HORTUS-kwadraat

Op 25 september heb ik met een groep vrijwilligers een wandeling georganiseerd van de oude Hortus in de binnenstad van Groningen naar de huidige Hortus Botanicus Haren. Allemaal in het teken van 400 jaar groei, vanaf het prille begin met de aankoop van een stuk grond door Gronings apotheker Henricus Munting in 1626. De eerste 16 jaar als privé tuin, later ingezet voor de academie en het publiek. Tot de huidige Botanische tuin in Haren.

Een wandeling in groepen, met historie, onverwachte paadjes en parkjes en geweldig weer. Eind van de wandeling was in de Kruidentuin van Henricus Munting, waar de groepen werden verwelkomd door Henricus Munting, zoon Abraham Munting en kleinzoon Albertus Munting. Met kruidenthee en berenklauw-citroen bonbons van Sanne. Met toespraakjes door Bestuursvoorzitter Arike, Wethouder Rik, Kinderburgemeester Lotta en Henricus Munting. Samen plantten ‘het verleden, het heden en de toekomst’ munt en tijmplantjes in twee kuipen: op naar nog vele jaren groei en groen in de Hortus.

Dit was een wandeling met gidsen, we zijn aan het bekijken in hoeverre we de route ‘self guided’ kunnen maken. Op korte termijn door de ‘kale’ route op de Hortus website te plaatsen, voor volgend jaar de route van meer achtergrond informatie te voorzien.

RTV Noord kwam langs eerder in de week, en interviewde twee vrijwilligers in de kruidentuin. Erg leuk om te doen. Zie filmpje.

Pauw, Wauw!

Bij een van onze dorpsommetjes komen we langs een park, het Boeremaparrk. Een park zoals je je een park voorstelt. Grote vijver, grote fontein, eenden en ganzen, een hertenkamp. Bochtige paden, grasvelden, boomgroepen.

Dit jaar bestaat het Boeremapark 100 jaar en wordt er van alles georganiseerd. Onder andere een fotowedstrijd. Toen we er vorige week langsliepen rondgekeken naar een onderwerp voor een foto. Het hertenkamp heeft niet alleen herten maar ook een aantal pauwen. Een daarvan lag op een rustige strook, binnen het hek van het hertenkamp, maar aan de andere kant van een slootje. Een van de wandelpaden loopt net achter het schuine hek op de onderstaande foto links. Wandelaars lopen dus vlak langs de pauw, zonder dat ze elkaar zien. Tenzij…. je tussen de spijlen van het hek door kijkt. De pauw zat er rustig bij, en draaide zijn kop eens om, verder geen sjoege. Iets inzoomen met de telefooncamera en dan krijg je bovenstaande foto. Een pauw van heel dichtbij.
Deze foto stuurde ik in voor de wedstrijd (sluitingsdatum 1 oktober).

In de instructie van de fotowedstrijd las ik dat je ook een AI foto kon insturen. Ahh, vooruit, eentje dan. Onderstaande figuur van de pauw met regenboogstaart is met hulp van AI aangevuld.

Dwingelderveld

Nog een keer hei dit jaar dan. De grote oversteek van het Dwingelderveld, vanaf Ruinen naar Beilen. Een wandeling van 22 km (etappe 1 van het Drenthepad). Grote delen van de hei waren nu uitgebloeid, de zware honinggeur verdwenen, de bloemen een beetje bruinig, met hier en daar een toefje lilapaars. Wat verder naar het noorden kwamen we in nattere heigedeelten met verschillende vennen. En hier was er meer kleur, en op 1 plek ook weer een enorme geur. Heerlijk.
Schrijf vast in je agenda van volgend jaar: 2e helft augustus: wandeling over de hei. Je wordt er blij van.

Mollengangen

Een paar maanden hebben in een grasperkje aan het eind van de straat rijplaten gelegen. Er waren bouwwerkzaamheden in de buurt en er stonden allerlei containers en bouwmaterialen. Vorige week zijn de ppalten opgeruimd. Het gras is na die maanden helemaal verdwenen. Erg grappig om te zien was het hele netwerk van gangen dat een mol (denk ik) ter plekke heeft gemaakt.

Best kunstzinnig. meestal zie je alleen her en der een molshoop, en niet hoe het gangen stelsel eruit ziet. Met doorgaande wegen en doodlopende gangetjes.

Eindeloze heide

De zomervakantie is voorbij.
Augustus is bijna voorbij.
De zomer is nog niet voorbij.

Af en toe zomers, af en toe koeler.
Perfect om af en toe nog een wandeldagje mee te pikken.
Drenthe dichtbij, toptijd voor hei.

Afgelopen maandag wandeleden we over het Hijkerveld
(voordat het wellicht definitief afgeloste wordt (of deels?) voor uitbreiding defensieterrein.
Deze keer geen Wielewaal, zoals vorig jaar in het voorjaar.
Weinig vogel te horen eind augustus.

Kleur in overvloed.
Allemaal paars.
Ik was weer vergeten hoe sterk de heide geurt als ze in volle bloei staat.
Alsof je in een pot honing rondloopt.

Er waren een paar stukken waar de heide verbrand was door het droge, hete zomerweer deze zomer, maar iets meer naar het zuiden op het hijkerveld alleen paars. Dit is een gebied van natte heide, met verschillende vennen en meertjes.


Hei hei hei

Hier in het noorden zijn vandaag , 17 augustus, de scholen weer begonnen. Mocht je nog vakantie hebben of in de gelegenheid zijn de komende dagen naar de hei te gaan? Doen! Rond augustus is een prachtige tijd om de hei volop in bloei te zien staan. Zaterdag zijn we naar het Balloerveld geweest, ter hoogte van Assen. Ook Dwingelderveld, of delen van de Veluwe zijn prachtig. Na een buitje en met bewolkte hemel lijken de kleuren nog intenser.

Op de gro-hoote sti-hil-le heide ...

Hapje uit de zon

We konden het vanuit eigen tuin niet zien, de gedeeltelijke zonsverduistering van 12 augustus. De zon stond laag boven de horizon, start verduistering iets over 7 uur, maximale bedekking 10 over 8, en tegen 9 uur ’s avonds was het voorbij (en de zon bijna onder). Met een paar honderd andere geïnteresseerden zochten we de oostelijke oever van het Paterswoldse meer op. Gezellige boel, prachtig weer, mooie zomeravond. Vogels gingen eerder naar bed.

Als bonus die avond, wél vanuit eigen achtertuin: na het donkerworden, tot ongeveer half een ’s nachts op de achterovergeklapte tuinstoel naar de hemel liggen kijken: de jaarlijkse perseidenzwerm van 12 augustus was goed te bekijken : geen storend maanlicht dit jaar, geen wolken, aangenaam warme zomeravond. Perseiden worden ook ‘vallende sterren’ genoemd. In werkelijkheid zijn het kleine stofjes, resten van een lang geleden uit elkaar gevallen komeet. Die draaien in een grote kring rond de zon en jaarlijks rond 12 augustus beweegt de aarde door die ijle wolk van stofjes heen. Als zo’n stofje in de aardatmosfeer komt verbrand die en laat daarbij een lichtend spoor aan de hemel (‘de vallende ster’) zien voor een deel van e

Groot Friesland Pad

We liepen op zaterdag 8 augustus een etappe van het Groot Frieslandpad, van Annen naar Veendam, kilometer of 20.
Heel gevarieerd, soms stukje bos, dan weer graanvelden of een bietenakker (foto1), stroompje in beekdal van de Hunze (foto 2) of juist de lichte verhoging van de Hondsrug (foto 3). Door een stukje waterwingebied, waar het kwelwater klaterend de grond uit spoot (foto 4), aan de voet van een omgevallen wilg, met onwaarschijnlijk oranje grond (ijzerhoudend , maar volop in blad, en een erg leuk stukje bij Annerveen : een haventje, beschermd dorpsgezicht, leuke kleine camping.
Alleen tegen het eind even een lang stuk (1,5 km) langs een kanaaltje, net toen het rond het middaguur wat warmer begon te worden. Advies als je deze etappe loopt, ga van Veendam naar Annen.

Verlate lunch in centrum Veendam, op het ‘promenadeplein’. Heel veel mensen daar, in het centrum, gezellig druk. Tijdens de wandeling waren we alleen een paar kanoers tegengekomen, het grootste stuk hadden we het weidse landschap voor ons zelf.

Groninger wandelvierdaagse

Afgelopen week van dinsdag tot vrijdag was de tweede editie van de Groningse wandelvierdaagse.
We hebben niet mee-gewandeld , maar wél gewandeld.
En met de wandeling wel even gekeken of we niet per ongeluk op de vierdaagse route terecht kwamen.

Op vrijdag 7 augustus liepen we een wandeling die je in allerlei seizoenen kunt doen, maar niet als het snikheet is. Er is namelijk vrijwel geen schaduw. Vrijdag was het grijzig, een heerlijk koele 20 graden, wel kans op een spatje regen. Prima wandelweer dus.

De wandeling loopt van onze woonplaats Haren naar het stationnetje van Kropswolde. En van daaruit met trein/bus weer terug. Het traject gaat door de Westerbroekstermadepolder en de Kropswolderbuitenpolder. Nu klink ‘polder’ mij altijd erg ‘groen’ in de oren, een beetje het egaal-groene laken van weilanden met Engels raaigras. Dat is hier absoluut niet zo. Het is een waterrijk gebied, en ontwikkelt zich steeds meer tot een prachtige ‘natte natuur’ omgeving. Het gebied is een natuurgebied van het Groninger Landschap

In de Westerbroekstermadepolder en de Kropswolderbuitenpolder was tot 2003 veeteelt en akkerbouw. Nu broeden er weer zeldzame vogelsoorten, zoals de steltkluut en de geoorde fuut, struinen er bevers rond, en vliegt de zeearend regelmatig over. De polders zijn zo ingericht dat er in geval van nood veel water geborgen kan worden, zodat de inwoners van de stad Groningen droge voeten houden.

Deze keer zijn we ook in de vogelkijkhut gaan kijken. Bijna is Kropswolde, het laatste bochtje voor de molen waren grote oppervlakten met bloeiend koninginnenkruid, Eupatorium Cannabrium. Van de week las ik een lijstje bloemen van de vlinderstichting om vlinders in je tuin te krijgen, en de enige van de 10 soorten op dat lijstje die we nog niet in de Teun hebben is dit koninginnenkruid.

En zaten er vlinders op? Ongelooflijk. Zoveel atalanta’s hebben we nog nooit bij elkaar gezien. Vele tientallen, misschien wel honderden. Scheelt ook dat voor het koninginnenkruid ook brede stroken met (bloeiende) brandnetels stonden: waardplanten voor de rupsen en vrachtplanten voor de vlinders. Wat wil je nog meer: vlinderparadijs.