Een boek uit 1945, geschreven in de hongerwinter, door P. Verhagen. Het boek is 80 jaar oud, met het typische ‘oude boeken luchtje’. Een bijzonder boek. Gedachten over de tuin-als-geheel, een serie losse bespiegelingen. Piet(er) Verhagen, architect, stedenbouwkundige, wandelaar, tuinier, was al heel lang van plan een tuinboek te schrijven. Vele jaren lang verzamelde hij informatie, keurig gerubriceerd, als basis voor zijn toekomstige boek. Nadat zijn aantekeningen onder het puin van de bombardementen van Rotterdam waren vernietigd, zat ie even in de put. Om daarna in de hongerwinter 1944-45 dit boek uit het hoofd te schrijven. Een geluk bij een ongeluk, aldus Verhagen, hij had in de loop der jaren veel; te veel informatie verzameld om tot een boek te kunnen komen. Nu het ‘uit het hoofd’ ging, kon hij zich beperken tot de essentie voor hem.
Verhagen is voorstander van eenvoud en simpelheid in de tuin, niet te vol, niet allerlei nieuwigheden en hypes, geen trappetjes, design bankjes, knalkleuren variëteiten planten. De boerentuin, met regelmaat, herkenbaarheid, combinatie van schoonheid en nut. Dat vond ie mooi. In het zesde hoofdstuk getiteld ‘de 12 apostelen’: het principe om in een tuin niet meer dan 12 sterke basisplanten te gebruiken die de de ruggengraat vormen. 12 en niet 11 of 13. Ze moeten zich kunnen handhaven, niet woekeren, het hele jaar zichtbaar zijn (dus geen bollen), gezamenlijk het hele jaar bloeien. Welke 12 het precies zijn hangt van grootte van de tuin af en hoeveelheid zon/ schaduw/ vocht.
Het Geluk van den Tuin van P. Verhagen is in 2004 opnieuw uitgegeven. Carabas, de tuin van Piet Verhagen in Rockanje, is soms te bezichtigen op afspraak.