Maand: november 2025

In deze tijd van het jaar kun je kleine vergroeiingen aantreffen op planten. Soms een vreemd groeisel op takken van bijvoorbeeld een egelantier. En soms als knopjes of balletjes op de onderkant van bladeren. Soms denken mensen dat de plant ziek is. Maar het is dus een gal en die wordt veroorzaakt door een parasiet. Die parasiet is een klein wespje of mugje, een galwesp of een galmug. Dit insect zet eerder in het jaar een of meerdere eitjes af en prikt daarbij de plant. Hierbij wordt een hormoon-verstorende ingeschoten waardoor de plant wat wildgroei aanmaakt. Deze wildgroei dient als een beschermend omhulsel om het eitje van de galwesp of galmug. Uit dat eitje komt een larfje, dat beschermd wordt door de gal en voedsel haalt uit de plant.

Als de gal of galappel op een blad zit valt het in de herfst gewoon af. In de strooisellaag op de grond kan het insect in wording prima doorleven om als het ‘klaar’ is, uit de gal te kruipen. Veel galappels groeien op eikenbladeren.

Tijdens de lunch opeens een bonk(je) tegen het raam, een vogeltje dat er tegen aan vliegt. Klonk niet zo hard, toch even kijken. En als ik goed kijk, zie ik een wat versuft goudhaantje op het grindpad zitten. koffie beetje scheef 1 kant op, dan draait het zich om en kijkt me recht, priemend aan. WE blijven elkaar aankijken.
Het is koud, ongeveer 1 graad, en en waait een ijskoude zuidenwind, Z4. De veertjes van het beestje worden steeds opzij geblazen. Brr, hoe kan zo’n beestje zich warmhouden. En het zit ook nog op een hoofdroute van de katten uit de buurt op de grond.

Ik schiet in de ‘reddingsmode’. Ga een mandje zoeken, kranten erin, een theedoek met een flesje met warm water als kruikje, een paar zaadjes. En op naar het vogeltje. Ik hurk er een tijdje bij neer, zo klein, zo fijn. Het beestje zit eerst vooral op de zelfde plek, draait wel een beetje rond, fladdert een klein stukje het groen is (al beter), en tot mijn blijdschap nog iets later weer de taxus in. Daar komt ook gepiep van andere minivogeltjes uit.

Ik vertrek weer met mijn mandje. De kruik gebruik ik voor mijn eigen koude handen, de foto’s voor dit blogje. Dag klein vogeltje.

Binnenkort is ook de hazelaar het blad kwijt, de wilg is al bijna zover. Dan zien we onze eekhoorns ook weer wat vaker. Ze zijn er het hele jaar, komen vrijwel dagelijks de nootjes halen die Eddy voor ze klaarlegt. Vaste prik elke ochtend. ’s Zomers wat minder te zien door het dicht bladerdek. Totdat Eddy een paar maanden geleden de webcam installeerde. Vooruit, maar weer.

Twee maal een poserende Erik, de eekhoorn.

Nu komen ze weer met zijn tweeën, Erik en Erika, rode staart en zwarte staart. Over een tijdje vooral Erik. Dat is als ze weer een nestje hebben, in februari. Wáár dat hebben we nog nooit ontdekt, kan niet ver zijn.

WISJEDAT voor de invoering van muntgeld in Finland eekhoornpelzen als betaalmiddel werden gebruikt? Het Finse woord oravannahka (eekhoornpels) is nog steeds een synoniem voor geld.