Deze week: drie jaar geleden

Voor het tweede jaar achter elkaar deden we de paddenstoelen wandeling in Hortus Haren. Met bordjes met de namen erbij. Het eerste jaar waren we zo blij om deze aardster te zien. Wel over gelezen, maar tot dan toe nooit ‘live’ gezien. Op 9 november 2014 namen we deze foto. Dit jaar zijn we in oktober, de paddenstoelen waren vroeg, weer gaan kijken. We wisten nog dat de aardsterren van naaldgrond houden, en dat ze ‘ergens langs een klein paadje’ in het arboretum deel van de Hortus staan. Maar geen bordjes in 2017. Geen aardsterren gezien. Of te vroeg, of verkeerde plek? Gelukkig hebben we de foto’s nog.

Voor een mooi koppel, klik hier.

Deze week: vier jaar geleden

’s Nachts was het koud geweest.
Tegen het vriezen aan.
De mist trok op.
De bladeren hielden de laatste druppeltjes vast.
Alsof ze met een plantenspuit waren besproeid.

De hoofdbloei van de schapenkophortensia was allang achter de rug.
De meest grote bloempluimen waren al bruin.
Een enkele kleine pluim nog in bloei, niet meer wit.
Verkleurd naar oudroze.

De zon brak door.
Rondje door de tuin op 16 november 2013.
Tot helemaal achterin, bij de verre schuur.

 

Deze week: vijf jaar geleden

Als je jaar na jaar foto’s bekijkt zie je het verschil pas.
In een periode van het jaar waar de veranderingen in de tuin snel gaan.
In het voorjaar, als bijna elke dag iets nieuws de grond uit spuit.
In het najaar, als ineens de bladeren beginnen te kleuren.

Dat is niet steeds de zelfde tijd, elk jaar.
Je kun er de jaarklok niet op gelijk zetten.
Afhankelijk van droogte in de zomer, en tijdstip van vorst in najaar,
kan er weken tussen zitten.

Op 17 november 2012 zag de wolfsmelk er zo uit.

En die dag ook nog eieren gevonden!

Het seizoen begint

Het vogelvoederseizoen is weer begonnen!
In de kamperfoelieboom vlak bij het raam van de voorkamer hang de eerste pindacake en vooral pimpelmezen en af en toe een koolmees weten die al te vinden. Aan de zijkant van het huis hebben we een vetblok in ‘huisje Moldau’ gehangen. Zeer gewaardeerd door de boomklever, die snavels vol komt halen. Grote bonte specht ook in een flits gezien.

Deze vetblokken en pindacakes hadden we nog over van het vorige voederseizoen, en konden meteen buitengehangen worden. Gister hebben we onze jaarlijkse bestelling gedaan bij Vivara: grote zak zadenmix en grote zak pinda’s. Vandaag ga ik de pinda en vogelvoersilo’s vast klaar zetten in de tuin, en als in de loop van de week het voer binnenkomt…. smullen maar.

In de nacht van maandag op dinsdag komt mogelijk de eerste nachtvorst, vorst aan de grond.

Minibordertje

Een akeleitje, kleur onbekend
Pol steenanjertjes
Witte tulpen
  • Een stukje langs het grasveld, twee weken geleden van gras en heksenbezem ontdaan. 50 cm diep, 1 meter breed.
  • Een zakje tulpenbollen, die nu echt de grond in moeten, witte, type colonel.
  • Een uurtje droog voor de lunch.Dat betekent lekker even naar buiten en de bollen erin gezet. Omdat het stuk grond nu zo kaal is op zoek gegaan naar wat plantjes. Een pad aan de andere kant van de tuin willen we gaan verbreden. Dat betekent dat een reep tuin van 35 centimeter breed en ruim 20 meter van plantjes ontdaan moet worden. Ik heb met een schepje een paar plantjes uit een stuk van nog geen halve meter gehaald. Die plantjes staan nu ook in de miniborder, boven op de tulpen. Dat belooft veel kleur volgend voorjaar en zomer. Niet allemaal tegelijk overigens.
Karthuizer anjer, stuk of 4 rozetjes
Zenegroen, stuk of 10 rozetten. Hommels zijn er dol op.
6 gekregen zaailingen van de muurbloem. Kleur onbekend.
4 vergeetmijnieten, die elders midden op een pad stonden.
Verbena bonariensis, 5 of zo. Vlak bij de vijver, dus mooie parkeerplaats voor libellen.

Lezing: schaduwplanten

Afgelopen dinsdag was er een lezing van de lokale Groei&Bloei afdeling over schaduwplanten. Spreker was Coen Jansen, vaste planten kweker in Dalfsen. Al 32 jaar. Als je Coen al eerder hebt gezien, herken je hem meteen. Een grote (grijze) krullebol. Coen kweekt vast planten en is gespecialiseerd in meer bijzondere soorten. Deze lezing ging over schaduwplanten.

Coen begon meteen met de stelling dat het niet over schaduwplanten ging. Of niet helemaal. De meeste planten die we schaduwplanten noemen, zijn vroege bloeiers, die bloeien voordat struiken of bomen erom heen in het blad zitten. Als de ‘ schaduwplanten’ bloeien is er nog helemaal geen schaduw. En midden in de zomer, als ze uitgebloeid zijn, ja, dan is er wel schaduw.

Een rondje Euphorbia: de euphorbia robbiae is geschikt voor droge donkere schaduw en is een goede bodembedekker. Komt uit Turkije, groeit aan de kust van de Zwarte Zee. Is in hele strenge winters niet winterhard.
Via een euphorbia met grijs blad (dan weet je dat die van zon houdt) komt Coen op de euphorbia correlata, 1 meter hoog, witte hele kleine bloempjes, een prairieplant voor in de zon.
Met een uitweiding naar de Hermannshof in Weinheim. Een ‘must see’ park als je van prairiebeplanting houdt.

Vroege voorjaarsbolletjes kwamen langs. Er zijn 700 soorten sneeuwklokjes, 70 soorten winterakonieten en een heleboel hepatica’s, leverbloempjes. Daar zijn ze in Japan dol op, de nieuwste soorten worden voor 20.000 Euro verhandeld.

Coen was nog lang niet uitgepraat, maar tegen 22:15 toch maar gestopt. Groot deel vabn de meegebrachte planten verkocht.

Kijk, daar!

Zaterdag was het aardig weer en ook wat zon. Tijd om het terras van alle aangewaaide blaadjes en takjes te ontdoen. We hebben een olijfboom in een grote terracottapot, die een groot deel van het jaar net buiten de overkapping van het terras staat. En zo lekker zelf regen kan opvangen en het stof van blaadjes kan laten regenen. In de winter tillen we -met zijn tweeen lukt dat net- de olijf onder de overkapping. Droger en wat meer beschutting. Alleen bij meer dan 10 graden vorst schuiven we de olijf nog 1 etappe verder naar binnen, naar de serre. Daar vriest het dan ook, maar iets minder hard.

Wij stonden opgesteld aan weerszijden van de pot om in kleine stukje de paar meter af te leggen. Eddy stop, kijkt vol verbazing naar boven, en begint te wijzen. Daar! Daar!. Ik kijk ook omhoog, vliegen er ganzen over, of een bijzondere vogel? Nee daar, roept Eddy. Wat zie je dan, vraag ik. Kijk dan! Nog steeds wijzend. Uiteindelijk ga ik naast hem staan en kijk langs zijn gestrekte vingen omhoog. Ah, nu zie ik het ook.

1 olijf. Zo groot hebben we er nog nooit 1 gehad.

Laatste maaibeurt

Een week of drie geleden dachten we voor de laatste keer in 2017 het gras te maaien. Dat was half oktober. Het bleef zacht, en zo kon je op 4 november Eddy in de weer zien met onze elektrische maaier. Dit jaar aangeschaft en wel handig. Ook bij nat gras kun je maaien. Dat lukte met onze oude (niet al te scherpe) handmaaier absoluut niet. Ook de nog niet weggeharkte blaadjes werden mee genomen door de maaier. Toch nog zeker een halve opvangbak met gras eraf gehaald.

Maaier op de hoogste stand, voor even banen in het gras. Met rechts, in fraaie herfsttinten, van voor naar achter: botteltjes van de rosa multiflora, de uitgebloeide helianthus, en een grote bos miscanthus pluimen.
Aan het eind van een tuindag verzamel ik al het tuingereedschap weer in de buurt van de schuur. Als ik dat vergeet: aan de lege ophangplekken in de schuur zie ik of er nog een schepje of hark of snoeischaar ontbreekt.