Volgend weekend vogels tellen

Het weekend van 28-30 januari is weer het (lang) weekend om vogels in je tuin te tellen. Een half uurtje maar, en tellen wat je allemaal ziet. Pindasilo’s, zaden en vetbollen goed zichtbaar vanuit huis, verhogen de pret. Daar komt van alles op af. Zoals zwartkopje (man) of grote bonte specht.

Voor de link naar de telling-website, zie hier. Er is ook een webcam te vinden met live beelden van voedertafels in de tuin bij de vogelbescherming. Kun je vast kijken wat daar langs komt. Toen ik net even keek zag ik ….. een muis.

Verrassing

Op 31 december de laatste tuinklus van 2021: het snoeien van de druif over de pergola. Onder de pergola is een perkje met een grote paardekophortensia, maar ook wat lage planten. Bij het opruimen van de afgeknipte druiventakjes trok ik meteen wat van de uitlopers van de grote maagdenpalm uit. Die heeft de neiging een lange uitlopen zeker een halvemeter verderop weer te laten wortelen en dan komt daar een nieuwe plant. daarmee andere planten -als je niet uitkijkt- wegconcurrerend.

Onder de pergola groeien bijvoorbeeld twee verschillende helleborussen, een dubbele witte en een enkele soort met grote roze bloemen met donkerrode stippen. Tot mijn verrassing stonden er allemaal kleine helleborus zaailingen onder. Altijd spannend hoe die dan weer bloeien. Ze komen meestal niet soortecht terug. Ik zal er een aantal verplaatsen, deel in potten zetten. En dan maar afwachten. Het duurt een aantal jaar voor ze voor het eerst bloeien.

Beginjanuari-tuin

Winterklaar maken is voor ons: blaadjes van tuinpad vegen, verder niet.
Deze kaardebollen staan klaar voor de puttertjes. In de voortuin staan er ook nog een paar.
Paar nootjes bewaard voor de eekhoorn, en deze week buiten gezet in een vork van de hazelaar. In deze hazelaar in de achtertuin hangt ook een eekhoornkastje, maar dat gaat niet zo goed: het voer dat ik daar in doe beschimmelt meestal voordat iemand (de eekhoorn dus) het eruit haalt. Terwijl ze eerder in het seizoen wel alle hazelnootjes uit dezelfde boom halen.

Bijvoeren

Ze lusten wel wat, de vogeltjes.
Vanmorgen weer de silo met zonnepitjes bijgevuld.
Pinda’s zijn er ook genoeg.
Een paar appeltjes voor de merels.
Een pindablok en vetbolletjes in de bomen.

Mussen, merels (meneer stip weer gezien!), vinken, roodborstjes, zwartkoppen (die zijn hier nu elke winter), spreeuwen, ekster, pimpelmezen, koolmezen, heggemus, bonte specht, en op de silo soms een paartje tortelduiven.

Een drukte van jewelste.

NB. als je je afvraagt wat die oranje bomen op de achtergrond zijn…. dat zijn twee berken die helemaal begroeid zijn met klimop. Donkergroen. Maar in het vroege zonlicht vanmorgen lijken ze gewoon oranje.

Vuurwerk plant

Er is een plant die vuurwerkplant genoemd word: dictamnus albus. De Nederlandse naam is Vuurwerkplant, familie van de Rutaceae. De bloemkleur is purperroze en de bloeitijd is van ca. mei tot en met juni. De bladeren zijn groen en ongeveer 30 cm. hoog. De volwassen hoogte van deze vaste plant is ca. 70 cm. Verdraagt een temperatuur tot -35 gr. C.

Gedurende de bloei is de Dictamnus rijkelijk voorzien van trossen met witte, roze of lila bloemen met lange meeldraden. De bloemen hebben een aangename geur die wel wat weg heeft van een mengsel van citroen en vanille. De plant produceert een grote hoeveelheid etherische olie die al van een grote afstand geroken kan worden. Hieraan heeft de plant zijn naam te danken. De olie is licht ontvlambaar en op extreem hete dagen kunnen de druppeltjes olie een brandglas effect hebben en vlam vatten. Hierdoor ontstaan er blauwe vlammetjes. Als je de olie in de brand steekt ontstaat er een kort spetterend vuurwerk, zonder dat de bloemen er zelf last van hebben. De Engelse naam is gas plant.

De vuurwerkplant hebben we niet in de tuin, staat nog wel op mijn verlanglijstje. Wel hebben we de mahonia media in de tuin. De ze mahoniastruik zou best ook wel vuurwerkplant genoemd kunnen worden. De heester komt nu in bloei met een bloeiwijze die er uit ziet als een grote bol uiteenspattend vuurwerk. Zullen we dit jaar niet zien, geen vuurwerk toegestaan op 31 december. Vind ik prima.

Achtertuin eind december

Koud, windstil en mist dat zijn de ingredienten voor het ontstaan van rijp. Soms tot deze mooie kristalletjes , ruige rijp. De nacht van 21 op 22 december had deze omstandigheden. Al vroeg in de ochtend was de mist weg, en in de stralende zon onder knalblauwe hemel zagen we de mooiste versieringen aan de bladranden.

Foto r is de vijver, foto van vanmiddag, tweede kerstdag. Na gister een etmaaltemperatuur van -4 graden, en vandaag ook de hele dag vorst is de vijver potdicht. Gister lukte het me nog om met een stok een paar punten van het ijs te breken. Vandaag lukte dat vrijwel niet meer. In het ondiepe stuk van de vijver uiteindelijk wel door er op te staan en voorzichtig een punt te verwijderen. Zeker 5 cm dik! Op dit moment wordt in Noordlaren (10 km verderop) de marathon op natuurijs geschaatst.

Bij de kleine vijverbak lukte breken niet. Maar hioer hangt een varen breeduit over de vijver en daaronder bleek het ijs dun. Met mijn voet kon ik daar het ijs breken, zodat er wat ontluchting was voor het water. Ik heb er wel een natte sok aan overgehouden. En ik ga de ijsvrijhouders weer uit de kelder halen om ze -als dit ijs weer verdwenen is- tijdig in de vijvers te leggen.

Tropische Kerstboom

Vandaag de doos met kerstspulletjes van de vliering gehaald. Een paar verdwaalde kerstballen, een kerststukje, een kaneelstokjes huisje, twee elanden, een kerstmannetje en een stoffen kerstboom. De kerstballen passen niet in de stoffen kerstboom, dus hangen her en der aan haakjes van de ramen en aan een lamp.

Een kerstbal heeft dit jaar een bijzondere plek gekregen, in een boom in de keuken.

Een kerstbal heeft dit jaar een bijzondere plek gekregen, in een boom.
in de keuken.

Foto zoekt verhaal

Welk verhaaltje past bij deze foto? Voor de verschillende blogjes ga ik meestal uit van een foto die ik die week gemaakt heb. Ik kijk het weekend, rond, met telefoon-als-camera in de buurt naar mogelijke onderwerpen. 5 onderwerpen/ week, dus meestal 5 foto’s (minimaal). En dan op zondag middag de ‘oogst; van foto’s bekijken en daar bijpassende verhaaltjes bij maken.

Deze keer even niet.
Eens kijken wie kan raden welk verhaaltje ik bij deze foto wil gaan schrijven.
Vandaag gemaakt tijdens Harense wandeling eind van de ochtend.

Laatste kans voor lockdown

Zaterdagmiddag zoemde het al rond. Om 19:00 zou er een nieuwe persconferentie van premier en minister komen vanwege de zorgen om de snelle verspreiding van de omicron variant. Veel van de maatregelen werden in de loop van de dag al helder maar dat mocht de pret niet drukken. Aangename temperatuur en flink wat mensen op straat. Niet zo extreem als die foto gister van een kapper waar je zonder afspraak terecht kon: buiten een rij van wel 100 mensen!

Bij de levende kerststal op het pleintje bij de oude dorpskerk was het reuzegezellig. Ouders met kindertjes, opa’s en oma’s. Afstand ? Hmmm. Wel buiten. Vanaf vandaag boel weer op slot. Hortus dicht, winkels dicht, musea dicht. Alle live afspraken (had ik op dinsdag en woensdag gepland) heb al weer afgezegd of omgezet naar online.

Gister overwogen om nog even snel naar de Hortus te gaan. Maar we hadden ’s ochtends al wandeling gedaan en ’s middags toch nog even lekker de tuin in. Blaadjes vegen, grasjes trekken en begoniaknol en dahlia’s in de kelder gezet. Vandaag ook nog een uur of twee buiten. De geurgeraniums (citroen en pepermunt) zijn nu van de serre naar de bijkeuken of naar de eetkamer verschoven. Een stapje verder naar binnen. De bruine rups die ik in een van de planten tegenkwam heb ik buiten gezet