Bungelende visjes

Chasmantium latifolium is een een heel leuk siergras dat aanvankelijk erg op een kleine bamboe lijkt, maar  niet woekert.  Als de aartjes verschijnen is duidelijk waar de naam plataargras vandaan komt.  Het zijn net bungelende visjes. Ze staan  ook heel leuk in boeketten.

Plataargras-weetjes
  • Engelse namen:  woodoats, inland sea oats, northern sea oats, river oats
  • Oorsprong: midden en oosten van de VS, Noord Oost Mexico
  • Vermeerderen: delen in voorjaar , zaaien 
  • Zaad verzamelen: in herfst 
  • Onderhoud: In februari/begin maart vlak boven de grond afknippen.
  • Standplaats: halfschaduw, zure grond (maar schaduw en volle zon werkt ook)
  • Hoogte: 80- 100 cm 
  • Bloeiwijze: lange hangende aartjes, eerst groen, dan bijna wit, in najaar verkleurend naar koperrood.
  • Blad: bamboeachtig
  • Groeiwijze: polvormend gras

Raar tijdstip

Onze klok is stil blijven staan om kwart voor vier. Wel rustig zo. Als het altijd kwart voor vier is. En sommige planten lijken ook hun klok stilgezet te hebben. Op zomertijd dan wel.

Havikskruid 2e helft oktober, normale bloeitijd juni

Het oranje havikskruid bloeit alweer een week of twee, normaliter juni-juli, maar soms opnieuw in september-oktober.
Een kleine gloriosa knol besloot opeens nog te gaan groeien EN bloeien. De grotere knollen die ik had opgepot hebben al maanden geleden gebloeid, en de planten zijn inmiddels afgestorven. Afgelopen week heb ik die al uit de grond gehaald en in de kelder opgeborgen om te overwinteren. Maar deze ene nog even niet. Lekker laten bloeien.

Wat een vrolijk bloemetje, alsof ze twee armpjes in vreugde uitspreid.

Roos

De struikroos had allang niet meer gebloeid. Bezig om zijn energie te stoppen in het maken van grote dikke rozebottels. En nu toch nog weer even een enkele bloem. Minder rood dan die eerder in de zomer, eerder roze.  En met wat witte randjes aan de bladeren. Alsof de verf op was, zo laat in het seizoen.

Niet goed op de foto, maar wel gezien: onze klimroos Ghislaine de Feligonde, die in juni met een stortvloed aan bloemen bloeit, heeft heel hoog op het schuurdak waar ze overheen groeit, nog een bloem gemaakt. Licht perzikkleurig. Maar zo hoog dat ik er geen behoorlijke foto van kon maken.

Van de andere kant van de schuur een foto gemaakt. Als je het weet, zie je een roos, ongeveer in het midden, net boven het dak uitpiepen. Een 20-oktober roos.

Driekwartier

Kurkdroge greppel, meestal staat er in de winter een cm of 20 water in. De greppel loopt nog een meter of 15 door naar rechts.

Zelden was ik zo snel klaar met het schoonmaken van de greppel/sloot achter ons huis. Elk jaar voor 1 november moet die schoon gemaakt zijn, op last van het waterschap. Kurkdroog, dus ik had mijn laarzen eigenlijk niet eens aan hoeven te doen. Eerst de afgevallen takken op de oever aan de overkant gooien. Dan met de bladhark grote bergen kurkdroog blad er uit harken. Reuze makkelijk nu al het blad zo droog is. Dat heb ik wel eens anders gehad.

Twee bandjes, 1 voor het verlies…

En ook nog een ‘archeologische’ vondst gedaan. Het poezenbandje van onze buurpoes Flock, dat ie een maand of twee geleden verloren is, lag keurig droog op de greppelbodem. Aan het briefje in het kokertje kon ik zien dat het inderdaad van Flock was. En toen hij even bij ons op bezoek kwam, heb ik hem het (tweede) bandje om gedaan. Komt ie thuis met twee bandjes 🙂

Uitbundig en een tikkeltje wild

Met een aantal bloemen die opnieuw zijn gaan bloeien door het lange zomerseizoen, en de grassen die op hun piek zijn, en steeds meer warme tinten in plaats van groen, is het al met al een uitbundig spektakel in onze tuin. Nog warm genoeg om 20 oktober de was buiten te drogen te hangen. Hier hebben we een paars hoeslaken hangen, past mooi in de herfstkleurencombinatie.

Vanaf nu gaat langzaam maar zeker de hoogte uit de tuin verdwijnen. De bladeren gaan vallen, de vaste planten zijgen ineen, de grassen blijven nog een tijdje fier overeind staan, en over een paar weken laten ze hun blad vallen, en nog wat later alle pluisjes.

Blote voeten en T shirt weer

Pluk de dag en geniet van het onwerkelijke fraaie nazomerweer. Herfst kan ik het niet eens noemen, ook al is het 14 oktober. Stralend blauwe hemel en gister een gemiddelde etmaaltemperatuur van ruim 18 graden. Overdag ruim boven de 20. Overal mensen met sandalen, korte broek, rokjes en T shirts.

Ik was in het ondiepe stuk van de vijver bezig, het snoekkruid aan het uitdunnen. Normaliter heb ik dan laarzen aan, maar nu gewoon de broekspijpen oprollen en met blote voeten aan de slag. Resultaat is een enorme berg oude wortelstokken en een heleboel prima jonge stukken snoekkruid. Een klein deel heb ik teruggezet in de vijver. Een grote emmer vol staat nog te wachten op een liefhebber.

Hier staat de helft er nog in
Met de blote voeten
Alles eruit, water troebel door de modder

Voor de plantenruil over twee weken. En anders voor onze grote vriend de composthoop. Wil je een stuk hebben, mail dan even en kom ze halen.
Haren, Groningen.

Innig

Stel je hebt een fraaie berk bijna op de erfgrens.
Stel je wilt een schutting bouwen.
Daar staat die berk.
Een fraaie berk.

Dan houd je daar gewoon rekening mee.
En bouwt de schutting gewoon om de berk heen.
Dat hebben deze mensen in Haren gedaan.
Elke keer als ik naar het station wandel, kom ik er langs.
Glimlach.
Keer op keer.
Zo kan het ook.

De eerste keer dat je er langs loopt, valt het je misschien niet op…
Maatwerk!