Rudbeckia

Ook daarom is het goed je tuin NIET winterklaar te maken.
Winterklaar in de zin van: alle oude plantendelen weghalen zodat de tuin er ‘netjes’ bij ligt.

Het oude loof laten zitten en pas in het voorjaar pas weghalen is goed voor de beestjes (insecten die kunnen schuilen, vogels die zaadjes uit de bloemhoofdjes halen) én het is ook goed voor de mensen: kijk toch hoe mooi het eruit ziet met een beetje rijp.

In het voorjaar ga ik nog een extra pol rudbeckia in de voortuin zetten, iets meer van de straat af.

Olof Rudbeck, de jongere. (1660-1740). Zweeds wetenschapper, plantkunde, ornithologie en taalkunde. Naar hem vernoemde Linnaeus het plantengeslacht Rudbeckia.

Fruit verwerken

Beetje grijs en druilerig vandaag. Perfecte dag om aan de slag te gaan in de keuken.

Fruit van dichtbij

Gisteravond een kilo pruimen en een half pond frambozen uit de diepvries gehaald. En daar vanmorgen 5 potjes halfzoete jam van gemaakt. Beiden van eigen pluk, eerder deze zomer.

Pruim – framboos 4:1, halfzoet

Fruit van veraf

Na de ochtend koffie aan de slag met het bananenbrood. Een recept met sinaasappel en zure room. Een heleboel bakken en kommen later, zitten we nu op de bank het gaar worden avn de cake af te wachten. Heerlijke geur drijft de kamer in. We constateerden dat je beter zelf cake kunt bakken dan dat je het in de winkel kopen. Veel werk (en aansluitend afwas) en bovendien zie je dan pas goed wat er allemaal in gaat aan suiker en boter en zure room. Niet te vaak doen.

Straks als de cake klaar is gaat een groot deel in pakketjes van twee plakjes de diepvries in (daar is nu weer een beetje plek omdat de pruimen er deels uitzijn). Bananenbrood is een perfect tussendoortje bij een lange wandeling.

Bananencake net in de oven

Een jaar geleden: moerbei

5 december 2020 planten we een boom, een moerbei. Het duurde even voor de boom dit jaar goed aan de groei was, maar vanaf tweede helft zomer zat ie lekker in het blad. Geen bloei , dus geen vruchten, daar kijken we komende jaar naar uit.

Nu ik het stukje van vorig jaar nog een keer lees zie ik daar staan dat we de eerste twee-drie jaar bij droge zomers veel water moeten geven. Nou dat was in 2021 niet nodig, maar voor 2022 dus nog opletten. Goed dat ik dat weer even lees.

Vogelverhalen: kale koolmees

Vorige week zag ik uit een ooghoek een vogeltje met een rode vlek op de kop. Dat viel vooral op toen de zon er op viel. Een Barmsijsje dacht ik. Die hebben we pas twee keer eerder gezien, in hele koude winters. Nog eens goed kijken en het leek verdacht veel op een koolmees. Maar wat was er nou met zijn kop? Rood aan de bovenkant.

Week lang de camera in aanslag gehad om een scherpere foto te maken. En met verrekijkertje het beeld wat dichterbij halen. Het beestje had een wond bovenop zijn kop. En erom heen kaal, zijn zwarte kapje ontbrak. Aan een tak blijven hangen of een mislukte aanval van een grote vogel? Hij zag er verder gezond uit. We noemen hem Bassie. Hij vloog de hele dag op en neer tussen de pinda silo en de vetblokken. Hier een kort filmpje.

Laatste paar dagen niet gezien. Is nu ook wel grijs en vochtig. Ik blijf naar hem uitkijken.

Hard werken

In de voortuin stond een pol misacanthus sinensis die een beetje te breed begon te worden. De eerste paar jaar blijft zo’n pol goed overeind staan, maar als het langer dan 4-5 jaar op de zelfde plek is, zakt de pol steeds vaker scheef na een stevige zomerse regenbui. De afgeslopen twee jaar bond ik de pol als een soort veredelde korenschoof bij elkaar met een flink end oude elektriciteitsdraad (prima bindmiddel, vooral de zwarte draden) om de omringende planten een beetje lucht te geven. De pol viel nu niet breed uit alle kanten op , maar zakte als geheel scheef….

Er uit dus. Er staat vlak bij nog een veel dunnere zaailing, de dikke pol kan wel weg. Eerst dacht ik nog om dat later in de winter te doen. De pluimen staan er nog zo mooi bij. Maar toch besloten nu eruit te halen, dan kunnen de bolletjes, die al weken in de schuur liggen op die plek de grond in. Tja, maar hoe krijg je zo’n pol eruit? Eerst maar afknippen. Een geultje erom heen graven. Een beetje met schep er op hakken. Dat was vrijdag. Geen beweging in te krijgen. Een en al taaie wat verende wortels. Zaterdag een nieuwe ‘aanval’ gedaan. Gewapend met zaagje, schep, oude broodmes (errug goed voor doorzagen taaie wortelkluiten) en hak. In de ochtend ruim een uur, en ’s middags een klein uur. Pfff, met moeie armen zat ik op de bank. En de pol? Een aantal stukken zijn er uit, ongeveer de helft is over. Voor een andere dag.

In kleine stukjes, dat zei ook de postbode die langs kwam. Hij was 25 jaar hovenier geweest en had in zijn tijd heel wat graspollen aangepakt. Dat deden we altijd met de kettingzaag, zei hij. Dat is zo leuk als je in de voortuin in de tuin aan het werken bent. Allerlei mensen maken een praatje. Deze postbode kende ik nog niet. Maar nu weet ik waar ie woont, dat ie een diepe tuin heeft waar het ’s zomers (te) warm is om lekker te zitten, maar dat ze met alle buren dan bij de picknicktafel op het grasveld aan de voorkant van de huizen zitten, dat hij LP’s verzamelt en er 5000 heeft; dat zijn dochter nu ook interesse heeft in LP’s….