Dit jaar zijn we bezig de reusachtige persicaria polymorpha langzaam uit te putten. Lang geleden een stuk van Jitske gehad. En jaren;ang vormde deze persicaria een enorme pol , 1,5 tot 2 m hoog opschietende stengels, met een wolk van roomwitte bloempjes. De groeikracht is enorm. Bij het uitlopen in het voorjaar kun je er bijna naast gaan staan met een meetlint.Zo’n 15 jaar bleef de pol goed op zijn plaats, werd wel steeds weer een stukje breder. Alles wat in de buurt stond, zoals de felrode crocosmia lucifer werd onder de bult van persicaria bedolven.
Dit voorjaar begonnen ‘stelen’ te trekken, elke keer als de plant weer tussen de 20 en 50 cm was. Resultaat, geen blote, maar wel uitlopers die zich verder verspreiden. Jitske heeft er drie jaar over gedaan de plant in haar tuin weg te krijgen. Wij zitten in jaar 1. Om het temp wat te helpen afgelopen weken besloten toch ook de wortels te lijf te gaan. Houtige wortelknoedels van soms wel 10 cm in doorsnee. Gelukkig is het ‘hout’ behoorlijk zacht, makkelijk met de spade in stukken te hakken. Wel moet elk stuk wortel uit de grond.
Begin van de week vroeg ik Eddy verder te gaan met het ‘uitroeien ‘ van de persicaria. Ik wees hem aan hoe de persicariabladeren eruit zagen, en vroeg om voorzichtig om het longkruid heen te werken (dat is niet zo stevig). Gewapend met handschoenen en schep ging ie aan de slag. Na twee uur vroeg Eddy of ik even kwam kijken. Oei! Er was meer uitgeschept dan mijn bedoeling was. Naast de persicaria polymorpha had Eddy ook een grote pol persicaria amplexicaulus eruit gehaald (persicaria is persicaria). En ook veel stengels van de crocosmia, helemaal verdroogd, boven de grond verwijderd.
Geen probleem. Ik ging aan de gang vandaag met het verwijderen van alle crocosmiaknollen en worteldelen van de persicaria.Een klein deel van de knollen plantte ik terug. De crocosmia maakt ’torentjes’ van knollen, elk jaar een nieuwe knol boven op de oude. Deze bovenste knolletjes gaan het volgend jaar weer bloeien. Het verjongen van de croscosmia was ‘long overdue’ zoals de Britten zeggen. Er waren torentjes van 13 knolletjes boven op elkaar. Dat is 13 jaar groei… Advies is elke 4 -5 jaar verjongen.
Er is een stuk van bijna 4 vierkante meter vrijgekomen, maar daar kunnen we de komende 1-2 jaar geen kwetsbare planten of struiken neerzetten. Grote kans namelijk dat we nog enige jaren in het voorjaar scheuten van de persicaria polymorf zullen zien opkomen. In de gaten houden dus.
Voor de korte termijn heb ik na een ronde langs alle opgepotte planten in de tuin, een flink aantal daarvan in de volle grond gezet, op het kale stuk. Vergeten een foto te maken, volgt.