Nazomerbloemen

Asters en rudbeckia’s, helianthussen en heleniums. Allemaal bloemen die in de nazomerbloeien en margrietachtige bloemen hebben. Composieten. De asters bloeien vaak in tinten paars, soms roze of wit. De andere drie in geel of oranjetinten. Bij ons in de tuin hebben we vooral gele varianten. Zo vrolijk.
Een eindje verderop in de straat zag ik een grote bos heleniums van een donker oranje, roodachtige kleur. Ook mooi. Heb ik een paar keer geprobeerd, steeds 1 of 2 planten gekocht, die tussen andere planten instonden. Maar steevast na 1 of 2 jaar waren ze verdwenen. Behalve die ene oersterke: helenium Tura, een forse gele, 120 cm hoog en stevig overeind blijvend.

Links de gele helenium thura, rechts calamagrostis siergras, en vooraan de prikkelige kaardebollen. (klik voor vergroting)
De Rudbeckia’s met hun parmatige donkere hartje. Reuze mooi met rijp in winter (klik voor vergroting)

Misschien moet ik eens een heleboel, 5 of 7 planten, bij elkaar zetten van zo’n oranje kleur, en ze bij start groeiseizoen goed in de gaten houden (slakken!).
Dus als je een dikke pol hebt die je wilt delen in najaar (of voorjaar), ik houd me aanbevolen. Uhh, omgeving Groningen, dat wel.

Driegrassenplaatje

Links Stipa tenuissima, midden Japans bloedgras, rechtsachter Calamagrostis ‘Overdam’
(klik voor vergroting)

Augustus en september zijn de beste maanden voor siergrassen in de tuin. Wuivende halmen, stevige pluimen, volop kleur. Prachtig met strijklicht van de vroege ochend of late middag zon. Op bovenstaande foto drie voorbeelden. De kleine stipa blijft wintergroen als het niet te nat is, japans bleodgras sterft bovengronds helemaal af, niet zo bijzonder in de winter.

De calamagrostis heeft eerst pluimen met een roodachtige zweem, bloeit al in juli, en pluimen zijn nu strogeel. Dit gras blijft ’s winters niet zo mooi overeind als bv miscantus sinensis soorten. Een goede truc is om nu de pol bij de grond af te knippen, halmen en blad. De calamagrostis beloont dat door nog voor de winter een verse toef van het frisgroene blad met witte streep te maken (die overigens bij vorst ook weer afsterft).

Stipa tenuissima in bloembak voor het huis.
(klik voor vergroting)

De kleine stipa weet niet van ophouden. Ik heb er al vaker over geschreven, blijft echt een favoriet. Hier staat ze in de kurkdroge bloembak aan de zuidkant van het huis, met flinke overhang van dakgoot. Juist op deze droge plek doet ze het helemmal mooi, blijft wat compacter met de bolronde pruik.Uitzaaien, dat kan ze als de beste, droge stenige plaatsen. Het grindpad aan de voet van de bloembak is bezaaid met een dekentje van pluizige zaden die ik zoveel mogelijk probeer te verwijderen. Dat dat vorig jaar niet helemaal gelukt is zie je aan de groen plukjes gras links voor in het grindpad. Weer kleine stipa’s om op te potten en kado te geven.

Tuin Tra

Je hebt vast wel eens kruidwoordpuzzels gemaakt. Een woord dat regelmatig terugkomt heeft de omschrijving ‘ open plek in het bos (3) ‘. Het juiste woord is TRA.
Afgelopen week heb ik in onze tuin op diverse plekken een tra gemaakt, op plekken waar eerst buxusstruiken stonden. Een bolvormig gesnoeide net voorbij de vijver, een platte hoge aan de achterkant van ‘het derde kweekbed’, en een klein haagje.

Tra 1: bijna 1 vierkante meter ruimte.
Linksvoor de linker ligusterbol stond een forse buxusbol.

Eerst het groen met de snoeisnaar als bloemkoolroosjes afknippen en tijdelijk op een composthoop. De stammetjes 30-40 boven de grond laten zitten. En dan de kluiten uitscheppen. DE stammetjes doen dienst als hefboom. En dat alles steeds maar eventjes achter elkaar, hard werken.

Buxustakken parkeerplaats

De compostbak van 1×2 meter en 1 meter diep is nu al vol, maar ik heb het nog niet aangestampt. Dan kan er veel meer bij. Tijdelijke opslag totdat ook de rest (nog 2-3 x zo veel) verwijderd is en we weer een keer met karretje van de buurman tuinafval gaan wegbrengen.

En dan opeens weer paar stukjes vrij in de tuin, yeah! Ik wacht even met iets erin zetten, de grond is stofdroog, en vermaak me ondertussen met bedenken wat ik er neer kan zetten.

Haagje naast de serre, heel smalle strook, wat kan ik daar neerzetten als de buxus weg gaat? Als het regelt loopt het water van de serre recht dit strookje in; planten die daar komen te staan moeten tegen een forse stortbui kunnen,

Buxusrups 2019

Verschillende buxussen in de tuin, waaronder een haagje in de vorm van een rups gesnoeid. Al in 2008 schreef ik een stukje over dit haagje, dat toen aangetast werd door een buxusschimmel. Een van de ‘segmenten’van de rups weggehaald, en het haagje groeide weer mooi uit. In 2015 schreef ik weer een blogje, weer de schimmel in combinatie met markeringen van diverse katten. Ook deze aanslag overleefde het haagje. Maar nu lijkt het dan toch gedaan. De tweede generatie echte rupsen in 2019 hebben de aanval ingezet op de rupsvormige haag. Dat gaat niet meer goed komen. In ongeveer 2-3 weken… Nog even doorknagen en hij is leeg.

Dit najaar ga ik een flink deel van de busxussen verwijderen, wordt een hele klus. Ben nog aan het overwegen of ik een stuk zal laten staan, als experiment. Om te kijken of er een nieuwe evenwicht gaat ontstaan tussen buxusmot en koolmees.

Heeft iemand daar ervaring mee?

Paars en wit

Zomaar twee foto’s van bloeiers op dit moment.
Het knoopkruid is een vaste plant die voorkomt in bermen, graslanden en dijkhellingen. Vanaf de late lente tot soms wel in de herfst kleurt de Centaurea Jacea de graslanden paars. Steenhommels vinden ze heerlijk.

Knoopkruid

De witte pomponnetjes van de Roomse kamille ‘Flore Pleno'(gevuld bloemig) geuren heerlijk. De plant blijft wat kleiner dan gewonde kamille, je kan er ook thee van maken. Anders dan bijd e echte kamille zijn ook de blaadjes geurend, een appeltjesgeur. Leuk langs een pad (en bij ons tijdelijk midden op het pad).

Roomse kamille

Plantjes voor Yannic

Ingrid wandelde afgelopen weekend mee met een etappe van de Pronkjewail wandeling. En nu ze toch hier was met de auto kon ze meteen een paar plantjes meenemen. Voornamelijk voor zoon Yannic. Haar eigen tuin staat inmiddels al redelijk vol met eerdere meenemertjes uit onze tuin.
Hoewel een enkel plantje altijd past. …

Eerst maar even in de auto inpassen. Achter de voorstoel op de grond ook nog een serie planten met wat langere stengels.

Een foto met nummertjes om even te onthouden wat wat is.
Alleen van nummer vijf ben ik kwijt wat het is.
Paarse basilicum hier …
Een beetje naar links, deze daartussen, tas om te voorkomen dat ze omvallen.
Zo moet het kunnen.

Hortensia’s in de tuin

Hortensia’s houden van voldoende vocht. En zo’n grote hitte als afgelopen week, met de droogte die al een tijdje duurt, nee dat bevalt ze niet goed.

Gister maakte ik een rondje door de tuin en dat was toch wel droevig om te zien. De boerenhortensia achter in de tuin en de macrophylla houden er niet van…. DE scahpenkop kan heel wat meer verdragen.

Verdoogde boerenhoertensia, bijna alle bloemhoofden verschrompeld. Blad hangt slap, maar komt wel weer bij als temperatuur wat lager wordt.

Hydrangea macrophylla marissii perfecta; vaatdoekjes van bladeren, nog net niet knisperend. Een week eerder stond ie er zo fier bij….

De schapenkop hortensia bloet volop. Een eenatl bladeren worden wat geel, maar de heester staat er overwegend goed bij. Deze kan dus wat beter tegen de hitte en droogte met zijn wat leerachtiger blad.
Klein beetje droogte schade aan deze twee. Niet al te veel want deze twee staan vlak bij het terras, goed in beedl, en de krijgen water. Enige planten die niet in potten staan en toch vertroeteld worden met water. Stekken van de hortensia’s van Ma!

Droogte in de tuin

Tjemig, wat een hitte afgelopen week.
Wat mij betreft een tikkie warmer dan aangenaam is. Naast het huis hebben we een schaduwplek, begin van de avond, maar een paar avonden hebben we zelfs binnen gegeten. En dan pas met de (ijs)koffie naar buiten, als de zon achter de bomen zakte. Is hier al vrij vroeg trouwens zo rond 19:00-19:30 uur. Dat was ook het het moment om de planten in potten water te geven. Die staan er overwegend goed bij.

Pas gister weer even verder door de tuin gelopen. Her en der wat plantenslachtoffers gezien. Maar weet je, er is wel een voordeel. Nu is de goede tijd om rond te kijken en op te schrijven welke planten het goed blijven doen in de droogte en warmte. En welke planten in steeds warmere zomers langzamerhand zullen verdwijnen uit de tuin. In ieder geval op de plek waar ze nu staan….

Zelfs de prikneus (lychnis coronaria) heeft het warm en krult de bladeren op. Heb ik ook pas recent verplant, paar weken geleden, had zich in grindpad uitgezaaid. Die komt er wel bovenop.
Dit was een varen, met het en der nog wat groen. In de voortuin op het zuiden is een bruine hoop het restant van een enorme varen.
Dit strookje longkruid bloeide prachtig dit voorjaar, maar het blad heeft de zonnige plek niet overleefd. OP beschaduwde plaatsen hang het blad wel slap, maar is nog wel groen.
Moerasspirea vlak bij terras, direct aan het tuinpad. Hier is het duidelijk te droog. Een paar exemplaren wat meer richting de vijver doen het wat beter.
Sommige bladeren van de moerasspirea knisperen. Zelf watergeven gaat niet meer helpen.

Ah, heerlijk die serre

Opzij, rood en wit bloeiend, de stekken van Ma’s hortensia’s.
Die lusten wel een drupje water.

Om lekker over de tuin uit te kijken.
Als het regent.
Overdekt op de veranda
zittend.

Geur van regen ,
op de alweer flink droge tuin.
Langzaam zakken de siergrashalmen omlaag,
zwaar van de druppels.

Rechtvooruit: olijf in pot op pad, en linksdaarvan rode rozen en paars kattekruid. REchts van het pad in roomwit hoge persicaria, ervoor (achter paal) crocosmia lucifer) en rechts vooraan aan de rand van terras de zomerfijnstraa; (witte wolk)

Het paars van de kattestaart
en rood van Ome Job’s rozen
kleurt met een frisgroene achtergrond.

De zomerfijnstraal buigt haar bloemhoofdjes.
Omlaag.

Rechtsvoor: dikke bos blauwe knoop,
daarachter aan andere kant van dwars tuinpad de witte moerasspirea