Betje Wolf en Aagje Deken

Een van de poezen van de buren twee huizen verder op heet Wolfje. Hier in de tuin steeds aan het sluipen, naar libellen, zweefvliegen, dwarrelende blaadjes. Alles wat beweegt, ook vogeltjes natuurlijk. Een keer had hij bijna een tortel, maar die is ontsnapt. Een mooi cypers katje, maar nog wat voorzichtig. Nog niet heel mooi op de foto gekregen (foto 1). Valt wel op dat hij hele grote voeten heeft, dus wordt wellicht een hele grote kater. Sinds kort heeft hij een zwart vlooienbandje om.

En toen viel ons pas op dat er nog een ander cypers katje in onze tuin rond loopt. Erg nieuwsgierig (we noem haar Aagje), en niet weg te slaan bij de vijver. Kikkers vindt ze reuze spannend. Nieuwsgierig en niet bang.

Stapelmuur

Bijzondere sterretjes op een pilaartje: de bloemen van de sedum. Elke zomer gaan een paar van de rozetjes op het stapelmuurtje de lucht in en komen de stervormige roze rode bloempjes tevoorschijn. Daarna sterft dit specifieke rozetje af en maakt plaats voor nieuwe.

Op de grote foto vooraan (beetje onscherp) de paarse bloempjes van het muurleeuwenbekje en helemaal rechts het blauwgroene smalle blad van lage anjertjes. In geel tenslotte paar bloempjes van het penningkruid. Dat bloeit ook op verschillende plekken in ons grasveld. Erg vrolijkl.

Antwoord raadplaatje 5 juni: atalanta

Wat was het (foto 1), vroeg ik in een eerdere blog.
De voelspriet van een Atalanta. Dit exemplaar zit heerlijk te smullen van de bloemen van de vuurdoorn die tegen de zuidmuur bij ons staat. Mooie schaduw van de vlinder op de muur. Of foto drie zie je nog een klein beetje blauw in de tekening van de vlinder.

Help de insecten

Door in je tuin bloemen en planten neer te zetten waar veel insecten op af komen, help je de biodiversiteit een handje. En bijna geen betere plant in deze tijd van het jaar (en een groot deel van de zomer) dan tuingeraniums! Op een zonnige eind mei-dag, rondje tuin, en bingo.

Beestjes bij de vleet.
Op tuingeraniums.
In de loop der jaren hebben we er toch een heel aantal bij elkaar verzameld.
De geraniums bedoel ik.
En de insecten, die komen vanzelf.

Stukje tuin 5 juni

Vandaag was het niet koud, wel overwegend bewolkt, afgewisseld door zon door een dikke melkachtige hemel. Na het opbinden van de tomaten, en het slakken vangen tussen de planten in potjes op verschillende plekken in de tuin, tijd voor een klein stukje nieuwe border.

Ongeveer 1 vierkante meter, vanaf het terras gezien aan de overkant (de noordkant) van het grasveld achter. In een al eerder vrijgemaakt stuk plantte ik de eerder opgepotte helianthus lemon queen uit, inmiddels 30-40 cm, hoog. In het voorjaar had ik 6 stukken helianthus opgepot, en de rest gedeeld en weer terug geplant waar ze stonden. De meest daarvan zijn niet door het slakkengeweld heen gekomen, op de beschaduwde plaats waar ze staan. Spannend of de opgekweekte planten het wel gaan redden… De helianthussen staan net links van het stukje tuin op onderstaande foto.

En dan te bedenken dat er vroeger een gigantisch bos helianthussen op deze plek stond. Ik zoek nog even een foto op. Maar toen was de roos ook nog niet zo uit de kluiten gewassen. –> zie onder.

Iets meer naar voren weer een flinke pol met spaanse boshyacint opgegraven (bakken vol bollen inmiddels in de verre schuur), en nogal woekerende planten weggehaald. In het maagdelijke , kale stukje border (en gortdroog), een palet van plantjes uit onze verzameling neergezet.

Midden achter: bieslook in pot, tijdelijk als anti kattenkeutelplek
Links achter(lichtgroen): citroengeranium
Midden voor: 5 x rudbeckia goldsturm
Rechts voor Bieslook en uiterst rechts oregano’s
Helemaal voor: paar zaailingen cerinthe major.

Op de plek van de pot met bieslook had ik een aantal; floxen bedacht, ik heb laatst van Eef een bak meegekregen. De planten in die bak vandaag ontdaan de oude wortelstokken en ongewenste inwoners, en toch nog maar even afzonderlijk opgepot. Nog een beetje aansterken. En dan over een paar weken, als de bieslook is uitgebloeid, de floxen erin. Roze moeten ze zijn.

Oude foto: september 2009, de enorme bos helianthus, volle zon.

Tomaten aan het lijntje

Weet je nog, de kleine tomatenplantjes die ik van Hilde kreeg. Nou die zijn niet zo klein meer. Ik heb ze gister ook nog eens in een grotere pot gezet. Mijn plan was – afgekeken van Monty Don – de tomaten langs een verticaal touwtje te leiden/ aan te binden (ipv ze aan te binden aan een grote bamboestok in de pot).
Maar waar kan ik zo’n touwtje aan vastmaken aan het glazen dak van de serre? En hoe doe ik dat met de poot van de parasol? In de hoek van het terras waar de vijf tomatenplanten staan moet ook de poot van de parasol staan. Voor als de zon echt losbarst.

Oplossing als volgt
a) ik laat slechts twee planten op het terras staan, en eromheen opgebouwd het frame van een klein kasje (zonder de plastic hoes. Hier kunnen twee touwtjes aan de bovenkant van het frame worden vastgemaakt.

Tomaten van Hilde

b) de resterende drie planten zet ik in de zijtuin , bij het (kale) grasveldje waar we op zeer warme dagen in de schaduw van de coniferen zitten. De tomaten staan letterlijk in de (regen)schaduw van de conifeer, en hebben toch ook een aantal uren zon per dag: de zon schijnt vanuit het zuiden onder de coniferen schijnt. Elke tomaat heeft hier ook een eigen touwtje gekregen naar een van de bovenhangende takken.

Meer tomaten van Hilde (op de foto nog zonder touwtjes)

Mooie van deze oplossing is dat alle planten overdekt zijn, beschut voor al te veel regen: door serredak of door coniferendak. Dat beschermt ze bij langdurige, hevige regenval. Betekent natuurlijk wel dat handmatig water moeten krijgen. En gister ook de eerste gele bloempjes gesignaleerd!