Eerder dit jaar meegedaan met een citizen Science project van de Botanische tuin Utrecht. Een paar weken lang zetten de deelnemers een potje (schone) aarde in de tuin, om te kijken wat er zoal aan kwam waaien.
Niets.
Tenminste niet in ons potje. Mogelijk verdroogd toe we op vakantie waren? Wel een ingewaaid paardenbloempluisje, (nog) geen ontkieming. Na de meetperiode heb ik het potje binnen op de vensterbank gezet, om te kijken in hoeverre er toch nog iets kiemt. Nog niets (eind juni). Misschien was het ook wel wat vroeg in het jaar. Nog weinig planten hebben in mei zaad gezet.
Niet als onderdeel van een citizen science project, maar wel veel aanwaaiers in een handig basket. Vorig jaar hing aan de haak van onze schuur een hangen basket met een ‘vaderplantje, tradescentia, een kamerplant met lange slierten hangen wit-groene bladeren. De plant heeft de winter niet overleeft, maar in de handig basket – die op 1,70 m hoog hangt – is van alles ontkiemd. In ongeveer een jaar tijd, aangewaaid, of weggeslingerd door de plant, ontkiemd en flink aan de groei.
In ieder geval
– teunisbloem, diverse
– verbascum
– vingerhoedskruiden
– walstroleeuwenbekje
– akelei
– diverse brunel
– akkerklokje
– robertskruid
– bosandoorn
– lange ereprijs
– plantje onbekend (viooltje?)
– 2 soorten gras
– wrs boszegge (nu nog te klein)
– (sterretjes?) mos
– verbena (wrs hastata, mogelijk bonariensis)