Landschap in zwart wit.
Dichterbij, de eend,
geeft kleur aan de wandeling.


Alles in en om onze tuin
Landschap in zwart wit.
Dichterbij, de eend,
geeft kleur aan de wandeling.
De rozenbottel
In april net na de snoei
begint de roos op nieuw te groeien.
Verse takken, dikke knoppen.
In juni de eerste roos, zo rood.
De tweede, derde, en maar door en door
als de uitgebloeide bloemen worden geknipt.
Zo in september stopt het knippen.
Nog steeds af en toe een roos.
De bottels zwellen en gaan kleuren.
In december een oranje bal.
Na het vuurwerk, het nieuwe jaar in.
Bottels tot in april 2019.
Helder vannacht en zonnig vanmorgen. Dat betekende dat de temperatuur nog bleef dalen, ook toen de zon al op was. Het condens dat op de daken van de auto’s lag begon te bevriezen. En voor een uurtje bloeiden er allerlei mooi bloemen op de autodaken.
Winter
Het land is verstild.
De volle maan spiegelt zich
als lijn van zilver.
Een nacht zonder stroom
brengt het landschap weer terug
naar vroeger eeuwen.
Binnen brandt een kaars.
De koffiekan van hand tot hand.
De mensen samen.
Donkergroene glans
geeft december kleur
op een grauwe winterdag.
De rode bessen
als kogelrond contrast.
Volle voorraadkast
voor vogels van hier en daar
Met vroege kou en wind,
sneeuw dik over het land,
blijft alleen het groen.
Behalve aan de tak
die zij het huis in bracht.
Bessen tot in maart.
Nieuwe app op de ipad Procreate.
Kun je mee tekenen en bestaande figuren bewerken.
Kleuren aanpassen, vormen veranderen, uitsmeren.
Een probeersel.
Slaperig weer.
Grijs.
Niet koud is het, eerder lauw.
Volgens de buienradar droog.
De vacht van de poes ziet dat anders.
Vol pareldruppels komt poes weer binnen.
Zal ik het doen,
even de tuin in?
Ik had een plan.
Het vingerhoedskruid mag deels verhuizen.
Naar achter, bij de houtwal.
Zodat als het weer zomer is
we vanaf het terras
de roze toortsen zien.
Ah, zomer.
Dromen van de zomer.
Binnen in de luie stoel.
Nadat ik een blogje had geschreven over Mary Delany en haar bloemenmozaiek van papier, had ik zin om een paar andere bloemen schilderijen te bekijken. In de browser typte ik in : ‘flower painting museum’ en selecteerde ‘ afbeeldingen’. Idee was om random een schilderij uit te zoeken, gewoon op basis van eerste indruk op het kleine plaatje (2 x 3 cm) op het scherm. En daarna zou ik dan proberen meer informatie over het schilderij te vinden. Prima tijdverdrijf voor tuin- en/of kunstliefhebbers voor een grijze winterdag.
In de eerste ronde kwam dit schilderij naar voren.
Nou, zo random was het dus niet. Ten eerste omdat de zoekmachines niet geheel random zoeken naar informatie. En ten tweede omdat het een beroemd schilderij van Monet blijkt te zijn! Zou zo maar eens kunnen dat ik dat al vaker gezien heb, en dat mijn hersentjes het daarom herkenden en uitkozen.
De recente titel is Corbeille de Fleurs, Rounded Flower Bed. Daarvoor was het bekend onder de naam ‘Gladiolen’ (Gladioli).
Het is eigendom van de City of Detroit Purchase, en hangt in het Detroit Institute of Arts. Van oktober 2017 tot maart 208 was er zelfs een speciale tentoonstelling in Detroit rond dit schilderij, aangevuld met nog een paar andere Monets en werken van mede-impressionist Renoir.
Monet schilderde dit werk rond 1876, in Argenteuil, een buitenwijk van Parijs waar hij van 1871 tot 1878 woonde. De hoofdrol in dit schilderij is voor de bloemenborder, de vrouw in blauw, zijn vrouw Camille speelt een bijrol. Ik kijk vooral naar de kleuren en de bloemen. Verbaas me over het grote aantal vlinders, op deze warme zomermiddag. Ik tel er 16, een stuk meer dan bij de laatste tuinvogeltelling hier….
Op haar 43 trouwt ze met Dean Patrick Delany, een Ierse Dominee, en goede vriend van Swift. De Delany’s gaan wonen op Delville, een landgoed vlakbij Dublin (in 1950 afgebroken). Mary vermaakt zich met allerlei ‘crafts’, van versiering van schelpen tot borduurwerk, tot tekenen en schilderen. Samen met haar man, een actief tuinier, richt ze het landgoed in tot een van de eerste grote ‘pittoreske’ tuinen in de Britse eilanden. Met tempels en schelpengrotten, met glooingen en zichtlijnen.
Na de dood van haar man is Mary Delaney in de war en ontroostbaar. Ze wordt opgevangen door een goede en rijke vriendin. Op haar 72ste maakt ze haar eerst bloemmozaiek van papier.
Volgens de overlevering ziet ze op een middag in 1772 hoe de kleur van een stukje papier precies gelijk is aan de kleur van een geraniumbloemblaadje.
Ze pakt een minuscuul schaartje en begint uit het gekleurde stukje papier precies de vorm van het bloemblaadje na te knippen. En dan nog een blaadje. En nog een, en nog een. Dit is het begin van de bijzondere nalatenschap van Mary Delany. In vier jaar tijd maakt ze bijna 1000 botanisch zeer accurate papiercollage’s. Ze is er zo bekend mee geworden dat allerlei plantenverzamelaars, zoals Joseph Banks, de bloemen die hij van zijn reizen meeneemt, naar Mary stuurt, voor een vastlegging in papier.
Waar botanische tekeningen uit die tijd zachter van kleur zijn, bijna pasteltinten, hebben de collages van Mary levendige kleuren die fel afsteken tegen de zwarte achtergrond. Ongelooflijk dat deze afbeeldingen van honderden kleine stukjes papier zijn gemaakt.
Meer over het leven van Mary Delany hier.
Onwerelds licht,
in gloed van goud.
Late middagzon
kleurt het landschap,
onder de wolken door.
De regenboog wijst de weg
naar twee potten goud.