Tulpen van de bollenwinkel

Tulipa kaufmannia ‘concerto’

Tulpen zijn beweeglijke bloemen. Helemaal niet de stijve harken waar ze soms voor worden uitgemaakt. Voor de bloei ziet het er uit als een bos prei. Dan komen de kleurige kommetjes. Afhankelijk van de soort en het weer is het een gesloten kelk, of een bijna openstaande ‘bloem’-bloem, zie hierboven. Ook deze bloemhoofden gaan met de zon mee, en sluiten tegen de avond.

Van boven gezien meer driehoekig dan rond. Toronto is een greigii tulp, rozerood (of koraalrood).
Klein en knal, Tulipa praetens ‘van Tubergen’s variety’.
Diepbruin hart, van de ‘concerto’.

Kobaltblauw longkruid

Prachtig in deze tijd van het jaar. In wat zachtere winters begint longkruid al vroeg te bloeien met flink wat nieuw blad. Dit jaar met de felle kou, uitdrogende wind en gebrek aan sneeuwdek, was een groot deel van het bovengrondse blad verdroogd. DE bloemen begonnen zich te ontwikkelen, zonder dat er een flinke toef blad omheen zat. DE laatste week met warm en vochtig weer heeft er voor gezorgd dat het bald nu volop groeit: de perken met longkruid worden weer vol.

EEn klein stukje longkruid, met prachtige diepbaluwe, of misschien wel kobaltblauwe bloemen heb ik een beetje apart gezet. Om wat beter in de gaten te houden. Mooie bloemkleur, het gewone longkruid weet niet helemaal zeker welke kleur het moet zijn. De bloemen zijn rozig met een tintje blauw, blauw met een tintje roze. Niet zo overtuigend blauw als dit exemplaar op de foto. Opvallend: geen vlekken op het blad, maar effen groen. Daarmee is de bloem mooier dan die van gewoon longkruid, maar is het blad saaier.

Wauw, dat is nog eens blauw!
Van dichtbij
Effen blad

Ik heb het stukje van iemand meegenomen op een plantenruil. Ik zal nog eens nazoeken of ik toen de naam heb opgeschreven.

Veel in potjes

Perfecte tijd om vaste planten te delen.
In mijn geval betekent dat, een deel terug zetten en van de rest heel veel stukjes oppotten. In juni doe ik mee met open tuinen weekend, deze keer voor het eerst beide dagen. En in de omschrijving heb ik aangekondigd dat er ook een beperkt assortiment aan plantjes te koop is. Als ik ze nu in potjes zet, buiten bereik van de slakken zet, en good blijf water geven, dan kan ik tegen die tijd een aardige hoeveelheid mooie planten hebben.

Een deel van de planten vermeerder ik voor eigen gebruik.
Truc: alle vierkante potjes zijn voor eigen gebruik.
Ronde potjes kunnen ook naar bezoekers toe.
Wat heb ik zoal opgepot afgelopen twee weken.

– phloxen, wrs roze (8)
– helenium (12)
– vaste teunisbloem (6)
– scabiosa, bijen en vlinderbloem (6)
– rudbeckia goldsturm (ca 30)
– witte ereprijs (4)
– herfstaster (4)

Links vaste teunisbloem, rechts scabiosa-achtig.
Helenium Tura, groot, geel.
Bieslookjes

Blik in de tuin

Wat valt nu het meest op in de tuin? Als ik in de zijborder kijk, een flinke groep narcissen. In de achtertuin zijn het nu vooral de bosanemonen die schitteren. De gewone witte, een een lilablauwe, iets later in bloei. Bloemhoofdjes draaien in de volle zon met de zon mee, als het donkerder wordt gaan ze slapen.

Vanmorgen in de regen een paar stukjes uitgeschept voor Margriet.
Die verhuizen naar Odijk.

Verrassingsfoto: rood borstje

Parmantig
Alert
Zo ahhhhh…

De eerste keer denk, wat bijzonder. Een roodborstje komt bij me in de buurt zitten. Ervaren tuiniers weten dat het helemaal niet zo bijzonder is. Als je door de tuin loopt en her en der verse aarde omwoelt, is de kleine druktemaker er vaak als eerste bij. Soms wint de merel.
Ik was de hortensia aan het snoeien, Eddy maakte wat foto’s. Dit hummeltje zat op nog geen meter afstand van mij.

Kapitein Kwaakgraag

Een naam, die zo uit een Bommel-verhaal zou kunnen komen. Daar moest ik aan denken toen ik dit stukje begon te schrijven over de kikkers. Vorig weekend een enkeling in de grote vijver. Op 28 maart de eerste blob kikkerdril. Maar nog geen grote groep bruine kikkers. Bruine kikkers brengen de winter door op land, ergens weggekropen in een hoopje bladeren, of zo. Een deel ervan begint nu de laatste dagen pas wakker te worden en naar de vijver te trekken.

Gister en vandaag: veel activiteit. Inmiddels grote hoeveelheden kikkereitjes in het ondiepe vijverdeel. In het diepere deel ook af en toe wat geplons, maar daar geen ei-afzet gezien. In dat deel is het nu ook wat lastiger te zien: bij de eerste warme dagen treedt er een (tijdelijke) draadalgenbloei op en wordt de vijver een beetje groen.

Rokjes

Zacht geel.
Een tikje eigenwijs.
De bloemtrompetten
nonchalant, naar een kant.

In fantasieland is het anders.
Daar hangen de rokjes klaar,
voor het lentefeest van dit jaar.
Morgen komen de elfjes ze passen.
Ze dansen dan de hele nacht,
‘s morgens vroeg, als het lichter wordt,
dan hangen ze de rokjes 
weer aan de primulakapstokjes.
Niemand die het zag. 

Geen heggen snoeien, de vogels zijn al begonnen

Een tijdje terug schreef ik over de vuurdoorn die naast onze voordeur staat en helemaal scheef was gezakt door de werkzaamheden aan de gas – en electriciteitsleiding naar ons huis. Grote greppel, erg nat weer en zware struik, dan krijg je dat.

Onscherpe foto van vuurdoorn? Kijk nog eens goed.

Eddy had al een hele tijd geleden grote pluggen, haken en een lange 1 cm -diameter boor en een waslijn gekocht. Om de haken in de muur te doen en de struik mbt de waslijn een beetje recht te trekken.
Mooi plan, maar toen begon onze verbouwing en stond het huis in de steigers, ook rondom de vuurdoorn. Daarna was het te koud, of kwamen we er niet aan toe. Maar gister, 31 maart was het een mooie tijd. Droog, zonnetje.
Terwijl Eddy de boormachine aan het halen was, wilde ik het loungenest uit de vuurdoorn halen, een soort hangmatje voor (kleine) vogels.

Flap, Flap.

Het loungenest was nog leeg, maar op een centimeter daarvandaan had mevrouw merel doodstil in haar vers gebouwde nest gezeten. Op mijn ooghoogte. Met 1 ding hadden we geen rekening gehouden! Dat de merels al weer aan het nestelen zijn. Op de tast voelde ik in het nest: twee eieren.
Na de oorverdovende herrie van grote gaten boren in een bakstenen muur en het overeind sjorren van de vuurdoorn, gingen we snel weer weg. Het duurde een paar uur, maar gelukkig: ze kwam terug. En vandaag zag ik haar weer op het nest zitten.

Mevrouw Merel zit er weer. Kijkt me elke keer aan als ik langsloop. Waakzaam.

Dus pas op met snoeien of werkzaamheden aan dichte struiken, of hagen of heggen. De vogels zijn al begonnen!