Een goed slakkenjaar?

Zijn die boefjes nu al wakker?
De slakken bedoel ik.
Een deel van onze sneeuwklokjes staat tussen wat ander laag groen, en hier zijn alle bloempjes weggegeten door -waarschijnlijk- slakken. Daar waar de klokjes in wat kalere grond staan, minder schuilplek voor slakken, zijn er nog volop bloemen.
En toen ik een afgewaaid blaadje dat op het grasveld lag omkeerde zag ik dit …..

slakkenjaar20feb1

Voorbode van een goed slakkenjaar?

Van onderen

Als je deze bloemen kent – het zijn helleborussen – dan valt je waarschijnlijk op dat de foto’s wat vreemd zijn. Het lijkt op deze foto’s dat de bloemen met hun gezichtje naar boven staan, zodat je er zo in kunt kijken. Niets is minder waar. De bloemen hangen normaliter kuis naar beneden en als je onder de rokjes wilt kijken zul je op je buik moeten gaan liggen. Niet aan te bevelen want de helleborussen bloeien in januari en februari, vaak nogal koud en modderig. Ik probeerde het vandaag (foto 1) door gewoon de camera op de grond te houden. Da’s dan lastig scherpstellen!

helleborus overzicht

Of je draait met je hand, of met een stokje, de bloem gewoon even omhoog. De scherpe waarnemer ziet op elke foto hieronder een ‘onopvallend’ takje waarmee de bloem wordt omgekeerd. Meest opvallend bij de middelste foto.

helleborus20feb5

helleborus20feb4

helleborus20feb3

helleborus20feb1

helleborus 20feb2

Slordige eters

Onder de beukenhaag staat sinds vorig jaar een flinke rij met sneeuwklokjes (weet je nog, Jitske?). Dit jaar staan ze voor het eerst in bloei. Tussen de vogelpoep en de lege zonnebloempitjes.

sneeuwkolvogelvoer

sneeuwklokvogelvoerdetail

Want voor de beukenhaag staat de vogelvoedersilo. Waar tientallen musjes en ander gevogelte dagelijks een zaadje komt pikken, ongeveer een silo per dag. Om dan achteloos de lege schilletjes te laten vallen. Bij het wachten op een plek op de silo (vier eetplekken tegelijk) zitten de mussen in de heg en poepen de boel onder.
Zo krijgen de sneeuwklokken extra mest, maar misschien een beetje veel van het goed. Op de voorgrond van foto 1 zie je een wat vage groene plek. Dat is een forse pol steenanjertjes. Waar de sneeuwklokken parmantig boven het mest- en schillentapijt uitsteken, verdwijnt het steenanjerblad vrijwel geheel onder de laag mest. Toch eens nadenken of we de silo volgend jaar op een ander plekje neerzetten…

 

 

Handen in de modder

Er is veel regen voorspelt dit weekend, en alleen de zaterdagochtend zou het nog droog zijn. Om 11 uur rondje door de tuin om wat foto’s te maken. Het is nat en modderig, en ik neem mijn kans waar om toch nog even wat te doen. Een deel van het tuinpad naar de vijver enigszins ontdoen van mos en gras tussen de kieren. Met schoffel, bezem en voegenkrabbertje aan de slag. Hoewel het eerder deze week nog koud was, temperatuur s nachts goed onder nul en over dag amper er boven, is dat in de tuin niet te merken. Wat mos uit de vijver hale levert natte handen, maar geen koude. En een uurtje gras met modder uittrekken levert wel modderige handen op (heerlijk!), maar geen koude.

padschoon20feb2

padschoon20feb1

Toegegeven, het is nog niet helemaal klaar, zeker niet omdat de wortels van het kweekgras deels tussen de voegen blijft zitten, maar al een hele opschoning ten opzicht van wat het was. Zie hier de foto’s van 1 uur ervoor. En als het nu wat droger en zonniger wordt verdwijnt het resterende mos op de tegels ook weer.

Drinkwater

Poes Sprot drinkt bijna nooit water uit zijn drinkbakje binnen. Want buiten heeft ie hele grote drinkbak, met water dat zo’n lekker buiten-smaakje heeft. De vijver.

Nu de vijver zo vol is vanwege de overvloedige regenval kan het vanaf het bruggetje (1 en 2). En vanaf de kiezelrand kan het altijd.

sprotdorst20feb1

sprotdorst20feb1detail

sprotdorst20feb2

sprotdorst20feb2detail

De grote bruine vlek links midden voor de vijver op foto 1 en bovenaan op foto 3 is het bovengronds afgestorven loof van een uitbundige groep geranium endressii. Dat loof laat ik zitten voor de vogels: als ze binnenkort weer nesten gaan bouwen komen ze hier altijd enthousiast strootjes pikken.
NB. ik was van plan hier ook een linkje te plaatsen naar een eerder geschreven stukje over de endressii, met wat foto’s in volle bloei. Ik heb ind e afgelopen 10 jaar van alles geschreven en laten zien van geraniums, maar nooit echt de endressii in volle bloei! Dat komt op mijn lijstje voor later dit jaar,

Geduld is een schone zaak

Voor sommige planten moet je wat geduld hebben. Dat is zo voor akonieten (zie ook reacties op het betreffende blogje), maar het geldt zeker voor helleborussen. In januari 2012 schreef ik een wat teleurgesteld stukje: ik had in maart 2011 een prachtig gestippelde helleborus gekocht en het jaar erna kwam er alleen nog maar 1 zielig blad boven. De jaren erna kwam er steeds steviger blad, maar geen bloem.

Nog heel even geduld.

En nu in februari 2016….
de belofte van stippelschoonheid
bronsgroen nog in elkaar gevouwen blad
een verleidelijke bloemknop, van het rozigste rood.

helleborusbelofte

 

Primula blad

Al een paar weken is in de tuin het frisse verse blad van primula’s te zien. Deze foto is van eind januari. Een week geleden waren er nog geen bloemen te zien. En dit weekend zijn we het hele weekend weg geweest en heb ik niet eens mijn weekend rondje door de tuin gemaakt.

primula31januari

Dus of de zachtgele bloemen al verschenen zijn? Dat is nog even een verrassing.

Uilen

Waar uilen door ons vaak als wijze en verstandige dieren worden beschouwd (Meneer de uil uit de fabeltjes krant), was de uil 500 jaar geleden een wat meer sinister dier, symbool van het kwaad en de duivel. Als je de schilderingen van Jeroen Bosch bekijkt kom je veel uilen tegen, soms als fantasiebeesten met menselijke benen of armen, maar vaak heel natuurgetrouw.

Op de eerste foto een steenuil (zie je hem?), op de tweede foto een kerkuil.

steenuil bosch
Steenuil
kerkuilbosch
Kerkuil

En mocht je de steenuil niet gevonden hebben, scroll even door naar beneden, daar zie je foto 1 verder uitvergroot.

steenuil bosch detail
Steenuiltje rechtsboven, detail van foto 1

Tuin der Lusten – Multimedia

Bij belangrijke tentoonstellingen koop je tegenwoordig vaak kaartjes met een tijd-slot. Wij konden tussen 11 en 12 op zondag ochten in het Noordbrabants museum starten. Als je eenmaal binnen bent kun je wel zo lang als je wilt binnen blijven. Met de grote hoeveelheid mensen die voor de schilderijen staan (en met zijn allen naar die kleine figuurtjes willen kijken) is het voor de meeste mensen na anderhalf- twee uur wel gedaan.
En tuurlijk heb je dan nog niet alles gezien. Maar er zijn alternatieven.

vogels tuin der lusten
Eend, ijsvogel, hop, groene specht, roodborst en putter

tdldetail2

  • de interactieve toegang tot de Tuin der Lusten, van de NTR met voice over van Midas Dekkers. Doordat je steeds kunt inzoomen en uitvergroten kun je de meest petieterige details ontdekken. Gewoon op de bank, met computer of ipad op schoot.
  • Haal een boek uit de bieb, mooi voor de plaatjes, maar zeker voor de teksten en de achtergrond informatie.
  • Bekijk de permanente tentoonstelling van alle schilderijen van Jeroen Bosch, inclusief de Tuin der Lusten, in het Jheronimus Bosch Art Center.
    Al sinds 2007 open, met zeer goede fotografische reproducties van de schilderijen op ware grootte.  Omdat het hier niet zo druk is, kun je hier uitgebreid alle details bekijken.
    Of fotograferen, want bij deze tentoonstelling mag dat. Daar heb ik bovenstaande twee foto’s genomen.
  • Bekijk werk van door Bosch geinspireerde kunstenaars, ook nu nog. Bv. de indrukwekkende videoinstallatie van The fish pond song van Jeroen Kooijmans in het Stedelijk Museum in Den Bosch (van dec 2015- juni 2016, met zelfde toegangskaart te bekijken).