Grote Koekoekshommel

In Nederland komen ruim 20 soorten hommels voor en daarnaast 7 soorten koekoekshommels. Net als de koekoek (de vogel) legt een koekoekshommel haar eitjes in het nest van een andere hommel. Vaak doodt ze daarbij de koningin van het gastnest.

De grote koekoekshommel is een zogenaamde broedparasiet: ze legt haar eitjes in het nest van een aardhommel. De larven van de koekoekshommel worden dan verzorgd door de werksters van het hommelnest. Vaak lijkt koekoekshommels erg op de hommel waarop ze parasiteren. Zo kunnen ze ‘ongemerkt’ binnenkomen.

De verschillen tussen beide vallen niet erg op, de kleuren zijn bijna hetzelfde, de antenne’s zijn iets meer gebogen bij de koekoekshommel. Een aardhommel heeft haartje/ korfjes aan de achterpoten om stuifmeel te verzamelen en te vervoeren. Bij de koekoekshommel ontbreken die: de koekoek hoeft immers zelf geen voedsel te verzamelen. Dat doet de gasthommel voor haar larven.

Brembolletjesmijt

What’s in a name. Het ziet eruit als kleinen bolletjes, zit op een bremstruik en wordt veroorzaakt door een mijt (heel klein spinachtig beestje). Ik had het niet eerder bewust gezien. Ik vond gister bij onze bremstruik te kijken, allang uitgebloeid, de zwarte peultjes zijn zich al aan het vormen, en er was nog een verdwaald geel bloempje. Toen viel me op zat aan een kant van de struik allemaal zachtroze witte bloemetjes leken te bloeien. Nadere inspectie leverde een soort kleinen galletje/ bolletjes op. En obsidentify wist het meteen: de brembolletjesmijt of aceria genistae.

  • Te herkennen aan
  • Woekeringen op de knoppen.
  • Meestal vele gallen aan een plant.
  • De vorm is bolvormig.
  • De gal is sterk behaard.

Blijkt helemaal niet zeldzaam, wel de eerste keer dat ik het zie.

Sint-Jansvlinder

De Sint-Jansvlinder is een zwartrode vlinder. Een opvallende verschijning die als waardplant o.a. rolklaver heeft. Dus niet Sint-Janskruid, zoals de naam misschien doet vermoeden. Uiteraard is er wel een verband met Sint Jan: de vlinder wordt vaak rond Sint Jan, 24 juni, voor het eerst gezien. De foto is van 1 juli, maar de week ervoor had ik de vlinder ook al zien vliegen, rond 24 dus. Rond de vlinderbijenweide in de Hortus. Een opvallende verschijning.

De Sint-Jansvlinder is een dagactieve nachtvlinder uit de familie van de Zygaenidae (bloeddrupjes). De vlinder heeft gewone rolklaver en andere vlinderbloemigen als waardplant. Sint-Jansvlinders vliegen van half juni tot begin augustus. Ze lijken een beetje op de andere zwartrode vlinder, de Jakobsvlinder: die heeft rode strepen in plaats van stippen. En de rups van de Jakobsvlinder zit nu juist weer wel op het Jakobskruiskruid.

De rups van beide zwart rode vlinders zijn. trouwens geel met zwart. Een kleur om vogels af te schrikken. De kleur zwart-geel zegt ‘pas op, ik ben een wesp, ik ben gevaarlijk, ik ben giftig’

Sporen en meer

Aan de onderkant van varens vormen zich sporenhoopjes. Dit is de varen naast onze zijdeur. Aangewaaid en flink uitgegroeid. Handig om nu wat van de bladeren in te korten.

Als de sporen nog niet rijp zijn zijn ze groen.
Als ze wel rijp zijn, springen de beschermende witte vliesjes van de sporenhoopjes af en zijn ze bruin.
Groene sporen, bruine sporen, zwarte sporen?

De ‘zwarte sporen’ zijn net uitgekomen wantsjes. Sommige kruipen nog uit de eitjes. Een is al een stadium verder.

Verveelt nooit

Ieder keer weer blijven we kijken naar de capriolen van de eekhoorns op de pindafeeder. Vaak koolmezen (3-7), regelmatig de grote bonte spechten (2), en dagelijks eekhoorns: 2 kleinere (1 x met zijn tweeën: kapitein roodstaart en de indiaan (donker start en grijzige strepen op het lijf) en 1 grotere, we denken de moeder (Erica).

Hier Kapitein Roodstaart.

Vlasbekuiltje Rups

Gister tegen 10 uur ’s avonds zaten we nog op het terras. Eindelijk een temperatuur waarbij je een beetje buiten kan zitten. Het was zaterdag ‘maar’ 31 graden geworden. Scheelt toch met de 35 graden van vrijdag. In het westen rommelde het, en weer voortdurend weerlicht. Af en toe een paar druppels maar het terras is overdekt.

Een zwart-gele rups begon aan een epische klim. Van de grond af begon de rups omhoog te krijgen langs een van de pilaren van het glazen dak over het terras. Nog een heel gedoe met al die pootjes. Drie paar voor, dan twee segmenten zonder pootjes, dan 5 paar achter.

Onverstoorbaar klom ie verder omhoog. Waarom? Wie zal het zeggen . In ieder geval genoeg tijd om een foto te maken.

Zondagochtend nog gaan kijken of ik de rups zag. Nee.

De vlinder, de vlasbek-uil, is een wat onduidelijke bruine nachtvlinder. De waardplant is de gele vlasbek, die hebben we niet in de tuin. Maar ook de walstroleeuwenbek. En die hebben we ruim voorhanden. De vlinder foerageert op de spoorbloem. Ook die hebben we in de tuin. Volgens de vlinderstichting is het een zeldzame vlinder.

Dood. Niets aan te doen

Afgelopen week is Wim T Schipper overleden, 83 jaar oud. De overlijdens advertentie, van de Stichting Wim T. Schippers, bestond uit de tekst in de titel van dit stukje.

Naast absurdistische programma’s als Sjef van Oekel, ron flon flop met Jacques plafond, bij ons vooral bekend als (de stem van) Ernie uit Sesamstraat. Wat hebben we thuis vaak de sketches na gespeeld. Vooral die over Ernie, die zo’n dorst heeft.

Eerder deze week kwam ik onze straat in. Drie Oekraïense kinderen stonden te kijken bij de stoeprand. En een straatgenoot en zijn zoon liepen er ook naar toe. Zoon met telefoon in de hand. Belde de dierenambulance. Ik zag een dier liggen, dacht even een kat, nee kleiner. Een eekhoorn? Nee iets groter. Het was een steenmarter. De toeschouwers dachten dat het dier net nog even bewogen had. Niet waarschijnlijk, er zaten al vliegen op. Grotere kans dat het dier ‘ s nachts bij het oversteken van de straat is aangereden. De medewerker van de dierenambulance zei (toen de persoon hoorde dat er vliegen op zaten): in dubbele plastic zak en in de grijze kliko. Dat is gebeurd.

Dood. Niets aan te doen.

Fraaie Schijnbok

De eerste bloemen van de geranium Rosanne zijn net open. Vandaag zat daar een fraaie metallic groene tor op. Dat ‘fraai’ klopt ook, de Nederlandse naam is fraaie schijnbok. De wetenschappelijke naam is oedemera nobilis. Een inheemse en vrij algemeen voorkomende soort in Nederland.

Het is een mannetje.
Leuk om dat te kunnen zeggen van een kever.
Hoe ik dat weet?
Het mannetje heeft van die dikke kuiten, het vrouwtje niet.

Kleine watersalamander

Onze vijver is weer behoorlijk dichtgegroeid met waterplanten. Maar zittend op het bruggetje is het mooi waarnemen. Neus vlak boven het water en kijken naar alles wat daar onder het wateroppervlak gebeurt. Hier de kleinen watersalamander. Zwevend in het water, remmen en sturend met de kleine pootjes met ‘handjes’.

Dit is een vrouwtje. Even later was ze bezig eitjes af te zetten: eitje voor eitje, steeds een tegelijk; eitje aan waterplantje ‘plakken ‘en dan paar blaadjes erom heen buigen. Bijzonder om dat van zo dichtbij te kunnen zien.