Kleine watersalamander

Onze vijver is weer behoorlijk dichtgegroeid met waterplanten. Maar zittend op het bruggetje is het mooi waarnemen. Neus vlak boven het water en kijken naar alles wat daar onder het wateroppervlak gebeurt. Hier de kleinen watersalamander. Zwevend in het water, remmen en sturend met de kleine pootjes met ‘handjes’.

Dit is een vrouwtje. Even later was ze bezig eitjes af te zetten: eitje voor eitje, steeds een tegelijk; eitje aan waterplantje ‘plakken ‘en dan paar blaadjes erom heen buigen. Bijzonder om dat van zo dichtbij te kunnen zien.

Juffers in de tuin

Dagelijks gaan we wel een paar keer naar de vijver, om te tellen hoeveel groene kikkers we maximaal zien. teller staat nu op 31. Vaak een hele stapel kikkers op een waterlelieblad. Tijdens een van die telmomenten eerder deze week, zag ik opeens wat rare velletjes aan een boven het water uitstekend blad van een krabbesncheer-rozet. Even door de knieën om goed te kijken.

Het waren net uitgeslopen waterjuffers! Vier stuks op een kluitje. De juffers waren net uit hun larvenhuidje gekropen en hingen ’te drogen’ boven het wateroppervlak. Ze waren nog helemaal kleurloos.

Howard en Hilda

De afgelopen weken kwamen ze bijna dagelijks langs, Howard en Hilda. Een koppel wilde eenden dat even in onze vijver komt foerageren. Soms overnachten ze er ook. Nou hebben we een grote vijver, wat verder van het terras in de tuin en een piepkleintje, 2 meter van het terras.

Tot onze verrassing kwamen Howard en Hilda afgelopen week, terwijl we buiten op het terras zaten te eten, al snaterend uit de grote vijver, wandelden over het grasveld, door de border, lang een klein paadje naar de kleine vijver. Plons 1, dat was Hilda. Even later, plons 2, Howard sprong er bij. Na een minuut of tien hadden ze het wel gezien en ging de wandeltocht de andere kant op, terug naar de grote vijver. Waar ze nestelen is ons niet duidelijk.

De draadjes met aluminum folie op de achtergrond van de laatste foto is tijdelijke bescherming van de kikkers (die een paar weken geleden nog niet goed wakker waren) tegen de reiger.

In het diepe

Eind maart was het nog koud. Was dat misschien de reden dat we alsmaar geen bruine kikkers zagen verschijnen voor hun voorjaarsorgie. Of was er iets anders aan de hand. Nadat ik weer een reiger met een kikker bungelend uit zijn snavel wegjoeg van de vijver was ik het zat. Dezelfde middag stokken rond de vijver in de grond gezet, en met roze touwtjes kris kras over de vijver gespannen. Als extra afschrikking stukken aluminiumfolie aan de touwen vastgemaakt. De reiger niet meer gezien, wel deze twee eenden, voor een kort bezoek.

Was dit een geval van de put dempen nadat het kalf verdronken is? Nog steeds geen kikkers in het ondiepe deel van de vijver, waar ze al meer dan 20 jaar hun dril afzetten. Begin april kwam de ontknoping. Toch nog een flink aantal kikkers zijn langs geweest, in het diepe stuk van de vijver, tussen allerlei waterplanten. Dus stuk minder makkelijk te zien voo ons (en voor de reiger?). Het bewijs lag in grijze blobs in het diepe deel, kikkerdril. Inmiddels beginnen de eiwit balletjes op te lossen en komen de mini kikkervisjes vrij. Dit is het dril van de bruine kikkers. En nu het warmer wordt komen de groene kikkers op weer op de rand zitten.

Hij bloeit!

Gebeurt niet vaak dat de krabbenscheer bloeit in onze vijver. Meestal blijven de rozetten on dergedokken, mooie groende sterren. Dit jaar, door laag water (droog) en erg volle vijver met de waterlelie en waterdrieblad die uitbundig groeiden, werd het wat drukker in de vijver en kwamen een aantal rozetten van de krabbenscheer boven het watervlak uit met een deel van de bladeren. Zouden ze gaan bloeien?

Ja!

Wel goed opletten, want de bloem van eergisteren, was gister al weer weg. Maar vandaag ook weer een bloem. Wat leuk. Nu de groene glazenmaker nog… Een zeldzame libel die op krabbenscheer vliegt.

Waterleliebloem

Vorige week zondag, toen het zo heet was, ruim een uur in de vijver gestaan (met oude wandelbroek in sokken, sokken in oude gympies, het water in. Helemaal niet koud. Wel voorzichtig, want op de bodem van de vijver ligt een flinke laag blubber. Uiteindelijk vier grote emmers met waterplanten verwijderd, waaronder flink wat waterlelie bladeren. Nog niet aan toe gekomen om ook de wortelstokken met het klaargelegde broodmes door te snijden. Een volgende keer.

Een paar uitgebloeide waterlelie knoppen verwijderd, maar ook nog een knop van een bloem die nog niet gebied had. Die heeft afgelopen week in een glaasje op ons terras gestaan. Op dag twee open, op dag vier beetje verlepte gele draadjes, op dag zes sloot de bloem zich weer, en vandaag op dag zeven op de composthoop gegooid.

Mooi om van zo dichtbij te kijken, allerlei zweefvliegjes en kleine wilde bijtjes deden zich tegoed aan het stuifmeel. Een kunstwerkje, zo’n bloem. En de kleuren van een spiegelei.

Miniminimini

Van de week kwam Eddy aanlopen uit de tuin. Kijk es, zei ie, terwijl hij voorzichtig zijn op elkaar gesloten handen opende: daar zat een minuscuul kikkertje. Voorzichtig neergezet op de grond en snel telefoon gehaald om een foto te maken. Kijk nou toch.

En om een beeld te hebben hoe klein deze bruine kikker is….
… op de foto hieronder zie je de nagel van mijn pink erbij.
Is het klein, of is het mini?

Kikkertrio danst

Schreef ik vorige week zondag nog dat het (schrikbarend) stil was in de vijver, maandag al was dat anders. Bruine kikkers waren er in grote aantallen. De mannetjes hingen een beetje rond in de vijver. In deze tijd van het jaar heel donker, zwart grijs van boven, en een lichtblauw kinnetje. Wachtend op de dames, groter, bruinoranje van kleur, de buik vol met eitjes. Dan volt een heel gedrang van de mannen: wie lukt het om op de rug van een zwanger vrouwtje te kruipen. En dan niet meer loslaten tot de eitjes gelegd en bevrucht zijn. Buurkleinkind Noor kwam zaterdag even kijken. Of er al kikkers waren (ja!) en of er al dril was (nee). Wel tandems van kikkers -vandaag hoorde ik de term dubbeldekker – en zelfs een trio.


Vanmiddag telde ik 44 bruine kikkers. En tegen het einde van de middag de eerste drie blogs kikkerdril. Op 30 maart, in het diepere deel van de vijver, tussen de waterplanten.

Aanvulling 6 april:
Een paar dagen later, op woensdag: 60 kikkers geteld, vijver vol dril, allemaal in het diepe deel. Door de droogte (droogste maand maart sinds begin metingen in 1906) is het waterpeil van de vijver flink gedaald,. Het ondiepe deel van de vijver is nu wel erg ondiep geworden.

Primula weer ‘us

Jaaaaa, daar zijn ze weer!!
Ook dit jaar weer de lenteaankondigers ten top:
de primula’s veris aan de vijverrand.

Steeds een paar meer.
Eerst kleine verkreukelde blaadjes.
Dan een stevig groen rozetje.
Het begin van een knopje,
een gebogen stengeltje
buigt sierlijk haar nekje uit.
Daar bungelen de klokjes.

Primula Veris, echte sleutelbloem.
Veris betekent lente.