Overcingel

Midden in Assen is een landgoed dat lang van de familie van Lier en later van Lier-Lels was. Vorig jaar in september is de laatste van Lier-Lels overleden. Het huis is akado gedaan aan het Drents Landschap, met de voorwaarde dat de jaarlijkse krokuswandelingen, waar de oude van Lier-Lels zo dol op was, door zouden gaan. Duizenden en duizenden krokussen, en iets later ook andere stinzenplanten.

In het Dagblad van het Noorden zagen we de aankondiging van de wandelingen staan, ook op vrijdag 21 februari. Dat leek de beste dag wat neerslag betreft. Vrijdagmiddag togen we met de trein naar Assen. Het was droog, dat wel. Maar door de harde wind erg koud. Wel leuk om even door het nu nog 5 hectare grote park te lopen. Het voorste deel is in 1824 (her)aangelegd in Engelse landschapsstijl door Roodbaard, het deel meer naar achter heeft nog de rechte lijnen en ‘grand canal’ van het oorspronkelijke Franse ontwerp. Drie gidsen van IVN begeleiden de drie groepen door de zeer natte tuin. Onze gids was niet bepaald de meets boeiende spreker, dus na een halfuurtje namen we onze eigen route. Toen even Assen in om ergens warme chocomel te drinken.

Er werden die dag ook TV opnamen gemaakt voor het programma Binnenste Buiten. Ergens in Maart zal de uitzending zijn. helaas geen glimpje zon, dus alle krokussen bleven dicht. NIks geen vrolijk zoemende hommels.

Jaarlijks terugkerend

Misschien komen er nog een paar foto’s bij met open bloemetjes, maar als het zo blijft regenen verdwijnen de bloemtjes al weer voor dat ze uitbundig bloeien. Geldt ook voor de krokussen. Dus hopen op nog een paar rustige dagen met wat zon.

En mochten die er niet komen, dan hier al een mooi plaatje van de sneeuwklokken. Minstens een blog per jaar verdienen ze.

Bergenia Bloeit Bijna

Schoenlappersplanten zijn vroege bloeiers. Uit de bijna zwarte stronken in het hart van de plant ontstaat een steeds grotere knoedel, die dan opeens openbarst in een kluitje roze bloemen. In de nog donkere -groen met bruine- tuin opeens een opvallende kleur.

De meest toegepaste soort in tuinen is de Bergenia cordifolia. Cordifolia betekent hartvormig blad. Je moet er wel een beetje fantasie voor hebben om hier een hartvorm in te zien.

De soort is genoemd naar Karl August von Bergen (1704-1759), een duitse botanist en anatomist. Hij schijnt ook in Leiden gestudeerd te hebben, bij Boerhave, maar bracht grootste deel van zijn werkzame leven door bij een universiteit Frankfurt. Ik kon geen afbeelding van Karl August zelf vinden, daarom een plaatje van een van zijn meer bijzondere werken, een essay over de neushoorn.

Verleden tijd

Zullen we het nog eens meemaken, dat we weer een keer een winter hebben met flink wat sneeuw? Vandaag tegen etenstijd wel een korte felle hagelbui, mara sneeuw? NOg niet gezien deze winter.

De foto is van 2013, begin maart. Dit jaar, 2020, loopt de natuur sowieso een flink stuk voor door de aanhoudend zachte temperaturen. 3-4 weken eerder dan gemiddeld. Nu het steeds warmer wordt zal het gemiddelde ook wel naar voren schuiven.

Sculptuur van de natuur

Bijzonder kunstwerk in het park bij Huize Overcingel. Organische vormen van hout, midden in het gras, uit de grond komend. De hoogste punten zo’n 60 centimeter hoog. Huh?

Het blijken luchtwortels te zijn van de moerascipres die ruim 10 meter verderop in het park staat. Je moet het maar weten!

Van nature groeit de moerascipres in moerassige vlaktes, die delen van het jaar onder water staan. De boom is daaraan aangepast door het vormen van knievormige luchtwortels die boven de grond en het water uitsteken waardoor de wortels zuurstof kunnen krijgen. De moerascipres is een ‘blad’-verliezende naaldboom, net als de metasequoia (watercipres) en larix.

Niet meer

De deur naar de gang meteen sluiten.
Hoeft niet meer.
De kaasschaaf in de koelkast leggen in plaats van op het aanrecht.
Hoeft niet meer.
Een onderzetter boven op het glas water zetten.
Hoeft niet meer.
Kattebak verschonen.
Hoeft niet meer.

Gedachteloos aaien.
Kan niet meer.
Op schoot of naast me op de bank.
Kan niet meer.
Goedemorgen mauw.
Kan niet meer.
Mee de tuin in lopen.
Kan niet meer.

Poes Sprot,
na bijna 18 jaar bij ons.
Is niet meer.

Peppelboom

Vorig weekend met vrienden een stormachtig weekend doorgebracht in huisje de Peppelboom, tussen Garderen en Putten. Aan de rand van de Veluwe. Zondag was binnenspeeldag, vanwege de aangekondigde storm. Zaterdag lekker gewandeld en o.a. deze keutel tegengekomen.

Wie zijn keutel?

Dat bleek niet zo moeilijk. Keutel van een wild zwijn. Er moeten heel wat wilde zwijnen zijn, overal op en vooral in de bermen van de wandelpaden zagen we grote omgewoelde plekken waar de zwijnen op zoek naar lekkere hapjes de grond omgewoeld hadden. Duidelijk verse sporen..

Een wild zwijn is -net als de mens- een alleseter. Meestal bestaan de uitwerpselen klonten van aan elkaar gekleefde bolvormige keutels, zo’n 7-8 cm breed. Als je de keutel open zou peuteren kun je allerlei restjes van planten en dieren in terugvinden. De geur zou onaangenaam en zuur. Niet zelf getest.

Geen zwijnen in het wild gezien, wel de sporen dus. Het dichtste bij kwam deze foto van de hele grote foto die in ons huisje aan de muur hing.

De volledige werken: Sprot

Sprot, eerste dag bij ons 26 februari 2002

Als een familielid er niet meer is, ga je vaak met elkaar herinneringen ophalen. Weet je nog toen …, Die ene keer dat … Foto’s kijken, ook. Als je een dagboek, of blog bijhoudt, dan kunnen de ontmoetingen heel dicht bij komen.

Poes Sprot is een van de hoofdpersonen (hoofddieren?) in mijn tuin avonturen. In totaal 57 blogjes waar hij vaak de hoofdrol, soms een bijrol speelt. Een waar boekwerk! Trouwe lezers van ‘t Groentje zijn hem de afgelopen jaren vaak tegen gekomen.
In ons -idioot grote- digitale fotoarchief zijn nog veel meer foto’s van Sprotje te vinden. Hierboven de allereerste, hieronder de allerlaatste.

Sprot , laatste uur, 7 februari 2020

Wil je de avonturen van Sprot nog eens nalezen, dan kun je de lijst hieronder gebruiken met titels en data van de eerdere blogjes. In de balk rechts van de blogjes vind je de ingangen voor de archieven, ook om op datum (maand) te zoeken.

De eerste 12 colums te vinden op www.mijngroentje.nl .

Egel en Sprot 18-08-2019
Sprot als hondje 11-06-2017
Megaklus 21-07-2019
Vossedruif – status 07-04-2019
Halve muis 25-8-2018
1,2,3,4 22-04-2018
Rondje door de tuin 26-11-2017
Lekker lui in de zon 24-09-2017
Grassen enzo 28-08-2016
Dikke duif 31-07-2016
Drinkwater 20-02-2016
Watertuin 30-januari 2016

De andere 45 op de oude website: http://members.home.nl/tvdmeij/index.html

Wat doet ie? 27-07-2015
Tuindag 24 juli 25-07-2015 
Sprot is Nigel 11-04-2015
Turen over de velden 22-06-2014
Stevigheid testen 14-12-2013
Verzamelaar 17-03-2013
Op t Nippertje 26-01-2013
Jagers 24-05-2012
Geen kattepies 31-03-2012 
Snoeien van Otto 14-01-2012
Pindapothouder 16-11-2011
Tuinpaadje 24-10-2011
Uitsluiper 10-07-2011
Spechten piep 13-06-2011
Bodemloos 28-01-2011
Waar is mijn drinkvijver? 26-11-2010
Sneeuwspoor 31-01-2010
Praatplaatje: zomerdag september 19-09-2009
Krokus 10-03-2009
Zwart met witte stippen , 14-2-2009
Recept van Bram’s moeder 01-11-2008
Eigenzinnige tulp 28-04-2008
Waar kijkt ie naar? 09-02-2008
Pergola-Poes 15-12-2007
Poes op pad 28-08-2007
Onweder 10-07-2007              
Proefpanel: smakelijk gras 29-03-2007
Joost de tuinkabouter 18-02-2007
De tulp en het monster 21-01-2007
Kat in ’t bakkie 23-12-2006
Binnenpoes en buitenpoes 17-12-2006
Het fietsenschuurtje 11-11-2006
Grasmaaipoes 05-11-2016
Toneelstuk voor 3 poezen 23-06-2006
Bezet! 13-05-2006 
Katjes 17-04-2006
Mussenvilla 24-03-2006
Het schiet niet op! 17-03-2006
De verschrikkelijk Mick 09-02-2006
Knollen en Sprot 30-12-2005
Verbouwing week 3 18-12-2005
Gracht in de tuin 4-12-2005
Siergras: struisriet 13-11-2005
Natte Poes 6-11-2005
Vijverpoezen 30-1-2005

Ciara en Dennis

Het was een zomerse dag en ik was in de tuin bezig, jaren geleden. In de voortuin stonden een paar planten in bloei, hoog op de stengels. Ik weet niet eens meer wat het was, nog wel dat de stengels breekbaar waren, en dat de bleom maar een paar dagen bloeide.

De kleinkinderen van de overburen, laat ik ze Dennis en Ciara noemen, waren bij hun grootouders komen logeren. Ze waren enthousiast aan het voetballen op straat, lekker de bal hoog in de lucht schieten. Die kwam herhaaldelijk een tuin terecht, ook in die van ons. En dan rende Dennis of Ciara er even enthousiast achter aan rennen om de bal terug te halen. Niet al te subtiel. Mooi dat de kids op straat spelen, maar die ballen in de tuin, en vooral de bal er weer uit halen… toch wel een risico voor die grote bloeiende plant.
Mijn actie: opvallend in de voortuin aan de gang met tuinieren. Daar was ook wel een en ander te doen. En vanzelf gingen Dennis en Ciara wat voorzichtiger voetballen.

Met de stormen Ciara (vorig weekend) en Dennis (dit weekend) helpt het niet om zelf in de tuin te gaan staan werken. Wel kun je de kans op stormschade beperken door in iedere geval losse spullen (tuinstoelen, bloempotten) binnen te zetten. Gelukkig hadden we ook de grote wilg recent goed laten snoeien!

Scheefgezakte kaardebollen

De stormschade vorige week bestond uit wat kleine takjes uit de wilg, en scheefgezakte kaardebollen die nu het tuinpad een beetje blokkeren. Dennis heeft vooral veel nattigheid gebracht.