Groen ommetje

Voor vandaag, zondag, was het beste weer in de eerste helft van de ochtend voorspeld. Dus om half negen gingen we -vanuit huis- aan de wandel. Rondje van bijna 2 uur, dus mooi op tijd terug voor de koffie. En net voor de buien uit.
Langs het Friesche Veen, Landgoed Vennebroek, stukje van de Landgoederenroute. Een ruiterpaadje, heel smal, verboden voor wandelaars. Hoezo? En toen we er aan de andere kant uit kwamen -op een weggetje- stond er een artikel 461 -verboden-bordje. Huh? Waar blijven de paarden dan die dit ruiterpad volgen.

Mooie doorkijkjes op het boerenland net buiten Paterswolde. Hertjes hier en daar, heel veel zingende vogels. En groen, overal groen. Je zou dit maar als uitzicht vanuit je huis hebben….
Voor ons nog geen half uur lopen vanuit huis. Zo mooi.

Tuin tv

Afgelopen week was de Chelsea flower show. OF eigenlijk: zou de chelsea flowershow geweest zijn. 150000 bezoekers in een kleine week. Dat kon dit jaar natuurlijk niet doorgaan, alle grote evenementen zijn afgelast. Twee van de vaste presentatoren, Monty Don en Joe Swift waren toch elke avond, zoals in andere Chelsea-weken, op de tv. Deze keer elk vanuit hun eigen tuin, met familieleden die de camera vasthielden. Met fragmenten van de afgelopen 10 shows werd elke avond een ander thema belicht.

Vrijdag avond werd het digital-chelsea programma nog gevolgd door een ‘gewone’ Gardeners World. Met deze keer weer een rapportage van een mooie tuin in de Cotswolds. Bourton-on-the-Hill. Ik herkende het meteen. Vorig jaar daar -met Jitske- op bezoek geweest tijdens een tuinreis. De head gardener is Jacky Rae, een enthousiaste dame die al 19 jaar in de tuin werkt, de laatste twee als head gardener. Uit de reportage (van augustus 2019) bleek dat er elk jaar gigantische aantallen kleurige 1 jarigen worden aangeplant in deze tuin. Toen we de tuin in juni 2019 bezochten werd er nog volop geplant: de niet winterharde 1 jarigen. Wat een kleuren: rood, oranje, paars.
Tuinreisje naar het buitenland zit er voorlopig niet is. Wel meteen twee tuinbezoekjes gepland voor komende week. Ook dichtbij veel te zien.


Bomen-bloemen

Tuurlijk bloeien bomen als eiken en beuken ook. Anders zouden er ook geen eikletjes en beukenootjes aan komen. Maar meestal zie je die bloemen niet, omdat ze hoog in de boom, en vaak groen, zijn. Bij een wandeling deze week langs het Friesche Veen kwamen we langs een laantje waar zowel eik als beuk de takken heel laag bij de grond lieten hangen. Op ooghoogte voor ons.

Detail eikenbloem
Op ooghoogte.
Beukenbloem

Net als veel andere bomen hebben eiken en beuken een soort katjes, kleine bloempjes in een trosje. En het blad is nog bijna lichtgevend groen. De vroege lentekleuren.

Blogpost

Wist je dat je heel makkelijke een reactie kunt geven op de verschillende blogjes? Aan de linkerkant van de tekst staat een klein menuutje, daar kun je op klikken om een reactie achter te laten. Verschijnt niet meteen, om spam te voorkomen, is er aan mijn kant nog een actie om de reactie toe te laten.
Sommige lezers sturen ook gewoon een mail. Met al dan niet een mooie foto of een reactie op een blogje.
Van Eedwin ontving ik een paar mooie landschapsfoto’s. Doeke is -vanwege Corona- gestrand in de Algarve, in zijn apaartement daar. Met mooie tuin. Hij hield het nog wel even vol, schreef ie.

Vaas met leven…

Tien jaar geleden, vrijwel op dezelfde dag, kwamen Douwe en Jens op bezoek om wat plantjes voor de schooltuin te halen. Samen met hun vader, mijn collega, Luuk. Plantjes leuk, maar de vijver, dat was pas top. Kikkerdril mee naar huis voor de jongens.

Afgelopen week kwam Luuk op bezoek, inmiddels oud collega van me. We praatten bij, wandelden door de tuin, dronken kopje thee op anderhalve meter. Aan het eind van het bezoek vroeg Luuk: mag ik weer wat kikkerdril meenemen? Voor de jongens? Nee voor hem zelf! Boeiend om te bekijken en misschien wel mooie aanleiding om zelf een vijver in de tuin aan te leggen!

Luuk met emmertje kikkerdril, zelf uit vijver geschept.


Begin van de avond stuurde Luuk deze foto’s. Een -niet meer zo kleine- Jens, bij de vaas met kikkerdril. Dat wordt snel graven om deze kikkervisjes in de nieuwe vijver te kunnen laten zwemmen.

‘Kleine’ Jens
En hier moet de vijver komen…

NB. Bij ons in de vijver zijn de kikkervisjes (13 april) in duizenden-voud uit hun eitjes gekomen.

Favoriete kleur: blauw

Margriet vertelde laatst dat ze een van haar favoriete tuingereedschapjes was kwijtgeraakt, dacht dat ze die vorig seizoen met groenafval had weggegooid. Dit voorjaar kwam het gereedschapje, met een blank houten handvat weer te voorschijn. Had zich met schutkleur in de wintertuin maanden schuilgehouden. Margriet is nogal van het schilderen; ze schilderde de handvaten van al haar favoriete gereedschappen knalblauw. Zo, die raakt ze nu niet meer makkelijk kwijt. En toen ze toch bezig was, meteen de klompen ook maar.
Stuur je een foto?, vroeg ik.

Zondagochtendwandeling

OM niet te veel mensen tegen te komen en toch even een wandelingetje te maken, gingen we meteen na het ontbijt een rondje maken. Door het dorp, richting ‘uitloopgebied’. Altijd leuk om door kleinen paadjes, of parkjes te lopen. Altijd wel weer een stukje dat we niet eerder deden.

Mooie lenteochtend, vrolijk narcissenveldje, in de buurt van de Borgsingel.

Op een vroege zondagmorgen weinig verkeer, weinig wandelaars. Een paar mensen die hun hond uitlieten, een verdwaalde jogger. Heerlijk rustig.

Koeiendans zonder publiek

Boer Durk van Obio stuurde zaterdag een mail. Dat zijn koeien waarschijnlijk de 28ste de wei in zouden gaan. Normaliter nodigt hij veel mensen uit om daar van mee te genieten.. Deze keer niet.
Maar wel een filmpje.

Jaren geleden waren we er wel een keer bij. DIt was ons eigen filmpje van 30 maart 2014. Blijft leuk om die grote beesten te zien huppelen. En wat een mensenmassa!

Gele plastic zakken

Bezoek is nu wat lastig, dat geldt ook voor tuinbezoek. Terwijl dit juist het seizoen is waar heel veel plantjes te delen en dus uit te delen zijn. Sommige had ik al vorig jaar aan tuinvrienden beloofd, en nu is het tijd om ze uit te spitten. Hoe te handelen?

Plantjes voor Paul

Gewoon de plantjes op de oprit klaar zetten en af spreken met de tuinvrienden om ze op te halen. Afgelopen week stonden dus een paar keer gele plastic zakken met pollen planten klaar.
Voor Ina en haar schoonzus: miscanthus sinensis en molinia
Voor de zoon van Sophie: twee soorten miscanthus.
En bij Paul bracht ik een paar planten en zette ze op de stoep: smeerwortel, gerania en bosanemoontjes.

Dit is een mooie schaduwplek voor de plantjes.

Estoi

Een kilometer of tien ten oosten van Faro ligt Estoi, een klein plaatsje met ongeveer 3000 inwoners. Estoi is bekend vanwege het Palacio de Estoi, een roze gepleisterd paleis, in Roccoco stijl. Gebouwd in de 19e eeuw en gerestauteerd begin 20ste eeuw. Inmiddels in eigendom van de gemeente Faro en toeristentrekpleister. Wij waren er twee jaar geleden, begin april, in Zuid Portugal op fietsvakantie.

Het was een aardig klimmetje om er te komen, naast de foto’s van de tuin heb ik er ook nog een van mezelf met een nogal rood aangelopen hoofd. Warm herinner ik me, en heerlijk afkoelen in een beschaduwd plekje, uitkijkend over de geometrische tuinen, met de rug tegen de koele blauwwittetegeltjes. Die tegeltjes worden als iets heel bijzonders beschreven, wij dachten: da’s toch gewoon Delfts blauw.