Tomaten aan het lijntje

Weet je nog, de kleine tomatenplantjes die ik van Hilde kreeg. Nou die zijn niet zo klein meer. Ik heb ze gister ook nog eens in een grotere pot gezet. Mijn plan was – afgekeken van Monty Don – de tomaten langs een verticaal touwtje te leiden/ aan te binden (ipv ze aan te binden aan een grote bamboestok in de pot).
Maar waar kan ik zo’n touwtje aan vastmaken aan het glazen dak van de serre? En hoe doe ik dat met de poot van de parasol? In de hoek van het terras waar de vijf tomatenplanten staan moet ook de poot van de parasol staan. Voor als de zon echt losbarst.

Oplossing als volgt
a) ik laat slechts twee planten op het terras staan, en eromheen opgebouwd het frame van een klein kasje (zonder de plastic hoes. Hier kunnen twee touwtjes aan de bovenkant van het frame worden vastgemaakt.

Tomaten van Hilde

b) de resterende drie planten zet ik in de zijtuin , bij het (kale) grasveldje waar we op zeer warme dagen in de schaduw van de coniferen zitten. De tomaten staan letterlijk in de (regen)schaduw van de conifeer, en hebben toch ook een aantal uren zon per dag: de zon schijnt vanuit het zuiden onder de coniferen schijnt. Elke tomaat heeft hier ook een eigen touwtje gekregen naar een van de bovenhangende takken.

Meer tomaten van Hilde (op de foto nog zonder touwtjes)

Mooie van deze oplossing is dat alle planten overdekt zijn, beschut voor al te veel regen: door serredak of door coniferendak. Dat beschermt ze bij langdurige, hevige regenval. Betekent natuurlijk wel dat handmatig water moeten krijgen. En gister ook de eerste gele bloempjes gesignaleerd!

P&P bloesem

Extreem zonnige maart, dit jaar.
En afgelopen week ook lenteachtige temperaturen.
Vrijdag in de tuin bezig, al snel jasje uit
en zelfs een tijdje fleece uit.
Gewoon in T shirt buiten.

Je knippert even met je ogen
en de aanblik van de tuin is al weer veranderd.

Weg krokussen en sneeuwklokken.
En overal bosanemoon en speenkruid.
Ook de bloesem van de vroege fruitbomen komt er aan.
Knipper, knipper.

De bloesem van de pruim (1-3) en sierpeer (4-6) is uit!

Fruit verwerken

Beetje grijs en druilerig vandaag. Perfecte dag om aan de slag te gaan in de keuken.

Fruit van dichtbij

Gisteravond een kilo pruimen en een half pond frambozen uit de diepvries gehaald. En daar vanmorgen 5 potjes halfzoete jam van gemaakt. Beiden van eigen pluk, eerder deze zomer.

Pruim – framboos 4:1, halfzoet

Fruit van veraf

Na de ochtend koffie aan de slag met het bananenbrood. Een recept met sinaasappel en zure room. Een heleboel bakken en kommen later, zitten we nu op de bank het gaar worden avn de cake af te wachten. Heerlijke geur drijft de kamer in. We constateerden dat je beter zelf cake kunt bakken dan dat je het in de winkel kopen. Veel werk (en aansluitend afwas) en bovendien zie je dan pas goed wat er allemaal in gaat aan suiker en boter en zure room. Niet te vaak doen.

Straks als de cake klaar is gaat een groot deel in pakketjes van twee plakjes de diepvries in (daar is nu weer een beetje plek omdat de pruimen er deels uitzijn). Bananenbrood is een perfect tussendoortje bij een lange wandeling.

Bananencake net in de oven

Pruimen voor en pruimen na

Dit jaar is de pruimenoogst veel beter dan afgelopen jaren. Veel fruit en grote dikke pruimen. Zaterdag aan de pluk gegaan, twee grote bakken vol, samen goed voor bijna 4 kilo. Dat was van de onderste 2,5 meter van de boom. Het bovenstuk, daar kan ik met de kleine trap niet bij. Ik zou natuurlijk met de zak-op-een-stok ok nog wat van de hogere pruimen kunnen plukken. Denk dat ik ze lekker laat hangen, voor de vogels en de eekhoorn. Die hebben we namelijk weer gesignaleerd. Houdt van pruimen uit het vuistje. En van hazelnoten, voor de wintervoorraad.

Zaterdag avond eerste deel van pruimen schoongemaakt en 1250 gram met de geleisuiker al even laten trekken. Zondagochtend potjes met soda gewassen en dekseltjes gekookt. En toen de pruimenjam, met een handjevol wijnbessen voor de extra kleur gemaakt. Zondagavond de rest van de pruimen schoongemaakt en in een paar zakken in de diepvries. Later in het jaar, op een regenachtige dag of zo, nog meer jam, of chutney maken. Op de website van Diana vond ik een nieuw recept, dat ik eens ga proberen. 

Halve oogst

Een leuke vruchtdragende plant, de japanse wijnbes. Maakt elk jaar nieuwe uitlopers tot bijna drie meter lang. Rode takken met veel stekels en haartjes en felgroene bladeren die er mooi tegen afsteken. De onderkant van het blad is lichtgrijs tot wit. Trossen met vruchtjes vormen zich het tweede jaar aan de takken. Heel decoratief als de vruchten nog in hun ride, harige omhulsel zitten. Pas als de vruchten bijna rijp zijn worden ze zichtbaar (de bescherming van het omhulsel zorgt er voor dat er geen insecten/ larfjes in de vruchten komen, zoals bij (zomer) frambozen vaak het geval is. De vruchten kleuren van licht rood, naar hel rood naar diep donker rood, en worden steeds een beetje zoeter. Niet zo zoet als frambozen, erg mooi van kleur. Ze zijn niet allemaal tegelijk rijp. Vandaag plukte ik de eerste lading (nu in zakje in diepvries, basis voor toekomstige jam). Als ze net geplukt zijn blijft het minnewerkje als een oranje puntje aan de struik zitten. Over een paar dagen volgt de rest (minus een paar vruchtjes die elke keer als ik er langs loop worden opgegeten).


De Japanse wijnbes (Rubus phoenicolasius) is een plant uit de rozenfamilie, net als de gewone braam (R. fruticosus) en de framboos (R. idaeus). De Japanse wijnbes komt van nature voor in Japan (duhh), Korea en China. In Europa en Noord Amerika geïntroduceerd als fruitdragende heester. De plant is uit tuinen ontsnapt en komt nu op verschillende plaatsen in de natuur voor. In sommige staten van de US is de plant zelfs verboden, is daar een invasieve exoot geworden, die met zijn sterke groeikracht alles overwoekert.

Net als bij een braam kan een lange stengel die zich naar de grond buigt daar wortel schieten. Voordeel: jaar er na heb je een nieuwe plant. Nadeel (als je dit onbeheerst door laat gaan): alles wordt overgroeid.

1 mei bloesemroute

Na de koudste april sinds heel lang begint ook mei fris. Buiig, soms flinke plens, afgewisseld met stevige opklaringen. Echt wat in de tuin doen sloeg ik maar even open op zaterdag, maar een rondje wandelen door de tuin, dat kan natuurlijk wel. Altijd van alles te zien,. Wat denk je van een mini-themaroute langs bloesems in de tuin?

Appel, bijna uit de knop
Pruim, bijna uitgebloeid
Sierpeer, in volle bloei

Bessen in december

De bessen van de klimop zijn al wel op volle grootte, maar nog niet rijp. Dan worden ze zwart. Dat is het moment, later in de winter dat de merels ze komen halen.
Aan de sierlijke takken van de cotoneaster horizontalis zitten vele tientallen bessen. Het kleine glanzende donkergroene blad begint te verkleuren, naar knalrood, net zoals de besjes.
Heel veel bessen zaten er aan de vuurdoorn, maar die zijn inmiddels bij ons leeggegeten door de merels. Tijdens een ommetje gister zagen we ook een aantal vuurdoorns nog volledig in de bes. OF weinig vogels, of heel veel te eten, of de plek was te open, weinig schuilplek.

Merels en Muis

De appels van de Groninger Rode Kroon verzamel ik altijd als wintervoorraad voor de merels. In de schuur is de kruiwagen gevuld met valappeltjes. De appels die nog aan de boom zaten en die ik geplukt heb (dus geen buts) liggen naast elkaar op dienblaadjes op de werkbank in de verre schuur. Af en toe verdwijnt er een als Muis langskomt. Ook dit jaar eet Muis steeds maar van een appel tegelijk. En ze maakt de appel helemaal op in ongeveer een week/ 10 dagen, voordat ze aan de volgende begint.

Fazantenbes

Als ik 1 plant moet noemen, die dit jaar de aandacht trok van verschillende bezoekers van onze tuin, dan is het wel de fazantenbes. Leicestera Formosa. 1 exemplaar staat wat verstopt in de heesterborder vlak bij de vijver. De andere, staat meer in het zicht, en is dit jaar uitzonderlijk groot geworden. Deze foto’s zijn van vandaag. Steeds komt er een niuewe krans van bloempjes, en zo ontstaan steeds langere trosjes. DE schitbladen blijven mooi donkerrod en op de plek van de witte bloempjes vormen zich glimmend paarse besjes. Eetbaar ook, en ze ruiken naar …. caramel.

Paar ‘bestellingen’ opgenomen voor stekjes van deze heester. Dat moet wachten tot het voorjaar, volgens de stekinstructies op internet.

Druiven en spreeuwen

Spreeuwen
Slordige eters
Slordige schijters

Het druivensap is bijna op. De afgelopen twee weken eet ik mijn ontbijtmuesli niet met melk, maar met druivensap van eigen druiven. In de kelder staan inmiddels een paar potjes met verse gelei/jam van druiven en een beetje wijnbes. Tot twee weken geleden plukten we bijna elke dag een paar trosjes druiven als toetje. De merels waren al lang bezig met her er der een druifje te snoepen.

Maar twee weken geleden begon de grote aanval van groepen spreeuwen. 1 middag heeft Eddy ze weggejaagd en ben ik snel nog een voorraadje druiven gaan plukken, 2 vergieten vol. Hence, de druivensap en gelei. De rest was voor de vogels. Dat lieten de spreeuwen zich geen twee keer zeggen. In 1 middag was alles zo goed als leeg. Het pad onder de pergola was bezaaid met afgevallen druifjes. Slordige eters. En verschillende van de net gewassen ruiten hadden ook een druivensouvenir. Slordige schijters.

Minstens 5 op een kluitje en 1 vliegt net rechts uit beeld
Druivengelei op het slaapkamerraam