Saharazand in de tuin

De zuidenwind bracht saharazand dit weekend en idioot hoge temperaturen. Een evenaring van het maximum hier in Groningen (uit 1946!), met ruim 24 graden gister. Vandaag iets minder warm. Geweldig om in de tuin bezig te zijn.

Verticuteerapparaat bij buurman Reint geleend en daarmee een heleboel mos uit het grasveldje gehaald. Bij het terugbrengen aan de praat geraakt en lekker buiten in de zon gezetten. Glaasje witte wijn erbij. Mooie afsluiting van het weekend. Nou niet helemaal, want na het eten kon ik natuurlijk ook nog even de tuin in. Oude grashalmen en takken die op een grote berg bij de composthoop lagen ‘verwerkt’ (als mulch op paadjes en op een van de takkenwallen. Het laatste snoeisel van o.a. de klimroos, en wat andere struikjes in de groen kliko. En nog wat grasjes uit het grindpad getrokken. Half 9 pas naar binnen.

Dooiergeel

Passend bij Pasen, gele kleuren. Soms hel geel zoals narcissen, soms botergeel zoals speenkruidjes, en soms dooier geel, zoals de bloemtrossen van de mahonia. De bijen zijn er dol op en de geur …. heerlijk! We hebben ze onder andere vlak bij de voordeur, innig vergroeid met de vuurdoorn. Elke keer als ik nu voor het huis langs loop snuif ik even goed de mahonia geur op.

HORTUS plantenmarkt 14 april

Op 14 april is in Hortus Haren de jaarlijkse plantenmarkt. Ruim 20 kwekers komen er hun waar verkopen. Voor elk wat wils. Van super kleurig, tot subtielere plantjes. Van veelvoorkomend, tot superspeciaal.
Er is ook weer een kraam van de IVN werkgroep Wilde Planten Tuinen. En zoals elk jaar heb ik daar heel wat plantjes voor opgepot. Gister en vandaag de planten gesorteerd, en her en der een slak afgeplukt. De planten staan nu in dozen gereed voor Renee die ze met de auto op komt halen.

Uiteraard is er ook een stand van de Vrienden van de Hortus. Voor de toevallige bezoeker die nog niet eerder in de Hortus was en enthousiast geworden is van het bezoek aan de plantenmarkt. Bij die stand kun je Vriend worden en het hele jaar door langs komen in de Hortus.

Op verzoek van tuinbaas Walter kun je bij de Vrienden stand ook terecht voor het kopen van (overtollige) kuipplanten. Zonder kuip overigens en zelf af te halen/ mee te nemen.
Dit zijn planten die ‘dubbel’ zijn in de Hortus. Met de opbrengsten van de verkoop kunnen dan enkele nieuwe kuipen gekocht worden.

Landschap met kievitsbloem

Kievitsbloem of Zwolse tulp. De laatste naam omdat kievitsbloem van oudsher vaak langs de grote rivieren werden gevonden. Ze houden van natte voeten en bloeien in geblokt diep-roodpaars of creme-wit. In ons eigen ‘landschap’ bloeien alleen de roodgeblokte: onder de appelboom, in een grasveldje waar redelijk veel schaduw is. Op de achtergrond zie je de beukenhaag tussen ons en de buren. Net een bosrand toch? Tip voor als je stinzenplanten (lage planten) op de foto zet, gebruik het kikkerperspectief, vlak boven de grond.

De kievitsbloem is een plant om snel bij te zijn. Ik ga bijna elke dag even kijken als de planten bijna in bloei komen. Diverse ‘onverlaten’ hebben het op de bloemen en stengels gemunt. Zijn het niet de knalrode leliehaantjes, dan zijn het de slakken. Soms knagen ze de stengel door net onder de knop, of eten de bloemblaadjes voortijdig op.

Roze Hemel

Van de week zaten we ’s avonds aan de koffie op de bank, we kijken dan uit het raam naar het oosten, tegen het witte huis van de buren aan. En opeens stootten we elkaar aan, kijk nou, het huis is helemaal roze. Niet een beetje , maar echt intens roze. Vlug even naar buiten, en nu omgedraaid met gezicht naar het westen. Vanuit de achtertuin zagen we deze prachtige roze hemel. Het duurde maar even, een paar minuten later was de felle gloed al weer verdwenen.

Maderense belaagd

Dat blijft lastig als je planten ’s zomers buiten hebt, en ’s winters binnen probeert te houden om te overwinteren. Wij hebben een aantal geurgeraniums boven in een koele slaapkamer. Dat gaat prima, 1 x per 2-3 weken druppie water. Eerdaags kunnen die wel even naar beneden en naar buiten. Begin van hun binnenperiode werden ze wel aangeknabbeld door diverse rupsen, die zich daar hadden genesteld.

Met de geranium maderense en een pelargonium (ooit als stekje van buren ‘bekomen.) zit dat heel anders. Die staan in de bijkeuken. Daar is het een graad of 15, maar niet erg licht. En vooral de maderense heeft dan veel last van beestjes. Op dit moment nog twee soorten luizen, die wel hardnekkig terug blijven komen. Een maand of twee geleden waren dat drie soorten, nu zie ik nog maar twee soorten luizen. Rozerode en knalgroene. Ze zitten vooral op de stengels van de jongste bladeren en op de onderkant van dit verse blad. Elke paar dagen weer plukken en pletten…

Wat een gedoe. Dit jaar ga ik de maderense zonder pot in de voortuin zetten. Na de laatste kans op vorst. En dan laat ik hm daar in de grond….. Wie weet gaat ie dan eindelijk bloeien (is een driejarige).

Meer over kikkers

Een week later: een enorme grijze kikkereitjes-brei in het ondiepe deel van de vijver. Er hangen nog wat mannetjes bruine kikkers rond. Dames bruinen kikker lijken inmiddels weer vertrokken, het land op. De reiger zag waarschijnlijk zijn kans schoon toen de kikkers alleen aandacht voor elkaar hadden en iet voor de omgeving. Maar toch verschrikt en laten vallen: op onze oprit, een heel stuk van de vijver vandaan lag een dode bruine kikker. Of … een andere beest is er mee aan de sjouw gegaan.

Hoe dan ook. Verse voorraad bruine kikkers is ‘in aanbouw’.

Perenbloesem en kikkerdans

Gister, zaterdag, was het prachtig weer.
Het is half maart, en we zien de bruine kikker mannetjes, rondplonzen in de vijver. De kikkerdames zijn nog niet allemaal gearriveerd, want de mannen hangen nog wat verspreid rond. Wachtend op het grote feest. We speuren de vijver af of we de eerste klomp kikkerdril zien. Zaterdag nog niet, maar zondag ochtend (17 maart) wel. De eerste klomp. Morgen ongetwijfeld meer.

Eind van de middag schijnt de namiddag zon langs het huis en licht de eerste bloemen van de sierpeer mooi aan. Paar weken eerder dan andere jaren openen de eerste bloempjes zich. Elke bloem een nieuw kunstwerkje, een subtiel samenstel van meeldraden en stamper, omringd door delicate wit-kanten bloemblaadjes.



Serre – lente

De een na laatste grote pol prachtriet (siergras) is gekortwiekt. Nu staat er nog 1 in de voortuin. Het grasveld is een hobbelig knollenveldje, dat zullen we binnenkort een keer maaien, en dan straks richting mei, weer niet. Of misschien al eerder stoppen met maaien, de natuur is zo vroeg dit jaar.

Voor de plantenmarkt half maart heb ik voor de kraam van de wildeplantentuinkring van IVN al vast wat planten opgepot. Buurman Reint was zo aardig/hulpvaardig om even met de auto met mij naar het tuincentrum te gaan om nieuwe potgrond te kopen. Langzamerhand komen er meer soorten turfvrije potgrond. In Gardeners’ World op de BBC spreekt presentator Monty Don al jaren over ‘peat free compost’. Opgepot: glanzende ooievaarsbekken en vaste teunisbloem, oenothera fruticosa. De laatste is geen inheemse wilde plant, komt uit het oosten van de VS.
Verder begonnen met de herfstframbozen bij de grond af te snoeien (instructie Monty Don; Jobs for the weekend).

Ondertussen was Eddy aan de gang met het de buitenkant van de serre. Eerst met borstel en emmertje, later met de hogedrukspuit van zelfde buurman Reint. Dat was een enorme klus en regelmatig zag ik een wolk van minidruppeltjes langskomen, terwijl ik op het tuinbakje planten zat op te potten. Zie onderste foto tussen de spijlen van het hek door. De serre was aan een kant een stuk schoner, Eddy liep met doorweekte schoenen (die staan nu in het drooghok te drogen) en natte broekspijpen rond.

Begin is er! Lente!
Gevierd met eerste glaasje witte wijn van het seizoen.
Binnen, dat wel. Buiten was het met 12 graden en wind nog iets te koud om stil te zitten.