Vooral groen, deze drie doorkijkjes in deze tijd van het jaar. De eerste tijdens onze wandeling zaterdagmorgen, uitzicht vanuit het bos bij landgoed Vosbergen over polder Lappenvoort. De onderste twee achterin onze achtertuin. Het achterdeel is een soort bos geworden. Doorkijkjes genoeg.
Categorie: Elders
De kleinste buddleija ooit
DE vlinderstruik is zo’n plant die oorspronkelijk niet uit Europa komt, maar het hier wel prima doet. Als je de pluimen aan de struik laat zitten dan vormt het makkelijk zaad, dat ook makkelijk kiemt. Ik probeer dat te voorkomen door de pluimen na de bloei af te knippen, in ieder geval nu, na de eerste hoofdbloei. Door het afknippen van de uitgebloeide pluimen (deadheading) blijven zich nieuwe pluimen vormen. Later in het seizoen laat ik de pluimen wel zitten, mooi wintersilhouet. Daarbij vormt zich dan wel zaad, en soms zaailingen, die ik dan volgend seizoen wel weer uittrek.
Nog niet eerder had ik gezien dan een zaailing al in de bloei schiet. Kijk linksonder waar je nog net het puntje van mijn gesandaalde voet ziet om een gevoel voor de schaal te krijgen. Amper 15-20 cm hoog, deze vlinderstruik. Zij staat drie huizen verder op, op de grens van oprit en stoep.
Open tuinen Groningen
Weekend van 1 en 2 augustus was de afdeling Groningen aan de beurt voor de open tuinen-estafette in de provincie Groningen. Het was al warm, maar nog geen 30 graden. Dus met petje op en rustig fietsend op de zondagmiddag nog een vijftal tuinen bezocht.
Hieronder steeds twee foto’s van een tuin naast elkaar. Kun je raden welke foto’s bij welke omschrijving horen?
Opscheppen over hortensia’s
Hoi Tineke,
Mag ik weer eens opscheppen met mijn hortensia’s? Dankzij de regen van de laatste tijd, dit keer zonder droogteschade zoals de afgelopen twee jaar. Die reus dicht bij het terras moet in het najaar gesnoeid. Dan volgend jaar geen bloei, maar dat komt het jaar daarop weer goed. Ik weet dat je ook steeds 1/3 kunt snoeien om de struik op grootte te houden, maar dat werkt niet bij deze, hij groeit te snel 🙂
Groetjes,
Edwin
Deze mail kreeg ik twee weken geleden van Edwin. Tuurlijk mag Edwin -en iedereen- opscheppen over hortensia’s!
Het is nu -in juli- volop hortensiatijd, en ze doen het inderdaad goed dit jaar. Vlak naast ons terras hebben we er twee, stekken uit Bunnik, van de hortensia’s van Ma. De rode is nog iets kleiner dan de witte ernaast. Ik heb er nu weer nieuwe stekken van genomen eerder dit jaar. Wel vergeten er een labeltje bij te doen, dus even afwachten welke welke is. Bij een van de stekken zie ik al een bloem komen.
Bij wandelingetjes door het dorp zijn ook overal mooie kleurige hortensiastruiken te zien. Een eindje verderop in de straat een hele mooie dieppaarse, en een met donkerrode bloemen en donkerrood blad. Misschien daar ook om stekken vragen. Een paar straten verderop zag ik er een bijna wit, met aan de randen van de bloemblaadjes een heel fijn roze inktrandje. Ook mooi.
Komeet
Niet vanuit de tuin te zien omdat we te grote bomen achter in de tuin hebben staan (en daarachter staat een flat). Maar twee straten verderop aan de noordkant van het dorp is vrijwel vrij zicht over de weilanden richting Groningen, richting het noordwesten.
Gisteravond gingen we ons wandelingetje doen iets na elf uur ’s avonds. Op te kijken of we de komeet Neowise konden zien. De komende dagen is ie met het blote oog te zien , tegen 23:30 of ongeveer kort voor zonsopgang, 3:30 (in de ochtend!). We waren nog een beetje te vroeg, aan de noordwest kant kleurde de hemel nog oranje van de zon. Maar om 5 minuten voor middernacht zagen we ‘um. DE komeet. Zie de tweede foto.
Waar is die komeet dan, denk je misschien. Begin links op de foto, waar je bijna de horizon kunt zien. Kijk langzaam naar rechts en volg de contouren van de donkere bomenrij. Net rechts boven de tweede’ groene bult’ zie je een schuin wittig streepje. Dat is de komeet! Op onderstaande foto nog een beetje uitvergroot.
De komende week nog te zien, met het blote oog. Verrekijker kan ook. Zoek een plek waar je vrij zicht hebt op de horizon in noord-noord-west richting.
2 x Jakob, 1 x Sint Jan
In de Hortus vandaag veel Jakobskruiskruid in bloei gezien, met daarop de olijk geel zwart gestreepte Jakobs-vlinder-rups. Een stukje verderop bloeiden grote hoeveelheden oregano, met daarop de Jakobsvlinders zelf. Niet geel-zwart, maar rood zwart.
Altans dat dacht ik! Totdat Ben me er op wees dat de afgebeelde vlinder weliswaar (ook) rood zwart was, maar niet de Jakobsvlinder. Het is namelijk de St. Jans vlinder.
We hebben in de achtertuin in het bloemenweitje 1 Jakobskruiskruid staan. En we hebben ook veel bloeidende oregano. Als ik nou volgende keer als ik naar de Hortus ga een klein potje meeneem, en een of twee rupsen meeneem en die op onze ene bloemstengel zet….
In mijn broekzak meenemen -vandaag- vond ik toch niet zo handig.
Ben gaf me nog deze tip:
Op NatureToday heeft nog niet zo lang geleden een stukje gestaan waarin de beide vlindersoorten die inderdaad veel op elkaar lijken naast elkaar zijn gezet. Op de site van de Vlinderstichting staat ook een stukje over de relatie Jakobskruiskruid en Jakobsvlinder (https://www.vlinderstichting.nl/actueel/nieuws/nieuwsbericht/giftige-sint-jacobsvlinder-waarschuwt-vogels) met een duidelijke foto van deze soort.
En warempel!
Bij een wandeling rond het Paterswoldse meer in mei kwamen we een hele groep witte Judaspenning tegen in de berm. Vlak bij het Scandinavisch dorp, op een viersprong bij de oude Badweg.
In de tuin hebben wij de paarse variant. We hadden het plan opgevat om -als bij ons in de tuin de zaden rijp zijn – de wandeling nog een keer te doen. Vorig weekend was het zo ver.
We konden de plant eerst niet terug vinden, de planten en kruiden en grassen en bramen waren hoog opgeschoten, hoger dan de judaspenning. En we zagen dat aan elke kant van het fietspad een strook van ongeveer een meter breed van de berm kort was gemaaid, een paar weken terug zo te zien. De judaspenningen hadden vlak bij het pad gestaan, dus waren waarschijnlijk ook gemaaid. WE zochten nog even verder, naar de juiste plek, in ons geheugen. Zo’n zijpaadje naar rechts, en dan een flauwe bocht. Hier moest het ongeveer zijn.
En warempel! (Lo and behold, zouden de Engelsen zeggen).
Tussen het gemaaide gras zagen we de wit verkleurde stengels -en penningen- van de plant liggen. De rest van de wandeling zwaaide ik met een judaspenningentak in mijn hand. De zaadjes inmiddels uit de vliesjes gepeuterd en klaar om een deze dagen te zaaien. Deels in potjes.
Een paar maanden geleden ontdekten we een nieuw wandelpaadje, parallel aan het reguliere wandelpad langs het meer. Nu lopen we er elke keer langs als we ons rondje meer (12 km) doen. Heel smal en, met de uitbundige groei van de laatste weken, bijna een jungle.
Bij Lucas
Rondje Drenthe
Wij wilden gaan fietsen en of wandelen. Vrienden van ons, Mirjam en Pieter, zouden gaan kanoen in Drenthe. Wellicht treffen we elkaar, was de gedachte. De hele dag heen en weer appen om te kijken wie waar was. Wij bleken veel te vroeg bij de beek, de Hunze te zijn, waar Pieter en Mirjam zouden gaan varen. (Of zij waren te laat?).
In ieder geval hebben we een prachtige dag gehad. Om 9 uur op de fiets, en na een rondje van 70 km, weer thuis. In het dal van de Hunze aan de ene kant van de Hondsrug, en later in het dal van de Drenthsche Aa, aan de andere kant van de Hondsrug. ‘ s Morgens het rijk alleen, nieumand onderweg. Het laatste stuk ’s middgas, in de buurt van Annen en Zuidlaren wel veel fietsers op de weg, soms lastig op de smalle schelpenpaadjes in het bos.
Zaaddozen nog niet rijp…..
De Wylgen: Bij Sjoerdtje en Piet in de tuin
Wat voelt dat rijk!
Zomaar op een doordeweekse maandagmiddag op tuinbezoek.
Het had de maandagochtend (15 juni) aan een stuk door geregend.
Even leek het erop dat ons plan in het water zou vallen.
De regen stopte, de zon kwam er bij.
Met Jitske op weg naar Friesland, naar de Wylgen (vertaling voor de niet-Friezen: de wilgen). We gingen op bezoek bij Sjoerdtje, een vriendin van Jitske nog van de lagere school!
Een oude boerderij, de afgelopen jaren helemaal afgebroken en steen voor steen weer opgebouwd. Prachtig. Dar helpt het dat Sjoerdtje altijd als werkvoorbereider in de bouw heeft gewerkt. Anders begin je misschien niet aan zo’n klus. Wij waren er vooral voor de tuin, dus snel naar buiten.
Uitkijkend over een grootgrasveld, overlopend in de weilanden daarachter (borrowed view). Rechts een lange bloemenborder, ongeveer 1,5 meter breed, als eilandborder in het gras. Makkelijk om van twee kanten bij de planten te kunnen komen. Vol met bloemen, vorm, kleur .
Bij elk plantje heeft Sjoerdtje een verhaal.
Die was van mijn beppe, dat is een roos van mij moeder, die pepermunt-boom van Piet gekregen ipv een bosje bloemen. Die heb ik van Sietske. Dat plantje komt bij De Rode Pimpernel vandaan. Die heb ik gezaaid van zaden die ik uit Frankrijk kreeg,
De parasol was niet meer nodig, de 10-20 jaar geleden aangeplante bomen gaven heerlijk schaduw. Vogelhuisjes -en vogels- in overvloed. Onder 1 huisje waar koolmezen hadden gebroed zag Sjoerdtje allerlei plukken (schapen) haar liggen. Even schrok Sjoerdtje, ze dacht dat de steenmarter het nest had geruimd. Nee hoor, koolmezen waren een tweede nest begonnen in hetzelfde nestkastje en hadden de nestkast zelf eerst goed schoongemaakt. Inmiddels hoorden we de jongen van tweede nest al weer piepen.
In de tuin allerlei Engelse invloeden, een roos uit Engeland, zaadjes uit Engeland, maar ook een “nursery bed”. Vlak naast de moestuin van Piet een rij bakken waar allerlei planten en bloemen kunnen worden opgekweekt.
Mooi tuinbezoek.
En als afsluiting nog even langs Burgum, bezoekje (met 1,5 meter) aan Jitskes moeder. En zeer enthousiaste hond Beike. Wist je dat zo ongeveer alle Friesche honden Beike heten?