Midden overdag lag ie op de grond, op zijn rug. Een vleermuisje. Hij leek uit de nok van het dak van een galerijtje zijn gevallen. Voorzichtig gaf ik hem een zetje. Hij bewoog! Omdat ie op een onhandige plek lag, pakte ik hem op, niet met blote handen, maar met mijn plastic boterhamzakje. Vleermuizen kunnen nabies, hondsdolheid overbrengen als ze je bijten. Ik zette hem van het pad af, bij een struik. En hij scharrelde weg.
Samen met mij namen verschillende bezoekers een foto. Obsidentify meldde: gewone grootoor vleermuis, Plecotus auritus . Grote oren heeft ie zeker.
Terugkijkend heb ik twee fouten gemaakt in mijn poging het beestje te redden.
Fout 1: vleermuizen hebben neiging te bijten als je ze pakt, dus minstens dikke tuinhandschoenen aan trekken. Het plastic boterhamzakje dat ik gebruikte had natuurlijk niets uitgehaald als de vleermuis had gebeten…
Fout 2: vleermuizen niet op de grond zetten (laten) maar op een hoge plek. Als je geen trap bij de hand hebt, zet ze dan wat hoger in een struik. Vleermuizen beginnen te vliegen door zich van een hoge plek te laten vallen, en kunnen niet/ moeilijk van de grond opstijgen …
Tja. De volgende dag was ie weg van de plek waar ik hem had neergezet.