Nog drie nieuwe

Naast de hakonecloa die ik laatst kocht heb ik nog drie nieuwe aanwinsten uit het tuincentrum. Bedoeling was floxen kopen, maar die waren allemaal al uitgebloeid.

DSC_0340
Een of andere salvia, uitgekozen door de hommels
DSC_0347
Nepeta calamintha, lang geleden gehad, maar na een jaar of tien verdwenen
DSC_0344
Japans bloedgras, voor naast de sedum herbstfreude, zoals bij Annet en Wim.

 

Jaaaa, daar is ie dan!

Deze stond al lang op mijn verlanglijst, de Hakonechloa macra. Een siergrasje uit Japan, met sierlijk overhangende blaadjes. Recent bij wat tuinvrienden uit de omgeving gezien. Vorig jaar ook  tijdens een tuinreis in Engeland: helemaal mooi als je een flink stuk bij elkaar heb.

Geelgroene golvende heuvels.

Op het buroblad van mijn computer staat al een jaar -als geheugensteuntje- deze link. Nu is het ervan gekomen, ik heb 1 flinke pot gekocht, en de plant meteen gedeeld: 1 groot stuk, twee kleine stukken en in potten bij het terras gezet. Dan kan ik ze de eerste periode goed in de gaten houden.

hakono2
In pot op terras
hakono1
Van dichtbij

Herfstkleuren schijnen erg ook mooi te zijn, en de kleur zou af hangen van de plek waar de plant staat. Een pot zet ik in de zon, een andere in de schaduw. Eens kijken of dat verschil uitmaakt. In ieder geval genieten van de nieuwe aanwinst.

Punaise

BIj het uittrekken van wat onkruidjes uit het grindpad, had ik voor ik het wist ook een bonsai vergeet-mij-nietje uitgetrokken. Echt minuscuul, zie de foto’s. Het is helemaal geen bloeitijd voor vergeet-mij-nietjes, maar dit kleintje deed het mooi maar even. Midden in juli.

punaise2
Mini-bloempje
punaise1
Om de grootte in te kunnen schatten…

Dikke duif

De tuin is vol, en de belangrijkste tuinactiviteit in deze tijd van het jaar is het vrijmaken/ vrijhouden van de paadjes. Een paar paden achter in de tuin, maar ook het (te smalle) pad naar de verre schuur. Twee weken geleden, op 17 juli, ben ik genoeglijk een aantal uren bezig geweest om dit pad plantvrij te maken. En passant had ik ook 10 potten vol met mooie longkruiden, en een serie kindjes op moeders schoot. Want weggooien is ook zo wat.

padschoon17juli
Pad vrij gemaakt, midden boven fluweelboom boven rode crocosmia

Of het nou aan de warme dagen lag, 18 en 19 juli waren extreem heet, of dat er een dikke duif in de fluweelboom is gaan zitten…. Op dinsdagavond 19 juli tegen zes uur thuis van werk gekomen, nog niets aan de hand. Toen we een kwartier later op het terras kwamen om te gaan eten en over de tuin uitkeken…

padfluweelboom 19juli
Pad versperd
padfluweelboom 19julidetail
Poes Sprot kijkt het eens aan….
fluweel19jul2sprot
… en druipt teleurgesteld af.
fluweel19jul3
Donkerrode fluweelboom-kaarsjes tussen de oranjerode crocosmia

De boom is ‘omgezegen’, omver gezakt, net boven de grond afgebroken. Niet door wind of stortbui, maar vanzelf  (of misschien toch die dikke duif?). De binnen kant van de stam en takken hadden donkere, bruine vlekken, waarschijnlijk een of andere schimmel. We hebben de boom maar meteen in stukken geknipt en gezaagd en op de takkenwal gelegd. Wel jammer dat ie nu al is gaan liggen en niet pas in de winter: dan hadden we nog wat langer van de net rood geworden kaarsjes en eventuele vlammende herfstkleuren kunnen genieten.
Het volgende weekend weer bezig geweest de enigszins geplette planten, waaronder de crocosmia weer wat rechtop te krijgen en van het pad af.

Oprit waar geen auto op past

Collega Floris fietste door de straat en wist ons huisnummer niet meer precies, maar hij kon ons huis toch vinden. Enige huis met een oprit waar geen auto op past.

oprit17juli
Van straat richting tuin
oprit 17juli2
Van tuin richting straat

Ooit was onze oprit, van grind, breed genoeg om auto’s op te parkeren. Nu niet meer. De plantjes rukken van alle kanten op.

Ulmaria en Rubra

Broer en zus, of neef en nicht.
In ieder geval familie, deze twee filipendula’s.
Moerasspirea is de de witte, filipendula ulmaria, die is inheems in Europa, en in Nederland. De roze versie komt uit de Verenigde staten. Als ik zo naar het kleurtje kijk is het misschien de filipendula rubra ‘Venusta’, zacht roze. De rubra kan zich agressief uitbreiden met in het voorjaar lange ondergrondse wortels, die een meter verder op opeens weer boven komen.

rubra en ulmariua
LInke rubra, rechts voor ulmaria
rubra
Filipendula rubra
ulmaria
Filipendula ulmaria

Ondanks de sterke uitbreiding door de  wortels, is de plant in zijn oorspronkelijke gebied bedreigd. Dat komt doordat de plant zichzelf niet kan bestuiven en dus geen zaad zet. Je kunt wel een grote groep hebben, maar als ze allemaal van dezelfde pol zijn, klonen van elkaar, dan worden de bloemen niet bevrucht.

Nou da’s anders bij onze witte moerasspirea, leuke gedraaide zaadbolletjes en op allerlei plekken zaailingen. Beide spirea’s willen graag een wat vochtige grond.

Weelderig

Een stukje tuin van vandaag. Tjonge wat is alles aan de groei. Met de ruime regen en temperaturen niet te heet en niet te koud, zijn veel planten dit jaar groter dan normaal.

tuin11juli1
Een stukje tuin half juli
tuin11juli2santo
Gele knoopjes van de grijze santolina
tuin11juli4allium
Allium ballen
tuin11juli3persicrocos
Witte wolk van persicaria en vlammend rood van crocosmia