Open tuinen 2016: de tuin van Janny en Herman

Met Janny heb ik samen in het bestuur gezeten van de lokale tuinclub. Janny is wel eens bij ons in de tuin geweest en heeft daar allerhande plantjes opgehaald. Ik was nog nooit bij haar geweest, en nu ze meedoet met de open tuinen estafette is dat meteen een mooie gelegenheid.

Volgens de tuingids:
Veel vast groen, aangekleed met o.a. hosta’s. siergrassen encanna’s. Een sfeer van rust een verre kijk en de lucht in een verhoogde vijver. Daarnaast ‘kunstige’ dingen, een tuinhuis en rustplekken met de zon mee. 

janny1
Janny (links) legt aan eenbezoekster uit hoe de tuin gegroeid is
janny22
Janny houdt van bloemschikken, hier tussen twee glazen platen 
janny3
Verhoogde vijver, met rustgevend gebubbel

janny4

Bij mij blijft het beeld van de reusachtige bloeiende venkels aan de randen van verschillende borders in mijn geheugen en de lange vijver. Janny vertelt dat de tuin eerst veel korter was, maar dat toen een boer met aangrenzend land een deel van het land verkocht alle bewoners desgewenst een stuk tuin erbij konden kopen. Gedaan dus!

Open Tuinen 2016: de tuin van Audrey

Wat leuk dat je weer langs komt“, zo verwelkomt Audrey me in haar lommerrijke vogeltuin. We zitten op twee kleine bankjes aan de rand van het grasveld, een groep bomen en struiken in de rug en een boom midden in het grasveld. Overal gefladder en gevlieg. Als je zo rustig op het bankje zit, laten de gevederde vriendjes zich niet afschrikken. In de tuin veel blauw en een wel heel bijzondere: de Salvia Audrey Douglas. Op een laag muurtje bij het terras.

audrey2
Vanaf de bankjes
audrey1
Ik ken niet veel mensen naar wie een plant genoemd is, Audrey ken ik wel!
audrey4
Natuurlijke compositie

audrey3

Audrey vertelt:
Mijn dochter vroeg of ik een keer meeging naar Tuingoed Foltz, om wat plantjes te kopen. Ik had zelf eigenlijk niets nodig, maar ken de eigenaren Andries en Bob goed, dus leuk om er weer eens heen te gaan. En mijn dochter had me nog nooit gevraagd. Heel toevallig bleek er toen we er waren de onthulling van een nieuwe plant te zijn, en omdat ik niet zo groot ben, stond ik weer vooraan. De spanning werd opgevoerd bij de beschrijving van de nieuwe blauwe salvia, en degene naar wie die vernoemd was. Ik was totaal verrast toen ik opeens hoorde : Salvia Audrey Doeglas, en toen ik gevraagd werd om ook iets te zeggen, was het enige dat ik kon uitbrengen: speechless. Wat een mooie verrassing.
Gefeliciteerd, Audrey, met je naamgenoot-plant.

Open Tuinen 2016: de tuin van Harry en Anneke

Even was ik in verwarring toen ik de de tuin van Harry en Anneke Dijkhuis in de open tuinen gids zag staan. Ik heb een collega met dezelfde naam, maar die woont helemaal niet in Haren maar in Peize! Bleek (uiteraard) een andere Harry te zijn. De tuin is pal in het centrum van Haren, in een doodlopend stukje van een straat waar ik heel vaak door heen ben gekomen. Maar in dit stuk van de straat kom ik zelden, en de tuin was nieuw voor mij.

Omschrijving uit de gids:
Formaat stadstuin met vaste vormensnoei. Borders op kleur. gebruik van grassen en aandacht voor bladvormen. Ook water speelt een rol net als diverse niveaus.

harryanneke3
Anneke vertelt enthousiast over het ontwerp
harryanneke4
Harry is meer van de terassen en hoekjes, Anneke van de planten
harryanneke1
Van deze slak geen last
harryanneke2
Vijver in de achtertuin, in de lengte van de tuin

Ook in een relatief kleine tuin kun je gebruik maken van zichtlijnen, vanuit het huis over de lange vijver naar achter, coulissen dmv dwars geplaatste heggen, diagonalen, waardoor de tuin groter lijkt. In de tuin van Harry en Anneke ook volop zitplekken, een terras met eettafel bij het huis, een overdekt terras tegen de schuur/werkruimte van Harry, tuinstoelen in het achterdeel, bankje in de voortuin.

 

 

Open Tuinen 2016: de tuin van Joke

Dit weekend is open tuinen weekend van de lokale tuinclub Groei en Bloei afdelinge Haren- Eelde. Nu het niet meer zo heet is, is het prima tuinen kijken. Zaterdag eind van de ochtend een rondje Eelde Paterswolde, en ’s middags nog twee tuinen in Haren. Een van de ‘nieuwe’ tuinen die ik bekeek was van Joke Lindeboom.

Uit de folder:
Hoektuin van ongeveer 750 m2, aangelegd in 2008. Ontwerp met borders en vijver in een rond en strak lijnenspel en een gemengde beplanting van vaste planten en siergrassen.

joke5
Joke, rechts, en tuinbezoeksters
joke3
De agapanthus staat op beschutte plek en blijft ’s winters buiten
joke1
Helenium op de voorgrond is nog net niet open
joke2
Veldje siergras, wuivend naast het huis

Joke ontwerp tuinen, en ook haar eigen tuin heeft ze zelf ontworpen en beplant. Alleen voor de ‘ hard landscaping’ zocht ze ondersteuning van een hovenier. Joke heeft in het verleden gewerkt bij Lianne’s siergrassen, en daar is nog wat van te herkennen in haar eigen tuin. Geen echt prairiebeplanting, daar voor is de aflopende tuin te nat, wel de planten op een prairiebeplanting achtige manier door elkaar groeiend.

Het jaar van de hortensia

Als je deze week goed om je heen kijkt zie je overal enorme wolken kleur, de hortensia’s bloeien. En hoe. Dit jaar doen ze het bijzonder goed. Voor de verandering nu eens niet een foto uit eigen tuin, maar uit die van de buren en van mijn moeder. Hortensia’s zijn grote waterslurpers en kunnen behoorlijk last hebben van droogte, als ze net staan te bloeien.

hortensoia buren
Bij de buren
hortensiaarie
BIj mijn moeder

Dodenakker

De tweede etappe van ons tuinfietsrondje bracht ons naar de Eshof, de oude begraafplaats in Haren. Prachtige bomen, en een oude bekende die in het poortwachtershuisje woont. Ubel leidde ons rond over een stukje van de begraafplaats, beginnend bij het oudste stukje. Met verhalen bij de bomen die er stonden, en de symboliek van planten die op de grafstenen staan afgebeeld.

grafkunstroos
Geknakte roos, op kindergraf, 1890
treurwilggraf1909
Treurboom, 1909
palmtak
Palmtak, 1948

De oudste steen hier is van 1890. Op 30 december 1890 overleed Tjeert Pieter Bouwman in Helpman, 12 jaar jong. Helpman was toen nog onderdeel van Haren, nu een zuidelijke wijk van Groningen. Op de steen een afbeelding van een geknakte roos, vaak afgebeeld op kindergraven. Vaak werd een treurboom, een treurwilg afgebeeld. Op de tweede foto zie je (ja, je moet het weten), rechtsonderaan, net naast de stam een klavertje drie, symbool voor de heilige drieenheid (vader, zoon en heilige geest). Op de derde grafsteen uit 1948, zie je een palmtak afgebeeld. OP dit oude deel van de begraafplaats staan ook nog een paar grafmonumenten van eikenhout. De letters zijn niet meer te lezen, en het houdt is behoorlijk verweerd, maar het staat er nog wel na ruim 100 jaar.

Tuinfietsrondje juni 2016: rood en geel

Op een doordeweekse dinsdagavond met een groep tuinliefhebbers tuinen kijken. Ooit gestart door mij, toen ik in het bestuur zat van de lokale tuinclub. Het bestaat nog steeds volgens het concept: starttijdstip is bekend, verzamelen op startpunt, verrassing welke tuinen bezocht worden. Een van de huidige bestuursleden rijdt vooraan. Deze keer helemaal mooi, Janneke reed vooraan, en haar zus Anneke achteraan. Er tussen in – beetje schoolreisjegevoel, maar dan wel inmiddels met een vrij hoog grijs haar gehalte- een groep van een vrouw of 20, man of 3.

bouwien geelenrood
Rood en Geel in potten
bouwienfeenstratuin
Zacht geklater, achter het huis
ouwientuin2
Kunde fietsers in de tuin

De eerste tuin was van Bouwien F. Een tuin aan de Rijksstraatweg in Haren, waar ik al vaak langsgereden ben, maar die nooit eerder gezien heb. Aan de straatkant grote struiken en een forse haag. Via de zijingang kwamen we in een tuin. Dit jaar eind juni is de tuin groener dan normaal op sommige plekken, maar volgens Bouwien over een tijdje knalt van de kleuren.
Oorzaak: de vele regen en veel slakken hebben de eerste lichting dahlia’s kaalgeknaagd. Maar inmiddels beginnen de planten van de nieuwe lichting flink te groeien, sommige bossen inmiddels een halve meter hoog. Maar nog geen/weinig bloemknoppen, dus de kleur is nog even groen. Veel dat het er zijn! In alle borders zien we tussen andere planten de dahlia’s. Voorbereiding op een fantastisch kleurenspektakel. Rood en geel, dat is de favoriete kleurencombinatie van Bouwien. Een niet alledaagse combinatie, lekker stevige kleuren. Niet van dat zachte pastelgedoe. Golvende lijnen langs het grasveld, keurig afgestoken. “Daar zit een hoop werk in”, zegt de ene wildere-tuin-tuinier tegen de andere.

Op zoek naar de naam

In Feikje’s ‘bergtuin’ stond op heel veel plaatsen een vetplantje, uitbundig bloeiend met sierlijke hangende gele bloempluimen. Langs trappetjes, over muurtjes bungelend, maar ook her en der in de borders. Groeit overal, aldus Feikje. Ze pakte een schepje en ‘ropte’ er meteen een paar polletjes uit, voor ons om mee te nemen.

feikjerasquert2geel

fekjerasquert 3 geeldetail

feikjesbloeminharen
In pot op ons terras

Een paar staan er nu op ons terras in pot. Om van dichtbij te kijken of ze goed aanslaan, en als reminder hoe ze eruit zien. Want we zijn nog op zoek naar de naam. Ik dacht sedum huppeldepup, maar dat is het niet volgens Feikje. In de Nederlandse naam zit iets met ‘goud’, zei ze.

Al even gegoogled op ‘vetplant geel hangend’ en zo, nog niet gevonden. Ik twijfel er niet aan dat ik binnenkort een reactie krijg van een lezer die schrijft: die ken ik, dat is <naam van de plant, nader in te vullen>.

Hobbit huis

Gister met Jitske op tuinbezoek geweest bij Feikje.
Na een flinke fietstocht, goed dertig kilometer, via rustieke Groningerplaatsjes als Groot Wetsinge, Winsum, Rasquert, werden we gastvrij door Feikje ontvangen. Na een uur met koffie en koek aan de keukentafel op ‘ronde’ door de tuin.

feikjerasquert0 brig
Toegangsbrug tot de tuin van Feikje
feikjehobbithuisje
Hobbit huis
feikjerasquert2geel
Rustiek paadje
feikjerasquert1
Zeeuws knoopje op Groningse klei-berg

Het huis van Feikje ligt op een deel van een oude wierde (Gronings voor terp), middenin de plaatselijke ijsbaan! Nou ja, af en toe ijsbaan, nu een ijsbaanvormig weiland. Wat moet dat een bijzondere ervaring zijn, als honderden dorpelingen rondjes rond je huis schaatsen! Niet dat dat vaak gebeurt, aldus Feikje, lang niet elke winter ijs, en als het echt hard vriest gaan de jongelui uit het dorp liever schaatsen bij het haventje, daar is van alles te doen.

Nog nooit ben ik in de tuin geweest waar de toegang over een 30-40 meter lange houten voetbrug was, die op een paar meter hoogte over de ijsbaan loopt.  Op de eerste foto zie je -op de hoogte van de brug- links de bovenkant van een lantaarnpaal. Langs de leuningen, nu ongeveer tot aan de helft van de brug, de enthousiaste uitlopers van de rambler roos Bobby James. Nog niet in in bloei, maar volop in knop.

Feikje is van huis uit Friezin, maar woont al 36 jaar in dit huis in Groningen. De tuin is helemaal door haar vormgegeven en aangelegd en op onderdelen zelfs ‘gebouwd’. Feikje heeft een in de heuvel gebouwd ‘Hobbit huisje’ voor de kleinkinderen gemaakt, allerlei keermuurtjes, waar de helling wat steil is, veel kronkelige schelpen paadjes, uiteraard ook een moestuin, een kas, trappetjes, een verborgen glijbaan (bofferds, de kleinkids van Feikje, met zo’n oma en zo’n speelomgeving).

Bloemenweide in wording

Tweede tuin die ik bezocht op een zeer zomers 4 juni was in Sellingen. De tuin van Fer en Gre met een grondoppervlak van 7000 m2. Dit was de eerste keer dat Fer en Gre een groep (we waren met 12) op bezoek hadden in hun tuin. Via een artikel in het tijdschrift Oase (herfst 2015) waren we op het spoor gekomen van deze particuliere tuin. Ruim 10 jaar geleden hadden Gre en Fer het plan opgevat om van het wat saaie ponyweitje bij hun huis een bloemenweide te maken.

Dat kost tijd en geduld.

In de eerste jaren ook hard werken. Eerst de voedselrijke bovenlaag verwijderen, met een grote graafmachine wat relief aangebracht, en een seizoen lang schoffelen en handmatig kweekgraswortels verwijderen. Fer leidde ons enthousiast rond, rondom de weide, en via enkele gemaaide graspaden er dwars door heen.

sellingen6
Mooi stukje
sellingen5
Bevertjes, aangewaaid, niet gezaaid
sellingen4
Met zijn allen kijken naar ….
sellingen3
Op het natste plekje: koekoeksbloem
sellingen2
En dit was het ontwerp
sellingen1
Zicht over de weide

Op het eerste gezicht bestaat de weide vooral uit grassen. Citaat van Fer uit artikel:

Maar ons, ondertussen geoefend, oog ziet daartussen toch veel soorten kruiden.

Nog niet zoveel kruiden en bloemen als ze zouden willen, grassen hebben, na tien jaar, nog steeds de overhand. Wel staat er 1 exemplaar van een zeer  zeldzame plant die al 90 jaar niet in Nederland gezien was. Voor de veiligheid (of om terug te vinden?) staan daar wat paaltjes omheen. Na de rondleiding, terwijl we in de schaduw van een grote boom, van een kopje thee genoten, wisselden we tips uit. Prima tuinbezoekdagje!