Damster Tuindames

Woensdagmiddag 10 juli kwam een groep dames van Groei&Bloei Appingedam op bezoek in onze tuin. Dit jaar doen we niet mee met Open Tuinen Weekend van de eigen afdeling, maar altijd leuk een groep geinteresseerden te ontvangen. Pas begin juli zag ik het bezoekje weer in de agenda staan, dus een paar dagen flink bezig geweest in de tuin. Vooral de paden toegankelijk maken. En da’s werk genoeg. Gelukkig was het tijdens het bezoek droog, anders kun je toch nog natte broek van de gezellig overhangende grassen krijgen.

Onze tuin is van een enthousiaste, tikje wilde soort. Teunisbloemn staan her en der, moerasspirea staat uitbundig te bloeien, de eerste kattestaarten en wilgenroosjes in bloei met hun knalkleur, en de kaardebollen hebben in aantal (en hoogte) alle eerdere seizoenen overtroffen. Sommige zijn ruim twee meter hoog. Dit zijn allemaal hoge planten, als je niet al te groot bent, op schouderhoogte. Leuk om dat over de tuin te kijken en her en der een hoofdje boven de planten te zien uitsteken.
Waar het wilde van de tuin niet bij alle dames in de smaak viel, waren ze overwegend erg enthousiast over de serre.

Vlak voor vertrek nog even op de foto


Neem nog een plantje mee zei ik. En daar waren gegadigden voor.
– mevrouw met het roze jasje nam een Persicaria campanulata mee
– mevrouw die geen eigen tuin meer had nam twee takjes judaspenningen mee, voor binnen
– twee mevrouwen waren blij met carex buchanii zaailingen die ze tussen de tegels uit konden peuteren
– een mevrouw nam een roomse kamille mee en een oregano plantje (had ik net paar dagen ervoor in de tuin gezet, was nog makkelijk uit te scheppen).
– en iemand nam een kattenstaart, met kantig herstshooi in dezelfde pot en een vlasleeuwebekje mee

De dames gaan 1x per maand op stap, naar 1 of twee tuinen. Behalve in de winter, dan organiseren ze lezingen. Ze vertelden dat ze een stekjesmarkt hadden georganiseerd, waar veel leden stekjes inbrachten. 1200 euro had dat opgebracht, mooie basis voor de lezingen in de winter.




Maandfoto juni 2019: Stipa Tenuissima

Dit is een plant waar ik dol op ben. Een super aaibaar grasje. Zaait zich uit, en heeft voorkeur voor droge stenig plaatsen. Langs de rand van het terras en het tuinpad hebben we er een heel stel, en ik heb wel 10 kleine exemplaren in potjes staan. Voor als iemand langskomt en zegt : Oh, wat een leuk grasje!. Dan krijgen ze er een mee.
Een heleboel bijelkaar is ook mooi, op een plek waar ze kunnen ‘wuiven’ en helemaal mooi als de lage zon erdoor heen kan strijken. Vier exemplaren in onze plantenbak aan de voorkant van het huis gezet… mooi man!

Op ons tuinenreisje half juni hebben we in elke tuin gekeken of deze stipa te zien was, in de tuinen die je veel in Gardeners World ziet (en Chelsea Flower Show) wordt ie veel gebruikt. Op de tuinenreis uiteindelijk in ongeveer de helft van de tuinen. de meer moderne tuinen.

En we zagen daar ook een iets andere soort, die nog beter winterhard schijnt te zijn. De Stipa Lessingiana.

Dikke Eekhoorn

Was een dikke eekhoorn die op de tak van onze wilg ging zitten de laatste druppel? Of was het de droogte van vorig jaar? Of de spechten en andere vogels die met zijn allen de boom bewonen?

Wat het ook was, anderhalve week geleden lag konden we onze verre schuur, die onder de wilg staat bijna niet meer in. Een grote wilgentak, was half ingescheurd en omgeknakt. Op een meter of 6 hoog zat ie nog vast (30 cm doorsnee), en het merendeel van de tak hing omlaag en lag op de nok van onze schuur. Geen schade overigens, mooi dat de tak deels nog vast zat.
Kort ervoor was een (arm) dikke tak uit de zwarte els gevallen.

Fluks de gebroeders Konijn gebeld, die al een paar dagen later langs kwamen. Eind van de middag, uurtje werk met de motorzagen. Reinier klom de boom in, Wouter gaf aanwijzingen van beneden, en zaagde de takken die omlaag kwamen in handzame mootjes.

Geel is de dakrand van de schuur; de rode pijl geeft aan waar de tak ingescheurd is.

Hypericum

In een border met veel kleuren valt deze hypericum een beetje weg. Een heel perk vol hypericums vind ik mooi of een struikje apart voor een groene heg. Deze staat bij ons voor de beukenhaag en net achter een oud bankje. In dit seizoen ook erg mooi van dichtbij. Helder kleuren, scherpe lijnen. Het stuifmeel is behoorlijk oranje, kijk maar naar de klompjes van de hommel.

Hommel met oranje klompjes

Rozentijd

Eerste helft juni is een geweldige tijd in onze tuin. De rozen (kloimrozen/ramblers) hebben elk jaar een wedstrijd, wie opent de eerste bloem? Twee weken geleden was Pauls Himalayan musk (de lichtroze), de eerste met 1 bloem. En dat terwijl Ghislaine de Feligonde al een tijdje haar knoppen oranje liet doorschijnen….
Nu overal watervallen van rozen.

Een paar foto’s en een filmpje.
Link naar filmpje onder de foto’s.
Genieten hoor.

Pauls Himalayan Musk, een idiote groeier.
Rosa multiflora, heerlijk geurend, aangewaaid.
Veilchen Blau (links) en Ghislaine de Feligonde (rechts) tegen een grijze lucht vlak voor aangekondigd onweer
Pauls Himalayan Musk (roze) en rosa multiflora (wit met geel hart)

Filmpje

Draak

Game of Thrones is afgelopen en we weten niet waar de laatste draak naar toe gevlogen is. In de tuin zijn de drakentongen in ieder geval achtergebleven. De persicaria microcephala ‘Red Dragon’ is een ijzersterke vaste plant die in no time van uit het niets uitgroeit tot een flinke bol van ongeveer 1 meter doorsnee.

Een opvallende verschijning in de border, het donkerrode blad van de persicaria Red Dragon.

Deze foto is direct van ons terras genomen en omdat de persicaria nu al zo groot is is er weinig te zien van de mooie knalpaarse geranium die er achter staat (helemaal links zie je nog een paar bloemen.

Omdat net de Chelsea Flower show geweest is en ook Monty Don in Gardeners World nog herinnerde aan de ‘Chelsea Chop’, heb ik die toegepast op deze persicaria. Ongeveer 1/3 ingekort. Ik heb een flink aantal van de afgeknipte stengels in een glas water gezet, en ik verwacht dat ze binnen de kortste keren wortelen. De meeste persicaria soorten doen dat heel makkelijk.

Dan kan ik een nieuwe plant wat verder naar achter in de border zetten, en in het najaar deze eruit halen. Onder de persicaria blijkt zich namelijk nog een leuk polletje voorjaarslathyrus te bevinden, die nu helemaal verdwenen is onder de grote draak.

Omgevallen boom

Afgelopen week maar liefst drie keer forse wind gehad, met windstoten tot windkracht acht. Twee maal ’s nachts, en afgelopen zaterdag overdag.

Beperkte stormschade (of was het een dikke duif?)

Altijd weer een beetje spannend om dan de tuin in te lopen en te kijken hoe het erbij staat, of ligt. Wij zijn steeds de dans ontsprongen. De schade was: een afgebroken tak van een buddleja, aantal geknakte siergrashalmen, twee omgevallen vingerhoedskruiden, en een grote tak van de egelantier die nu een (weinig gebruikt) paadje verspert. Omdat de egelantier net bloeit, laat ik de tak even zo als ie is, en loop ik gewoon om. Oh ja, de gieter is ook omgewaaid.

Iets verderop in Groningen zag ik begin van de week flink wat afgerukte takken en op een klein perkje vlak bij de universiteit zelfs bomen om.

Gek dat de boom zo scheef is blijven staan en niet helemaal om was?
Nee, hij hing met zijn kruin in de boom aan de overkant van de straat….
…..en beide kruinen zaten zo in elkaar vast dat de boom aan de overkant helemaal omgezaagd is. Op de gebouwtjes rechts op de foto alleen wat kleinere takken.

Roze wolk

Een dankbare plant, schildersverdriet. Andere namen zijn steenbreek of hoe-langer-hoe-liever. Die laatste naam snap ik overigens niet, de bloemstengels worden niet langer dan 15-20 cm. Of slaat het op de lange bloeitijd? Dan snap ik het wel. De Saxifraga x urbium heeft wintergroen lage rozetten, een soort bekertjes met gekartelde blaadjes, en in mei-juni komt midden uit dat bekertje een bloemstengel met een heleboel kleine roze bloempjes. De rozetten zijn 5-8 sm in doorsnee en niet hoger dan een paar centimeter. Breiden zich op gunstige plekke goed uit tot een tapijt en dan krijg je wekenlang een roze wolk van bloemetjes.

Roze wolk

Bij ons staan ze op een paar plekken langs het tuinpad dwars voor de serre langs. Afgelopen zeer droge, hete zomer, zijn aan aantal rozetten verdroogd, maar die schade is allang weer ingehaald. Zon of halfschaduw is prima, mooiste als je ze niet laat overgroeien met hogere planten (en dat zijn bijna alle planten).

Rozetten
Witte bloempjes met donkerroze stengels en hartjes

Vossehandschoenen

Vingerhoedskruid in het Nederlands, foxglove in het Engels. Een spectaculaire tweejarige wilde plant. Halfschaduw, bosrand, dat vind ie fijn. Vaak tinten roze, soms tinten wit. En elke bloem met zijn eigen stippenpatroon aan de binnenkant. In de voortuin heb ik dit jaar een heleboel planten laten staan. Glorieus nu, mooiste tijd, deel van de bloemen al uitgebloeid, en de belofte van nog een heleboel extra. De hommels zijn er blij mee, en duiken enthousiast van de ene in de andere vingerhoed.