Door het raam

Terwijl we achter in de tuin naar boven stonden te kijken hoorden we al het gepiep van spreeuwenjongen. Ze wonen in de grote wilg helemaal achter in de tuin. Minstens 1 nest, waarschijnlijk 2, en misschien wel meer.
Uit een ooghoek zagen we ineens een vogeltje door het open raam de schuur in vliegen. Het raam is naar binnen opengekanteld en staat altijd open, aan de bovenkant een breedte van zo’n 30 centimeter. Het gat heb ik met was gaas afgedicht zodat grote beesten niet naar binnen komen. Kleine vogeltjes vinden dat prima. De hele schuur verdwijnt langzaam in de klimop. En af en toe moet ik weer een ‘raam’ maken in de begroeiing. Maar nu even niet. Vogels niet verstoren.

Het ging zo snel dat we niet goed konden zien wat het was. Klein en bruin. Wellicht een roodborst. Of een braamsluiper, als we naar het alarmroepie luisteren. Ik heb onderstaande filmpje op ‘herhalen gezet, zodat je het vogeltje ziet bewegen.

Toen ik een tijdje in de schuur stond, met de deur achter me dicht, kwam er in ieder geval een roodborstje binnen. Hij (of zij) vloog naar de bovenste plank van het witte kastje, naast de helm. Op de detail foto zie je dat er een nestje van blaadjes en een rode stripje plastic naast de helm gemaakt is. Ik ging snel weer naar buiten om het beestje niet te verstoren.

En misschien woont er wel meer. Toch die braamsluiper? WE gaan het in de gaten houden de komende weken.

Woningvoorraad uitgebreid

Een beetje laat in het seizoen, de meeste vogels zijn ondanks de koude maand april volop bezig met nestelen. Toch gewoon nieuwe vogelhuisjes gekocht en deze week opgehangen. Veel vogels doen nog een tweede en soms zelfs een derde nest. Dus, misschien de volgende ronde. Voor het eerst hebben we kastjes van hout beton, loeizwaar, wel heel stevig. 10 jaar garantie en makkelijk schoon te maken. Het mooie van dit materiaal is dat het ‘ademt’, geen last van condensvorming. En het schijnt de temperatuur beter te reguleren, waardoor het broedsucces hoger zou moeten zijn. Ik herinner me de koolmeisjes in de houten kast -met- camera een aantal jaren geleden. Een jaar zijn alle kleintjes overleden omdat het te koud was. Een ander jaar zijn er maar 2 van de 10 uitgevlogen omdat het veel te warm was. We hebben er alleen geen camera in. Dus dat wordt regelmatig rondje door de tuin en goed kijken.

Vier verschillende, voor elk wat wils.

Toen we een van de kastjes aan het ophangen waren in de conifeer aan de zijkant van het huis werd er druk gekwetterd door vogeltjes. Die zijn vast in de buurt al bezig. Een eindje verderop zagen we deze kleine blauwe eierschaal, koolmees denk ik. Die brengen de ouders altijd een stukje van huis, om geen roof-vogels te lokken.

Buurkattenbezoek

Flock van de buren is regelmatig bij ons in de tuin te vinden. Zeker als de buren op vakantie zijn en wij hem aan zijn culinaire behoefte helpen en voor portier spelen. Hij begint op leeftijd te komen, en een lekker hapje vers gras helpt hem dan eventuele haarballen te verwijderen. Zo in de lente zijn de grasjes aangenaam mals. Je kunt er aan blijven knagen…

Dan uiteraard grijsaard Sukkie oftewel Poes, die inmiddels groot deel van de dag slapend doorbrengt in onze tuin. Hij woont een paar huizen verderop de andere kant op in de straat. Donderdag toen het zo regende verhuisde hij van onder de heg naar een plekje op ons overdekte terras. Ook goed tukken daar. En van de week, toen we op koningsdag nog wat in de tuin rondlummelden, probeerde hij het krukje uit.

Sukkie op krukkie

Als derde van het kattentrio: Rooie Harry. Twee huizen verder op. Die regelmatig door onze tuin struint. En hier het terras eens besnuffelt. Jong en soms nog wat overmoedig. Soms in een boom, inmiddels respectvol naar Flock.

Vogelverhalen: Ayla in ‘t bos

Tussen de buien door regelmatig zonnige momenten. Mooi om even een rondje door de tuin te lopen. Achter in onze achtertuin is het behoorlijk begroeid. Bijna bos. Zeg nou zelf, als je deze foto ziet: dat lijkt toch een rustiek bospaadje?

Rustiek bospaadje

Met nog mooi zacht groen blad en licht, omdat veel bomen en struiken pas beginnen uit te lopen. Terwijl ik de foto nam hoorde ik geritsel schuin boven me. Vogel?

Goed kijken: Ayla op het nest

Ik kwam voorzichtig dichterbij en keek omhoog.
Jaa! daar was ze weer. Ayla, de Turkse tortel die ook vorig jaar al poging deed tot nestelen. Zie hier. De tweede poging was toen in de buurt van dezelfde hulst, maar was niet succesvol.

Ingezoomd: zie je haar nu zitten?

Hint: de staart steekt naar linksboven toe uit. Vandaag, een kleine week later ben ik weer even gaan kijken. Ze zit er nog. Het nest ziet er wat steviger uit dan vorig jaar. Ook mooi dicht in de hulst. Wel zo verstandig met als die gaaien hier. Maar of het goed gaat?

Blauw-nest, rood – Ayla

Bijentelweekend

Dit weekend kon je mee doen met de nationale bijentelling. Gelukkig was het wat beter weer dan eerder in de week. De bijen houden niet van kou en veel wind. Via de website van de nationale bijentelling kun je een bijenzoekkaart (boekje) downloaden met de 15 meest voorkomende bijen en hommels (en zweefvliegen). En dan maar tellen.

Heb je niet mee gedaan, dan is het toch handig om het boekje te downloaden. Kun je de rest van de lente en zomer plezier van hebben, als de zoemertjes door je tuin vliegen.

Nou , dat valt nog niet mee. Die beestjes zitten niet stil. Beste tijdstip is in de middag als het het warmst is. En dan gaan kijken in de buurt van bloeiende bloemen. We zagen de meeste in de bloesem van de sierpeer, maar ja, kijk nan maar eens naar de lengte van de antennes of de kleur van de potjes… Longkruid is ook mooi. Wel al bijna uitgebreid hier, maar het Vosje (een hommel) en sachembij (bij met ADHD) vonden het prima. De grootse hommels zijn de tuinhommel of aardhommel. Lijken erg op elkaar: wil kontje en 1 of twee gele banden op het verder zwarte harige lijfje.

Suzan-Sukke-Poes

Met het zonnetje is het weer aangenaam liggen onder de beukenhaag. Uren lang kan Poes van een paar huizen verderop daar liggen. Soms even opstaan, draaien. Wandelingetje naar de vijver voor een slokje water. En weer terug. Gister lag hij met zijn rug tegen een perkje blauwe bosanemonen aan. Vandaag vond ie het beter om er midden in te gaan liggen. Een soort nestje.

Maandfoto maart 2021: bruine kikker

Mannetje bruine kikker hangt even na te hijgen/uit te rusten van de inspanningen in de paartijd. Een paar dagen per jaar is zijn kleur ok wat anders: een bijna lichtblauw kinnetje. Of het is om andere mannetjes op afstand te houden, of een vrouwtje te lokken? Ik weet het net. De bruine kikker maakt het nog niet zo bont als de (zeldzame) heidekikker: die kleurt in deze tijd van het jaar helemaal licht-blauw

Filmpje !

Het feest is weer voorbij.
De bruine kikkers hadden het maar druk mee.
Inmiddels is de vijver vol
Dril, wel 50 klompen !
De meeste bruine kikkers zijn weer uit de vijver vertrokken.

Gelukkig is het feest vastgelegd op film.
Voor het nageslacht.
Het zeer uitgebreide nageslacht.
Althans in potentie.

Veel van de eitjes worden nu al opgepeuzeld door de watersalamanders, en van de duizenden kikkervisjes wordt maar een klein deel uiteindelijk een volwassen kikker. Zijn er nog steeds genoeg om volgend jaar weer een paar-feest te houden..

Voor het filmpje op Vimeo: klik hier
Het paswoord is simpel: 2021.

Heel raar: op foto 3 zitten -als je goed kijkt- twee muggen op de kop van de kikker, net achter zijn ogen. Zitten ze daar nou om te drinken van het water op zijn kop (geen risico op verzuipen); of prikken ze gewoon in zijn kop ?

Goudhaantje

Voederhuisje Moldau hangt aan de westkant van het huis, op nog geen twee meter van de erker. Beschutte plek met veel begroeiing. Er komt van alles langs. Paartje staartmezen, zwartkoppen, meestal vrouwtje, soms man. Uiteraard pimpelmezen en koolmezen. Vaak ook roodborst. ER vlak bij staat een geelachtige conifeer, vrij open van binnen met horizontale kaalgesnoeide takken. Daar zitten steeds vogeltjes op verschillende takken, als traptreden van een (open) wenteltrap. Mooie wacht- en uitrustplekken.

Vandaag heb ik weer een halfuurtje op de poef in de erker gezeten. Deze keer met grote camera en telelens om het goudhaantje goed op de foto te zetten. Da’s nog niet gelukt. Dus eerst maar het filmpje van vorige week. Met de telefoon, het was grijs, dus niet zo scherp.

Met geluid



De laatste week heb ik elke dag al goudhaantjes gezien. Het zijn er in ieder geval twee, een mannetje en een vrouwtje. En wat zijn ze klein! Maar een cm of 8 kop tot staart, en tussen de 4 en 7 gram. Daar hoeft maar een half postzegeltje voor op de envelop. Lang niet ieder jaar zien we goudhaantjes in de tuin. Ze houden van sparren en lariksen. Deze winter -las ik- zijn er wat meer in Nederland. In ieder geval hangen ze hier al een tijdje rond. Hele druk bewegende vogeltjes, niet erg schuw.

Alles is relatief. Als ik een tijdje naar het goudhaantje heb gekeken, dan lijkt een koolmees wel een olifant zo groot.