Categorie: Elders

Vorig weekend met vrienden naar Drouwen geweest, en het boomkroonpad bezocht. Ook een van de wandelingen gemaakt die hier in de boswachterij zijn uitgezet. Erg de moeite waard. WE bezochten de horeca ter plekke eert voor lunch, en na de wandeling voor thee. Geslaagde Drentse middag.

Het boomkroodpad wordt, net als het bezoekerscentrum ter plekke, uitgebaat door Staatsbosbeheer. Maar niet lang meer. Recent werd bekend dat Staatsbosbeheer – als bezuiniging- alle bezoekerscentra gaat sluiten per 1 januari 2027!

Dat zou ontzettend jammer zijn. Echt een aanrader om te gaan kijken. We hebben ook onze ogen uitgekeken in de winkel bij het bezoekerscentrum, wat een leuke, passende spullen. Veel hout, bosgerelateerde spullen, mooie boeken, en servetjes.

Het besluit is nog niet helemaal definitief, de ondernemingsraad moet zich er over uitspreken. Bij het boomkroonpad hing een QR code voor een digitale petitie. Scan met je mobiele telefoon en teken de petitie.

Met Tita, Annelies en Gre ben ik afgelopen maandag opbezoek geweest min de tuin van Geert Hoving in Exloo. We kenden Geert van de zwerfstenencursus die we alle vier dit voorjaar bij het hunebedcentrum volgden. In April waren Tita en Gre al op bezoek, we kregen een aantal Hondsrugzwerfstenen van Geert voor in de Hortus. Toen was de tuin nog bijna in rust. DE uitnodiging om in de zomer nog eens te komen kijken, namen we van harte aan. En afgelopen maandag was het zover.

Veel kleur, hoogte, plantgroepen, groot grasveld met enorme walnootboom. En natuurlijk ook veel zwerfstenen. Want ja, als je in Drenthe woont …

Veel dank aan Geert voor de gastvrijheid, en rondleiding door de tuin.

Wandel je door stad of dorp, en ineens denk je aan een groot glas koele limonade.
Geur is verbonden aan herinneringen.

De lindebomen bloeien, en de zoete geur hangt in de lucht.
Zachtgele bloempjes, een magneet voor insecten.
Het bekomt ze niet altijd goed, zegt men, soms vallen ze bedwelmd naar beneden.
Onder de boom waar wij vaak langs lopen (Moarweg) zie ik trouwens geen bijen of hommels liggen.

Het ruikt wel heerlijk.

Donderdag ochtend op weg naar het werk kom ik langs een berm waar vorig jaar mensen van de gemeente bezig waren met het leggen van plaggen. Niet zomaar gras, maar bloemen matten. Eren week of drie geleden volop wit van de madeliefjes, maar nu is het bloemen mengsel omhoog geschoten. Met een enorme hoeveelheid koekoeksbloemen. Prachtig, als elfjes in het vroege ochtend licht (dit was half 8 ’s morgens).

Anthriscus sylvestris of fluitenkruid is een plant uit de schermbloemenfamilie. Eerste helft mei prachtig in bloei. De blei begint soms al in april en kan doorlopen tot juni; ongeveer nu, half mei , vind ik het wel het mooist. Hele wolken langs de kant van sloten, en in bermen. Uit zachtgroen diepgevoelde bulten blad, komt in een paar dagen de bloemstengel met steeds verder vertakkende witte schermbloemen te voorschijn. En heb je wel eens gezien dat elk individueel bloempje in zo’;n scherm een aparte vorm heeft. Let maar eens op. Alle bloempjes hebben 5 blaadjes. Maar niet alle bloemblaadjes (kroonblaadjes) zijn even groot. Als je heel goed kijkt zie je dat er een grootste blaadje is, twee blaadjes die iets kleiner zijn, en de laatste 2 nog kleiner.

Ik heb al eens geprobeerd fluitenkruid uit een berm in onze tuin te zetten, de plek was waarschijnlijk te droog, en fluitenkruid met haar penwortel houdt niet van verplanten. Ook wel eens geprobeerd de roodstelige variant over te houden (plantje van Willy gekregen), maar helaas, mister slak kwam in de eerste nacht al langs: mjam, hap slik weg. Misschien verder op in het seizoen een zaadscherm uit de berm halen en de plant ter plekke proberen te zaaien.
Zo mooi als een grote vlakte met wuivende schermen zal het wel niet worden, maar een eigen fluitenkruid in de tuin heeft wel wat. Ogen dicht en de fluitenkruid geur van de lente opsnuiven.

De foto’s zijn van vanmiddag, parkje om de hoek.

Laatste vakantie dag : smorgens om half 7 op om nog -voor het ontbijt- een keer naar de Kuhstall te klimmen, een mooie rotsboog. Op dat tijdstip was er niemand, een paar dagen eerder (1 mei, vrije dag/ feestdag in Duitsland) was het hartstikke druk. tegen 8 uur weer in ons hoytel voor het ontbijt, toen met bagage en bus naar Königstein, het dorpje waar we onze wandelvakantie waren begonnen en waar de auto stond. De laatste dag voerde ons naar Dresden, een rustig hotel in de Neustatt. Met een draaie tuin waar nachtegaal en merel om het hardst zingen. Op de andere Elbeoever de Altstatt (mooi herbouwd na de verwoestingen van WOII). Echt zomers, 25 graden! We hadden maar een middag en die besteedden we aan de botanische tuin, het Stads museum (koel en om wat meer van de geschiedenis van de stad te leren), en een leuk italiaans restaurantje voor het diner.

Thunbergia Mysorensis uit zuid India, in de tropische kas. Pas op de foto op het compouterscherm zag ik de miertjes die in de bovenste open bloem rondwandelen.

Klinkt als zwtitserland, maar is de streek in Oost-Duitsland, ten zuid oosten van Dresden, vlk tegen de Tsjechische en Poolse grens aan. Hier waren we op wandelvakantie afgelopen week. Wat een prachtig gebied. Veel, heel veel rotsen, de kronkelende Elbe en bossen getooid in lentegroen. Veel beuken, bij sommige wandelingen veel dode dennen, geveld door de bastkever (extra in opmars door aantal droge jaren), en soms branden. Triest, soms , als die bomen als mikadostokjes door elkaar en ov er elkaar liggend. En tegelijkertijd op veel plekken een waas van het lichtgroen van jonge berken, zo’;n twee meter hoog, die hun kans schoon zien om uitbundig te groeien. We hadden ongelofelijke bof met het weer (ook hier in Nederland trouwens lazen we in het weerbericht. Voor wandelliefhebbers een aanrader.
En wil je nog wat meer: overal zagen we mensen klimmen met touwen, tegen de vaak bijna loodrechte rotswanden. De naam voor die streek is niet toevallig, al ruim 150 jaar komen hier toeristen genieten van de bergachtige indrukken. Door een combinatie van harde gesteenten en zachte zandsteen, en de eindeloze stroom van de Elbe zijn er fraaie tafelbergen ontstaan.