Territorium

Voor het grote raam in de woonkamer staat de kamperfoelieboom. Mooi te zien vanaf de bank. Het is een es, steeds gesnoeid en kort gehouden, met als kroon een ragebol van kamperfoelie. Hierin hangen we elk jaar de vetblokken voor de vogels op. Door de kluwen van kamperfoelietakjes is het veilig voor de kleinere vogels, de grotere kunnen er niet bij.

Sinds twee dagen heeft een zwartkop-man de kamperfoelieboom tot zijn territorium verklaard. Andere vogels, vinken, mussen, mezen jaagt ie steeds weg. Alleen een merel laat hij -met tegenzin- even toe. Ik probeer hem op de foto te zetten, gewoon vanuit de woonkamer. Ver weg is ie niet, een meter of 2. Maar hij blijft steeds in het midden van de kamperfoeliebol zitten. Gaat steeds achter de vetbol zitten, vanuit mij gezien, verstopt zich achter kleine takjes. Geduld is een schone zaak.

Verstopt achter een takje
Ik zie jou niet, jij ziet mij niet
In vol ornaat

Vaak trekken zwartkoppen naar het zuiden in de winter. Maar dit is een blijvertje. Of een zwartkop die uit Scandinavië is gearriveerd (en voor hem: naar het zuiden is gevlogen).

Weerspiegeling

De tuin is nog veel te nat om iets te doen. Ja, zand in de voegen van het nieuwe pad vegen, dat lukt wel. Prima tijd voor een winterwandeling. Rondje van een uur. Met op het laatste stukje, zon in de rug, mooie weerspiegeling van berken in het water. Een paar 100 meter bij ons vandaan.

Wij hebben ook een paar berken in de tuin, maar daar zie je de witte stam niet meer van. Ze zijn omhuld door een donkergroene kolom van klimop.

Gecrashed

Brood stond nog te bakken, nog een uur te gaan tot de lunch. Het was prachtig zonnig. Dus lekker licht en een uitgelezen kans om met de telelens op de camera wat vogels op de foto te zetten. Bijvoorbeeld de zwartkop-vrouw die hier al een paar weken in de tuin vliegt. En sinds twee dagen ook een zwartkop-man!

Jas aan, naar buiten.
Brrr.
Mooi zonnig, dat wel, maar met de wind erg koud.

Dat maakte de vogels niet zo veel uit. Ze vlogen af en aan, op de voedersilo en de vetblokken. Eigenlijk meer af, dan aan. Als ik mijn telelens op ze richtte… ….vonden ze het opeens nodig ergens anders heen te gaan. Nadat ik een rondje rond het huis was gelopen, en geen stilzittende vogel kon ‘schieten’ besloot ik weer naar binnen te gaan. Toen kwam ik deze tegen.

Een vink, een mannetje.
Vanmorgen tegen het raam gevlogen.
Zijn laatste vlucht.
Nog door geen kat aangeraakt.

Deze vink is niet meer
Kleurige verenpak. Het geel op de stuit was me nooit zo opgevallen. Maar van heel dichtbij…

Platte Peterselie

Bij het koken vanavond, Jambalaya, stond ik na te denken over onderwerpen voor de blogjes van vandaag. Gedachteloos stond ik de platte peterselie in stukjes te knippen. Platte peterselie, krulpeterselie, wortelpeterselie, mijmerde ik. Ah, ok, peterselie als onderwerp.

Petroselinum crispum var. neapolitanum is de platte peterselie. Platte Peterselie heeft vlakke blaadjes, een beetje als bladselderie, en is wat steviger van smaak.

Petroselinum crispum var. crispum is de krulpeterselie. De krulpeterselie is vooral leuk voor de garnering. Deze kun je overal kopen.

Petroselinum crispum var. tuberosum is de wortelpeterselie.  De witte vlezige wortels kun je rauw of in groentegerechten eten.

Peterselieweetjes
– Peterselie is tweejarig,
– een schermbloem,
– het zaad kiemt langzaam
– rijke, vochtige grond, zon of beetje schaduw
– plant bevat veel oxaalzuur
– wordt als waardplant gebruikt door rupsen van de boksbaardvlinder en de spurrie-uil
– symbool van vreugde bij de oude Groeken (joechei)
– Door peterselie te kweken in de buurt van rozen, kan de geur van de rozen worden versterkt en de gezondheid worden verbeterd

Krijgertje in de herkansing

Al een aantal jaren heb ik zaden besteld van de polygonum orientale. Gekocht vanwege de enthousiaste omschrijving van Diana, zie onder.
1 x kwamen de zaden op, ongeveer 10 zaailingen die -op 1 na- opgegeten werden door de slakken. De overgebleven zaailing werd een leuke plant die lang bloeide in de voortuin, ruim 1 meter hoog. Andere jaren niet gelukt, mogelijk verkeerde tijdstip (te laat) gezaaid, of toch weer die slakken…
Dus dit jaar nog een keer besteld en er bij verteld dat ik al jaren pogingen deed. Een stukje uit de mail van Diana vind je hieronder.

Over je bestelling:
Wat jammer dat de Polygonum het weer niet heeft gedaan! Ik kan je verzekeren dat de zaden vers en rijp en kiemkrachtig zijn hoor, ik heb haar afgelopen winter zelf weer eens gezaaid omdat ik haar ook in de achtertuin wilde planten, de zaden kiemden prima. Je krijgt de zaden gratis, in de hoop dat ze nu wel gaan doen 🙂 .
Zaai de zaden vooral rond kerst/Nieuwjaar, vind ik zelf altijd een mooie tijd, en gewoon buiten in potjes of in de volle grond, en niet meer naar kijken tot eind maart. Op mijn website kun je zien hoe de gekiemde zaailingen eruit zien.

Nu doe ik aan risicospreiding. Vandaag 2 januari: deel  in potjes buiten gezaaid, 4 zaden per pot, twee potjes ingegraven in een kweekbed, een derde potje dicht bij huis neergezet, enigszins buiten de looproute van slakken. enigszins buiten slakkenbereik. Deel in volle grond gezaaid: paar zaden vlak bij vijver in zonnige deel, met labeltje erbij!

Niets meer aandoen tot maart, aldus Diana. Ik ben benieuwd.

De beestjes waren dol op de bloemen, deze is van september 2009

Nieuwjaarswandeling 2018

Hoge temperatuur, maar wel stevige poest wind. Daardoor was het toch tamelijk fris tijdens onze nieuwsjaarwandeling 2018. We hadden deze keer niet een route door de natuur uitgekozen, bv stukje richting Sassenhein, door weiland-pad. Veel te nat en te modderig. Vandaag maar even op  verharde wegen blijven. Via de Oosterweg, naar Essen, Zuid Groningen in tot aan de Goeman Borgesius laan en via Rijkstraatweg terug.

Dit laatste stuk gaan we meestal met de bus of met de fiets. Dan ben je overal steeds net wat sneller langs. Opvallend dat je -al wandelend- altijd weer een paar extra dingen ziet, waar je anders langs rijdt.

Naast een bijzondergeveltje, en nieuw rietendak van een van de huizen, zagen we opeens ook een paar bijzondere paddenstoelen.

Aardsterren! En behoorlijk groot. De buitendiameter een cm of 8, de bol 2,5-3 cm. Aan de voet van een beuk aan de kant van de weg. En even verderop een heel stel. Maar welke het precies is?

Aardster onder beuk
Deukje aan rechterkant door er heel zachtjes tegen aan te duwen. De bol ‘blies zichzelf’ gewoon weer op. Weg was het deukje.

Hmm. Misschien met een schepje een klein beetje van de beukengrond bij die beuk gaan weghalen en onder onze beukenhaag strooien…

Kweepeer

Op tweede kerstdag waren we in Utrecht en maakten van de gelegenheid gebruik naar het Centraal Museum te gaan.
Mooi museum in oud gebouw, voormalig klooster. Tegenover het Nijntje Museum, bovenin een nagebouwde studio van Dick Bruna.

Trappetje op, trappetje af, door een heleboel zalen. Er loopt nu een tentoonstelling van Pyke Koch (spreek uit Pijke). Magisch Realisme. Mooi spul. Ook werken van enkele andere magisch realisten, zoals Carel Willink.

Een vrolijke Frans was Pyke Koch zeker niet. Snel schilderen deed ie ook niet, hij wilde het perfect hebben ook al duurde het jaren. En mislukte schilderijen zijn er niet, als ie het zelf niet mooi vond gooide hij het weg voordat iemand anders het gezien had.

En hoe kom ik nu van de kunsttentoonstelling naar een blogje over de tuin? Gewoon plaatjes kijken. Er is vast wel iets dat met tuin te maken heeft. Zoals dit stilleventje met twee kweeperen. We hebben zelf weliswaar geen kweepeer in de tuin, maar Willie en Jitske wel. Dichtbij genoeg.

Stilleven met kweepeer, 1946, Pyke Koch

Wel Curieus: heel lang in Utrecht gewoond en niet naar Centraal Museum of Catharijne Convent gegaan. Nu wonen we in Groningen en dan gaan we wel!