Niet meer

De deur naar de gang meteen sluiten.
Hoeft niet meer.
De kaasschaaf in de koelkast leggen in plaats van op het aanrecht.
Hoeft niet meer.
Een onderzetter boven op het glas water zetten.
Hoeft niet meer.
Kattebak verschonen.
Hoeft niet meer.

Gedachteloos aaien.
Kan niet meer.
Op schoot of naast me op de bank.
Kan niet meer.
Goedemorgen mauw.
Kan niet meer.
Mee de tuin in lopen.
Kan niet meer.

Poes Sprot,
na bijna 18 jaar bij ons.
Is niet meer.

Peppelboom

Vorig weekend met vrienden een stormachtig weekend doorgebracht in huisje de Peppelboom, tussen Garderen en Putten. Aan de rand van de Veluwe. Zondag was binnenspeeldag, vanwege de aangekondigde storm. Zaterdag lekker gewandeld en o.a. deze keutel tegengekomen.

Wie zijn keutel?

Dat bleek niet zo moeilijk. Keutel van een wild zwijn. Er moeten heel wat wilde zwijnen zijn, overal op en vooral in de bermen van de wandelpaden zagen we grote omgewoelde plekken waar de zwijnen op zoek naar lekkere hapjes de grond omgewoeld hadden. Duidelijk verse sporen..

Een wild zwijn is -net als de mens- een alleseter. Meestal bestaan de uitwerpselen klonten van aan elkaar gekleefde bolvormige keutels, zo’n 7-8 cm breed. Als je de keutel open zou peuteren kun je allerlei restjes van planten en dieren in terugvinden. De geur zou onaangenaam en zuur. Niet zelf getest.

Geen zwijnen in het wild gezien, wel de sporen dus. Het dichtste bij kwam deze foto van de hele grote foto die in ons huisje aan de muur hing.

Bijen in de zon

Dinsdagmiddag, zon, een ommetje. Langs de bijenkasten van Doeke in de tuin van Groninger Landschap. Zouden ze vliegen op 8 januari?
Voorzichtig van dichtbij bekijken. Ja, vanuit een gaatje vlak onder de deksel. Even met het oor tegen een van de kasten. Wat een activiteit daarbinnen!

Voor de bijen is het goed als het weer wat kouder wordt. Er is nu nog niets voor ze te halen buiten, rondvliegen kost alleen maar energie.

Vervreemdende foto’s van dieren

Als je een foto een kwartslag of een halve slag draait ziet het er soms heel gek uit.

Deze Karthuizer op het zakje poezenknabbels ziet er heel gek uit als je het zakje op zijn kop ziet.
Pimpelmees aan de rekstok?
Toen ik langs deze poster liep (in Onnen) dacht ik dat het een hondje met krukken was (ahh, wat zielig). Even op het verkeerde been gezet: het hondje ruimt de hondepoep op.
Paard van Pippi Langkous, in Rolde.UIt een ooghoek gezien in een steegje en meteen als paard herkend. Karton, keuken rollen, wit met zwarte stippen.

Heb je ook gekke foto’s, stuur ze gerust op.

De oren van het hoofd

Die vogeltjes in de tuin he,
dat zijn zulke vreetzakjes.
Ze eten ons de oren van het hoofd.

Zaden, vetblokken, pinda’s en vogelpindakaas.
Niet dat het nou zo ontzettend koud is….
…. ze vinden het gewoon lekker!

Wat zal ik eerst doen, een pindaatje pikken of een vette snavel halen bij het vetblok?
Ik begin gewoon bij de pinda’s. Alhoewel, dat vetblok ziet er ook wel appetijtelijk uit. Zal ik …

Eerste rang

Pindacake rechts vooruit

Vanaf mijn vaste plekje op de bank heb ik mooi zicht op de tuinvogels.
Als ik schuin naar rechts kijk, richting de kamperfoelieboom in de voortuin, zie ik een grote cilindervormige ‘pindacake’ hangen. Van 1 liter, doen de vogeltjes lekker lang mee. Ik heb de cake opgehangen in de dichte takkenwarboel van de kamperfoelie. Volop zitplekken voor de kleinere vogeltjes, en lastiger voor de kauwtjes. Af en toe proberen die laatse ook een brok mee te pikken, ik wapper ze zoveel mogelijk weg.
Dit jaar een enorme hoeveelheid koolmezen en pimpelmezen. Bijna elk moment zie ik er wel 1 of meer. Staartmezen komen een paar keer per dag langs, in drukke groepjes. Ook dit jaar weer een stel zwartkoppen, man met zwarte petje, vrouw met kastanjebruin petje. Terwijl ik dit schrijf: drie mannetjes! Af en toe een vink of een mus. Gister de kleine bonte specht ook gezien. Die zagen we vaak in de achtertuin, maar nu een keer in de voortuin.

Vetbollen recht voor me

In de nieuwe amberboom hangt een spiraalkorfje met vetbollen. De pimpelmezen komen hier regelmatig langs, af en toe een koolmees. De roodborsten hebben er wel ogen naar maar kunnen niet zo goed manoeuvreren in de lucht en hangend aan het korfje. Die zitten dus vooral onder de boom, als er een oaar kruimels van de vetbollen op de grond vallen.

Zadensilo links richting achtertuin

Vlak voor de beukenhaag staat een silo gevuld met gepelde zonnepitjes en andere zaden. Favoriete voederplek voor de musjes, die het heerlijk vinden om vanuit de beschutting van de beukenhaag, om de beurt wat zaden te pikken uit de silo. Veel vinken ook hier, zowel op de silo, het plateautje rond de silo en op de grond. Rgelmatig koolmezen en pimpels, de roodborsten ook. Merels natuurlijk. En steeds met zijn tweeen -een paar turkse tortels, een oaan elke kant van de silo, voor het evenwicht. Af en toe hebben we hier bezoek van boomklevers, ook wel bijzonder. Die zien we niet zo vaak vanuit de woonkamer, de zitten meestal verder in de begroeiing van de achtertuin.

Kerstvarkentjes

Sinterklaas is voorbij, veel mensen halen nu de kerstspullen te voorschijn. Naar de Ikea of de lokale kerstbomenverkoper voor een kerstboom. Lichtjes langs de ramen, kaarsjes in de vensterbank.

Kerstvarkens

Een paar jaar terug kwamen we op een kerstmarkt in het dorp deze kerstvarkentjes tegen. Eigenlijk zijn het gewoon tuinvarkentjes, maar hang een kerstbal in het oor, en voila, daar is een kerstvarken!
Geiding dat de borstelige haren op de kop van de ‘haren’ van een oude bezem zijn gemaakt. Lekker borstelig. DIs heb je nog een halfvergane bezem in de schuur staan…. haal de haren er uit, al dan niet in bosjes, en geen ze een tweede leven bij zo’n zelf in-elkaar-geknutseld varkentje.
De oogjes kun je bij een hobbywinkel kopen, en anders schilder je ze gewoon op de oogschijfjes.

Als je zo’n (kerst)dier in elkaar knutselt, stuur dan een foto op. Kan ik bij dit blog plaatsen.

Aparte Vogel

Een paar dagen geleden was ik bij Margreet op bezoek. Zij woont in Groningen, vlak bij de Euroborg, Het woongedeelte van het huis is op de eerste verdieping, en daar is ook een terras. Op de reling van het terras zit al jaren deze aparte vogel. Mooi is niet het goede woord, met zijn opgetrokken vleugels en grote voeten, wel bijzonder karaktervol.
Toen ik hem van dichtbij bekeek, bleek dat ie gemaakt van papiermache, met een heleboel laagjes lak er over. Ik dacht eerst dat het brons was. OM hem goed droog te houden, moet ie wel regelmatig even van de reling af om een nieuw laagje te krijgen.

Bij Margreet

Vanaf de bank, met de koffie in de hand, gleed steeds mijn blik naar buiten naar de aparte vogel, die juist naar binnen keek. Wilde hij weg uit de motregen?

Eentje van mei

In mijn digitale fotoverzameling zitten vele, vele duizenden foto’s. Waarvan een groot deel van de tuin, tuinplanten, tuinbeestjes, tuinbezoekjes. Heel veel hebben hun weg naar dit blog begonnen, de foto’s zijn steeds mijn inspiratie voor de teksten. AF en toe, digitaal bladerend, kom ik er een tegen waar mijn blik op blijft hangen. Zoals deze mooie van de hommel onder het klokje van de bulgaarse ui. Van mei van dit jaar. Daar word ik stil van.

Seizoen is geopend

Afgelopen week de eerste vetblokken, pindasilo’s, zaden en vetbollen opgehangen. Koolmezen en pimpelmezen waren er als eerste bij. Snel gevolgd door merels en roodborsten en een lijster. De mussen hebben zich nog niet laten horen. We horen het wel als ze gearriveerd zijn, dan hebben we namelijk een tjilpende heg.

19 november opgehangen
20 november, pimpel kijkt het eesn aan. Het lichte groen op de voorgrond is de citroengeranium in de vensterbank, waarachter ik mij -bij wijze van camouflage- heb opgesteld.
Waar zal ik eens beginnen? Mmmmm. Pinda’s of vetblok?