Afgelopen week kwam een van de vroegere Hortulanussen van de Hortus in Haren op bezoek. Hij is inmiddels 90, en woont in Brabant. Af en toe komt hij naar Haren (zoon/schoondochter wonen hier), en bezoekt dan ook vaak de Hortus. Ik had met hem afgesproken om een interview te houden over zijn tijd in de Hortus (begin zestig tot eind jaren 80 van de vorige eeuw). Cees Verloop bleek vol verhalen: over de verhuizing van de oude naar de huidige Hortus, over de bouw van de tropische kas, de aanleg van de rotstuin en het ven. Ook wat smeuïge verhalen over onenigheid die er binnen de universitaire wereld regelmatig is : onder professoren.
Op de foto staat Cees op het steile paadje in de rotstuin. Bij de oorspronkelijke aanleg vond de hoogleraar botanie destijds dat zo’n steil paadje niet kon. Veel te gevaarlijk. Cees zette door, en laat zien dat je ook als 90jarige nog (voorzichtig) de berg op kan.
Cees had ook twee flinke dozen meegebracht met zijn archief. Een serie plakboeken en multomappen vol met krantenknipsels , boekjes, posters van activiteiten en foto’s. Een stukje Hortus geschiedenis.
