Haus im Schnee

In deze en komende periode gaan allerlei mensen op wintersport. Met de bus of auto naar Oostenrijk of Duitsland. Terwijl mooie winterplaatjes soms zo dichtbij zijn, in tijd en plaats. Zoals dit plaatje van ons huis,  1 week geleden.

huisimschnee
Vanaf de straat, 22 januari
sneeuwbla
Halve sneeuwpop houdt stand

Vanmorgen stond ik nog (voorzichtig) op het ijs van onze bevroren vijver, en vlakbij, op het Paterswoldse meer, werd nog geschaatst. De sneeuw is grotendeels gesmolten, alleen de grote sneeuwbal die ik vorige week maakte, ligt nog op het tuinpad. De temperatuur is vanmiddag omhoog geschoten naar bijna 9 graden. Margriet en ik hebben een minuut of tien heerlijk buiten gestaan, in de tuin, zonder jas.
Als alle sneeuw gesmolten is hebben we nog de sneeuwbessen. En over een paar weken de sneeuwklokjes.

sneeuwbes1
Sneeuwbes

Maandfoto Januari 2017: De Goudvink

Volgend weekend is het weer het wekend van de nationale tuinvogeltelling. Omdat het dit weekend mooi weer is, maar ik nu vast een paar foto’s. Met de telelens op het fototoestel, gewoon vanuit huis.
In de pergola vlak naast het huis hangen diverse vogelvoederattributen. Veel mussen, heggemus, tortel, koolmees, vink, pimpelmees.  Er komt ook vaak, ergens op de dag, een goudvink langs. Die kun je niet missen. De kans dat ie net komt als je fototoestel bij je hebt is kleiner, maar ik had geluk vandaag.

goudvink2
Goudvink op gesnoeide druif
goudvink1
Goudvink man, kleurt mooi bij dakpannen van de buren
goudvink3
Graantje meepikken

Alsof ie even kwam poseren, even naar links kijken, even naar rechts, paar zaadjes van voederplank, en weg was ie weer. Een halve minuut misschien, da’s al genoeg.

Ont-zien

vijverijs22jan1
Bobbelijs op de vijver
vijveropp
Plantresten in het ijs

Natuurijs het je in allerlei soorten, afhankelijk van temperatuur, aangroeisnelheid en eventuele neerslag na de eerste ijsvorming kun je van alles krijgen: van bijna zwart spiegel ijs, tot melkig wit fondant-ijs. En van alles er tussen in. De ijsmeesters weten er veel meer van.
Met de lage winterzon worden bobbels en oneffenheden in het ijs mooi uitvergroot. En soms kun je er patronen of figuren in ontdekken.

Als je zo’n figuur eenmaal gezien hebt, kun je hem niet meer ont-zien. Dat had ik met het gezicht in de bovenste foto. Hieronder nog een keer uitvergroot, zie je het gezicht? Probeer hem dan nu niet meer te zien….

vijverijs22jan1gezicht

Wandelen met je schaduw

Zaterdagmiddag eind van de middag maakte ik een klein wandelingetje in de buurt. Lopend langs een watertje van zuid naar noord. Zon ging bijna onder in het westen, stond heel laag. Uit een ooghoek zag ik steeds beweging aan de overkant van het watertje. Gek trouwens, want daar loopt geen pad. En toch leek het steeds of daar aan de overkant iemand met me mee liep in hetzelfde tempo.

wandelenmetschaduw

En dat was ook zo, het was mijn schaduw.

Sprookje

In de nacht van dinsdag op woensdag 18 januari had het flink gemist in de eerste helft van de nacht. Samen met behoorlijke vorst, zorgde dat er voor dat we woensdag in sprookjesland wakker werken. Alle fijne takjes mooi berijpt. De stam van de grotere bomen gewoon donker van kleur. In prachtig contrast met alle rijp; alsof de bomen volop in de bloesem stonden.

Overal stapten mensen even van de fiets, of uit de auto om wat foto’s te maken. Mooie herinnering aan dit kadootje van de natuur.

rijpguweg
Stadspark Groningen, laatste stukje voor kantoor
gugebdoorbomen
Door de bomen schemert het gebouw
ijsbloemengugeb
Vanuit de fietsenstalling met sedumdak en ijsbloemen
ijsbloemengu
IJsbloemen uitvergroot
ijswereldgasunie
Winters uitzicht vanuit mijn werkkamer

Cottage Gardens in Zwart Wit

Het is zaterdagochtend, lekker rustig aan. Met laptop op schoot, een beetje struinen over het internet. Via een filmpje over spreeuwen kom ik bij een youtube film over cottage gardens terecht.
Ach, niets te doen in de tuin, koffie net op, gewoon lekker even de tijd nemen om een stukje tuinfilm te bekijken.
De videofilm begint met een paar oude zwartwit foto’s van cottages met hun bewoners van lang geleden (Dorset County Museum, University of Reading).

cottage6404

cottage6404detaik

cottage6405

cottagefoto640-1

cottagefoto6402

cottagefoto6402detail

cottagefoto6403

En dan een paar tuinportretten van cottage tuinen zoals ze er nu uit zien. Met een paar korte fragmenten waar de tuineigenaren, vaak op leeftijd, met passie over hun tuin vertellen. Zoals ‘the king of lettuce’.
Zie link. De film duurt ongeveer drie kwartier.

Jolly pleasant.

De Pauw en de Hinde

Aan de ene kant van het park woonden de herten. Ze hadden daar hun voederbak en konden schuilen bij een paar bomen. Het grote hert was de baas. Hij had een paar vrouwtjes, die elk weer een paar jongen kregen.
Een van de jonge vrouwtjes, een hinde, was bijzonder nieuwsgierig. Ze bleef niet aan de ene kant van het park, waar de herten woonden. Maar ze ging steeds verder wandelen, tot helemaal aan de andere kant van het park.

Aan de andere kant van het park woonden de pauwen. Een prachtig blauwgroene mannetjespauw en zijn bruine vrouwtje. Zij woonden aan de andere kant van het park, vlak bij de vijver waar de eenden en zwanen zwommen. Er was een groot grasveld waar ze konden zonnen, en als het slecht weer was gingen ze achter de schuur staan, onder de dakrand. Daar was ook beschutting. De pauwen kwamen nooit aan de ene kant van het park.

Op een dag kwam de jonge hinde van de ene kant naar de andere kant van het park. Het pauwenmannetje was helemaal overweldigd. Wat een prachtige vrouw zag hij daar lopen, lichtbruin, net zoals pauwenvrouwtjes altijd zijn, maar veel groter en met prachtige bruine ogen. Helemaal verlief was de pauw, en hij vergat zijn eigen vrouwtje en begon achter de hinde aan te lopen. En even later ging de pauw naast de hinde lopen, van links, naar rechts. Overal waar zij ging, volgde de pauw. Zo trots als een pauw kan zijn, stapte hij voort naast met zijn nieuwe geliefde.

hert-en-pauw

Klik hier voor een filmpje. Met als dramatische slotscene het treurige pauwenvrouwtje dat achter de schuur blijft zitten.

Verre schuur tweemaal

Links helemaal achterin de achtertuin staat onze verre schuur. Daar staat de kruiwagen, een werktafel met stapels en stapels bloempotjes, oude dakpannen, en nog veel meer.
De verre schuur, een klein huisje, bijna verscholen in de tuin.

verreschuur24dec
24 december 2016, geen witte kerst
verreschuur15jansneeuw
Beetje witte 15 januari 2017

Ooit aangeboden aan mijn nichtje Amber, als slaapkamer, als ze in Groningen kwam studeren. ZE maakte geen gebruik van het aanbod, snap je dat nou?

 

Kerkje in Breede

Omdat in de tuin nog niet veel te doen valt, kijk in overal glimpjes tuin. Gister waren we met Edwin, vriend van ons uit Utrecht, naar de tentoonstelling van Rodin in het Groninger Museum. Wat we helemaal niet wisten was dat Rodin een soort assemblage-kunstenaar was. Van klei boetseerde hij mensen in het klein. Medewerkers van zijn atelier maakten er meteen een gipsen afgietsel van, dat is het ‘origineel’. De oorspronkelijke kleibeeldjes waren erg kwetsbaar en zijn grotendeels verloren gegaan. Van het gipsen origineel werden nieuwe afgietsels gemaakt, soms in brons, soms uitvergroot. Soms werden de beelden, weer door medewerkers van Rodin, in marmer uitgehouwen.
Wat ik bedoel met assemblage-kunstenaar: vaak liet Rodin van losse onderdelen, armen, handen, benen, hoofden, een hele serie afgietsels maken. En soms jaren later gebruikte Rodin dan het hoofd van een beeld met een arm van een ander en maakte er nog een romp bij. Steeds andere combinaties van dezelfde onderdelen. Ja, er was ook een manshoog afgietsel van ‘de denker’, zijn meest bekende beeld. In de museumshop kon je ook kleine denkertjes kopen, in brons voor een paar tientjes, en zelfs een piepkleine , ik denk ge-drie-D-print voor 2,90 Euro.

Geen beelden van Rodin die me aan de tuin deden denken. Wel een paar tuinvoorbeelden toen we de andere collecties van het museum bekeken.

pastorietuinnuenen
Lentetuin, de pastorietuin te Nuenen in het voorjaar, Vincent van Gogh 1884
ploegschilderij
Kerkje te Breede, ca. 1939, Ekke Abel Kleima, schilder van De Ploeg