Vorig jaar schreef ik een stukje over de Clivia, of eigenlijk over de naamgever van de plant. Een ouderwetse plant, die bij de buren in het halletje staat. Ik opperde dat ik eens om een stek zou vragen, maar dat kwam er nooit van . Twee weken terug schreef Roos, jarenlang lezer van dit Blog , dat ze hun clivia gingen delen.. Of ik interesse had in een deel (ze wist het nog, dat van die stek).
Vorige week kreeg ik een (letterlijk) doorgezaagde helft van de plant. Een en al wortel. Een Clivia is een tamelijk pietluttige plant, die niet van delen, of draaien, of een te grote pot, of zon , …. houdt. Dat van die ’te grote pot’ las ik pas nadat ik de kluit met veel moeite van oude wortels had ontdaan, de twee dikke stengels nog verder uit elkaar trok, en elk in een ruime pot plantte. Pfff. De plant weer uit de grond getrokken, losse aarde eraf, en veel kleinere pot gepakt. Nu staan er twee clivia’s buiten. Tegen de noordkant van het huis een plekje waar nooit directe zon komt. Eerst maar eens kijken of ze aanslaan.
Roos meldde dat de plant bij hun zomers onder de appelboom staat en s winters binnen. De oorspronkelijke plant kreeg Ben in de jaren 70. Sindsdien hebben Ben en Roos al veel klonen/ delen van de plant verspreid bij familie en vrienden. En wie weet groeien ze nu dus ook bij ons.
De Clivia groeit oorspronkelijk in ZuidAfrika. De hitte van afgelopen dagen komt ze misschien wel bekend voor.