerderen mag niet eigenlijk, kwekersrecht.
  • In augustus organiseert Els een Dahlia weekend, in 5 liter potten. En hoe ze ze overwintert? Op advies van boeren uit de omgeving bouwde ze een aardappel kelder: 6 x 2 meter, 1 meter de grond in, 1 meter boven de grond uit. Stenen en deur via marktplaats. De uitgegraven grond over de kelder heen, is nu grote grasbult.
  • Zonnehoed raken veel mensen snel kwijt. Bij Els staan ze al jaren. Advies: zonnehoed wil ook zon op de voet. Wil dus geen concurrentie, niet ‘gezellig’ ingebouwd staan door andere planten.

Martinikerkhof

Al ruim een weer prachtig droog en zonnig winterweer.  Gunstig voor de dakdekkers die de dakpannen op ons dak aan het vervangen zijn. Geen afdekzeil nodig. Steeds meer sneeuwklokken in de tuin, onder de struikborder inmiddels een aardig ‘veldje’ en onder de heg een steeds langer en breder wordende rij. Akonietjes hebben we niet zo veel. Een handjevol. Ik had me nooit gerealiseerd dat ze het ook goed kunnen doen in een grasveld. Zoals hier op het Martinikerkhof in Groningen.

Achter de Martinitoren
Even van de fiets afgestapt, vrijdagmiddag. Mooi moment om appeltje te eten en om te genieten van dit schouwspel.

Zingend ijs

Elke ochtend is de eerste klus om een opening te maken in het ijs van de vijvers. Dat wordt steeds lastiger bij de kleine vijver, waar helemaal geen zon komt. Onder een stuk piepschuim is een plek waar ik elke dag nog door heen gekomen ben. Dan vis ik de losse ijsstukjes eruit. De grote vijver gaat makkelijker. Onder de brug blijft het ijs lang dun. De afgelopen dagen heb ik steeds grote ijsscherven uit het oppervlak gevist en op de kant gelegd. De volgende ochtend steevast weer dicht gevroren, zo’n 1-1,5 cm. Het stuk waar ik niet bij kom, aan de overkant is veel dikker. Vrijdag kraakte het nog toen Poes er over heen liep.

Eenzame schaatser op het zingende ijs van het Paterswoldse meer

Dat is anders op het Paterswoldse meer, een kleine wandeling bij ons vandaan. Geen krakend ijs vandaag, maar zingend ijs. Een enkele schaatser te zien, en te horen.  Goed kijken, net rechts van de paal die middenin staat. Aan de kant moppert een toeschouwer: ” Als ie door het ijs zakt verpest ie het ijs voor de anderen” .

Detail

 

 

Verhuizing Bloemenwinkel

Twee keer per jaar ging ik er heen.
De bloemenwinkel in de straat.

Een bloemstukje bestellen.
Elke keer anders, elke keer mooi.
De bloemenman wist het ondertussen.
Een compact stukje, makkelijk om mee te nemen.

Voor in de trein. Naar Utrecht.
Met Pasen en Kerstmis.
Voor mijn moeder.
Tot vorig jaar.

De bloemenwinkel, laatste blik
Altijd bijzonder, en smaakvol. Klaar om te verhuizen.

Afgelopen vrijdag was de laatste dag van de winkel.
Na 45 jaar stopt de bloemenman.
Bloemenwinkelruimte wordt weer deel van zijn huis.
Parkeerplaats wordt weer tuin.

De dag na het afscheidsfeestje, zaterdagochtend. Geertjan poseert nog even voor de winkel, straks weer zijn woonkamer.

Einde van een tijdperk? Niet helemaal. Bloemsierkunst Groeneveld verdwijnt op deze plek. Maar verhuist naar een andere plaats in het dorp. Met dezelfde naam, zelfde telefoonnummer, de inboedel die nu nog in de oude winkel staan, en het klantenbestand. Vanuit de wijde omgeving weten mensen Groeneveld te vinden. Clarissa, al jaren lang werkzaam bij Groeneveld, zet de winkel voort. Vanaf 1 maart op de nieuwe plek, aan de Kromme Elleboog 46 in Haren.

Zee of meer?

Wandeling langs de waddenzee.

Eenden in de waddenzee?

Of toch niet?
Het is een meer.
Het Paterswoldse meer.
Half uurtje wandelen vanaf ons huis.

Het ijs is nog niet gesmolten.
Niet meer te betreden door mensen.
Vogels lopen er over heen.
En in een groot wak zitten alle eenden bij elkaar.

Een heel fluitconcert , de smienten, als we in de buurt komen.
Ze zwemmen zo ver mogelijk van ons vandaan.
Als we stil staan verstomd het gefluit.
Als we weer bewegen, vliegt een deel op, fluitend en wel.

Naast de smienten, ook wel fluiteenden genoemd, ook de nodige bergeenden.
Wintergasten uit Skandinavie en Siberie.

Rode kornoelje

Dit is het jaargetijde van de rode kornoelje. Geen blad aan de struiken, kale takken. Daar gaat het net om, de kale takken van deze struiken. De jonge takken zijn glanzend donkerrood. Helemaal mooi als ze op een plek in de tuin staan, waar ze vrij staan en waar de lage winterzon lang kan schijnen.
In onze tuin hebben we er een paar die niet helemaal vrij staan. De ene zie je niet meer, is een klimroos doorheen gegroeid. De ander staat een beetje verstopt bij een boom, en niet zichtbaar vanuit de woonkamer waar we in de winter vaak zijn. Zou het een idee zijn een nieuw struik in de zijtuin te zetten, direct in het zicht vanuit de bank. En dan elke 2-3 jaar goed snoeien, dan wordt de struik niet te groot en blijft mooi rood. Makkelijk te stekken trouwens: men neme een stuk van een jonge tak, snijde hem af onder een knoop, en duwe hem in de grond.

Kornoelje komt ook voor in het (park) landschap in Nederland, vaak de gele kornoelje, maar ook de rode. Daar groeien ze uit tot struiken van een meter of 2-3 hoog, als ze ruimte hebben ook als groep, via afleggers.

Rode kornoelje, westzijde Paterswoldse meer
Halverwege wandelrondje Paterswoldse meer, kopje thee in de Paalkoepel, zuidkant meer.

Sneeuwklokjesrondleiding

Vanmiddag was er in Hortus Haren een sneeuwklokjesrondleiding. Leuk! Behalve dat ik niet goed op het tijdstip had gelet. Om kwart voor 2 wandelden we thuis weg, en toen we tegen 2 uur de hortus inliepen kwamen we de groep-met-rondleidster tegen. Ze waren net klaar !

Een elegante, gevulde galanthus
Als een witgehandschoend handje…

Maar daarom niet getreurd, het hemdje opgebeurd, en vrolijk rondgesprongen. We gingen zelf op sneeuwklokjestocht. Geen velden vol, zoal bij sommige landgoederen, maar her en der een plukje, en op sommige plekken wat meer. De precieze namen zul je er zelf bij moeten verzinnen.

Enkele sneeuwklok, met breed blauwgroen blad
Een veldje lenteklokjes, de bloem vooraan stond nog een beetje omhoog. De excursiegroep had haar vast onder het rokje gekeken.

Wintertuin

Rust in de tuin, want het is winter. Na een paar dagen vorst met overdag zon, zijn er nog een paar snippers sneeuw te zien. In de schaduw van een schuur, in de richels van de dakpannen. Met de bus naar Annen op vrijdagochtend, ga ik. Buiten het dorp door het open gebied waar de wind snijdt, loop ik.

Na de wandeling.
Welkom, kom binnen, koffie.
Fauteuils voor het raam.

Goed gesprek, over toen
en nu. Over nu en straks.
Blik over de tuin.

Achtertuin van Wim