Cerinthe major ‘Purpurascens’

De grote wasbloem of Cerinthe is een eenjarige, inheems in Zuid Europa. Niet winterhard dacht ik, maar daar had ik het mis. Op goed gedraineerde grond kunnen voor de winter al zaailingen gevonden worden. Nou is onze grond bepaald niet goed gedraineerd, ’s winters een kletsnatte boel. En toch al een Cerinthe in de tuin.

Hoe dat kan? Twee jaar geleden  had ik een Cerinthe in pot op het terras staan. Blijkbaar is een van de zaden onder het afdekplaatje gerold van een van de terraspilaren. En vroeg in de winter kwam daar een grijsblauwe zaailing onder vandaan. SUper gedraineerd hier, zand onder de teraastegels, en dan ook nog onder het afdak van het terras.
Ik wist meteen wat het was (ok  naam even weer opzoeken). Als je de kleur en het wasachtige blad een keer gezien hebt, herken je het meteen. Na een paar graden vorst hing het plantje er als een vaatdoek bij. Nu is het gebeurd, dacht ik. Nee hoor. Na de vorst kwam de zaailing gewoon weer rechtop, groeide door tot een plant van ruim 30 centimeter. De bloemknoppen zijn zich aan het vormen en het duurt niet lang meer voordat die open gaan. Hele bijzondere paars-blauwe klokachtige bloemen. Kan bloeien vanaf de vroege lente, en dan de hele zomer door.

Cerinthe major, aan de voet van de zuil

Maximale grootte is 40-80 cm.
Grote zwarte zaden.
Volle zon of halfschaduw.
Elk jaar opnieuw zaaien
(of bij doorlatende grond: laten uitzaaien).

Wit bloementapijt

Flinke oppervlakken bij ons in de tuin zijn nu wit.
Van de witte bosanemoontjes.
Bescheiden dichte bloemen als het minder mooi weer is of regent.
En volop stralende witte sterren in de zon.
Hele dankbare plant, voor onder bladverliezende struiken en bomen.
Of aan de voet van een donkere heg.
Super makkelijk ook te vermeerderen met de kleine wortelstokjes,
net onder de grond.

Vooruitdenken voor hommels (2)

In december schreef ik een stukje over hommels en lavendel. Daar zijn hommels dol op. Voor half maart schreef ik in mijn agenda ‘lavendel kopen!’.  En dat heb ik gedaan.
Ik had een paar verschillende soorten, die verspreid over het seizoen bloeien voor ogen.  Blijkt nog niet zo makkelijk. Ik heb alvast twee soorten (de meest voorkomende) aangeschaft, via Vivara in dit geval. Nog niet de hand kunnen leggen op hele vroege bloeier.

Lavendula angustifolia ‘Hidcote’, 40 cm, jun-aug
Lavendula angustifolia ‘Muntstead’,  45 cm, juli-sept
De muntstead wordt ook smalbladige lavendel genoemd. Hmmm, volgens mij hebben alle lavendels smalle bladeren.

Muntstead links en Hidcote rechts. 5 van elk staan klaar om geplant te worden.

En toen ik toch wat plantjes bestelde er meteen nog een paar bij gedaan. Drie salvia ‘Caradonna’, met donkerpaarse bloeiwijzen en een blauwe bes ‘Bluegold’

Bestelling
Nog een beetje verfrummeld, salvia Caradonna
Alle vier soorten op een rijtje

Uitbundig

Na de eerst lichting kleine voorjaarsbloeiers als krokus en sneeuwklok (grotendeels uitgebloeid) komen ook uitbundige types in beeld. Niet alleen bolgewassen maar ook vaste planten. Een mooi voorbeeld is de bloem van de schoenlappersplant, Bergenia. Toen het nog koud was zag je de dikke knoppen zich al ontwikkelen, en nu steken de bloemen fier op hun stevige stengels boven de leerachtige ronde bladeren uit. Niet fijnzinnig, eerder kloek. Mooi.

Omgewaaid

Budleija’s wortelen ondiep en kunnen daarom windgevoelig zijn. Dat is de reden dat je ze in het najaar al een deel terugsnoeid. Niet helemaal, want ze kunnen nog iets verder invriezen bij koude winters.  maar wat te doen als je een soort hebt die bloeit op ‘oud’hout, de groei van het voorgaande jaar. Als je voor de winter snoeit, geen bloei, als je niet voor de winter snoeit kans op omwaaien in herfst of winter. Deze budleija globosa hebben we als stek van Ernst gekregen in 2014.

Het risico genomen om niet te snoeien en dit jaar is dat verkeerd uitgepakt. De budleija was al eerder omgewaaid, zat nog wel deels in de grond vast. Weer overeind gezet en met paaltje gestut, groeide door. Maar nu ligt ie voor de tweede keer in een week op zijn snufferd, over een paadje en de kleine vijver links.

Ik zal een paar stekken nemen en kijken of die aanslaan.

 

Verplaatsen

Wat mist er op foto 1?
Eerder op de zaterdag was het er nog en een uur later niet meer?

wat zie je niet op deze foto?

Ik bedoel niet buurpoes Flock die steeds meeliep.
Wat dan wel?

Altijd nieuwsgierig, die Flock

Een vijftal grote vingerhoedskruid rozetten die aan de voet van het muurtje tussen de blauwe druifjes stonden ontbreekt. Later in het seizoen lastig als de grote bloeiwijzen van de digitalissen ruim een meter hoog worden en een beetje naar de zon toe (en over het pad heen) groeien. NU is perfecte tijd om ze te verplaatsen. Op foto 3 vind je er 3 terug. De andere 2, plus een paar kleintjes staan helemaal achter in de tuin aan de voet van de houtwal. Daar staan ze erg mooi, maar zaaien zich niet uit. Te droog in de zomer. Elk jaar zet ik er weer een op meer neer.

Op foto 1 (en 2) vind je overigens nog een reusachtige vingerhoedskruid, de grootste van ze allemaal. Die heb ik laten staan, haal mogelijk nog wel wat van het blad af dat nu over het grindpad hangt. Gaat een hele grote worden.

Bonte Krokus

Als je paarse krokussen in de tuin hebt kunnen dat boerenkrokussen of bonte krokussen zijn. Of een mengeling, want ze kunnen met elkaar kruisen. In onderstaande tabel  een paar verschillen.

Zelf vind ik het makkelijkst te onthouden: bij zonnig weer gaan de boerenkrokussen helemaal open als een sterretje, bijna vlak.  De bonte krokus blijft iets ronder als een brede kelk.

bonte krokus, crocus vernus

Boerenkrokus
(Crocus tommasinianus)
Bonte krokus
(Crocus vernus)
Kleur Wit met paarse strepen, of paars met witte strepen Effen lichtpaars, lila tot lavendel blauw
Buis (bij de vergroeiing van de bloembladeren) Gekleurde Effen grijswitte
Bloeitijd Februari-maart Februari-april
Bloembladeren Vrij spitse top Langwerpige eironde top
Bladbreedte 2 – 4 mm 4 – 9 mm