In de middag van 4 juli bezoeken we Le Jardin Plume, de verentuin. Het is een privé tuin van Patrick en Sylvie Quibel. Zij kochten in 1996 een huis met een boomgaard en hebben deze omgetoverd tot een hedendaagse tuin. Met rechte lijnen gevormd door de fruitbomen, met spiegelvijvers (zonder waterplanten), die de Normandische lucht weerspiegelen, met heggen, met vierkanten van wilde bloemen in hoog gras. De graspaden worden 2 x per week gemaaid, aldus Sylvie, en de vierkanten met wilde bloemen 1 x per jaar. Na bijna 30 jaar heeft dit geleid tot veel wilde bloemen in de vierkanten. In een ander tuindeel een flink blok met lavendel. Een wolk van vlinders, en de eerste kolibrivlinders van de reis gezien, er zouden er nog vele volgen. In het Frans heet de kolibrie vlinder de papillon sphinx, weet ik nu.
Uitgangspunten bij de aanleg van deze tuin waren het weidse uitzicht vanaf het huis en de wind die altijd aanwezig is in dit deel van Frankrijk. De Quibels maken veel gebruik van grassen, lagere grassen in verschillende delen van de tuin. Hogere grassen en andere hoog opgroeiende smalle planten met kleine, fijne bloemen in een tuindeel dat geheel omsloten is door een dichte haag, tegen de wind: dit is de echte verentuin. Relatief nieuw is het platform, waar je met een trap op kan komen en een fraai uitzicht hebt over de hele tuin en haar structuur. Veel kleur, in dit seizoen geel, rood, oranje zagen we in een brede border vlak bij het huis.
En dan is er nog de kwekerij, waar veel van de planten die in de tuin gebruikt zijn, te koop zijn. De anderhalf uur die we in deze tuin hadden, had best wel twee uur kunnen zijn. Zoveel te zien hier. Echt prachtig. Misschien wel de mooiste tuin van de reis.
