Naar de kapper

Ja, deze week mocht het weer. Naar de kapper gaan. Niet dat dat voor mij zo bijzonder is. Ik ga, als ik er aan denk, 1 x per jaar. Ja , echt waar. Maar voor veel mensen was het lastig om bijna twee maanden niet naar de kapper te gaan. En uiteraard was het erg zwaar voor de kappers zelf. Fijn dat die weer, in kleine poties, klanten kunnen ontvangen. Hier in het dorp was, om de lokale ondernemers te steunen een ‘voucher’ actie op poten gezet. Je kon bij verschillende winkels vouchers kopen die je al wel betaalde, en waar je later in het jaar de diensten voor afnam. Onze kapper David deed ook mee. Dus eerstvolgende kap-beurt kan via reeds gekochte voucher.

Waarom dit kapperverhaal, als dit blog eigenlijk over de tuin gaat. Omdat vandaag onze ligusterbol langs de oprit naar de kapper is gegaan. Ik heb hem een snoeibeurt gegeven en de bol staad er weer kortgeknipt bij.

NB. Ooit is hier een ligusterbesje uitgepoept door een vogel, en daar kwam een struikje uit, en die begon ik te snoeien, en nu is het een forse bol. Ter plekke is de oprit nu wel een halve meter smaller.

Glas-in-lood

In een pot op het terras hebben we een lavendel, een kuiflavendel. Twee jaar bij een bezoekje aan de Grote Markt in groningen gevonden. Zonder potje, droge kluit. Had wars iemand onder de snelbinder gedaan en toen spring de lavendel pardoes uit haar potje. Nu staat ze als twee jaar bij ons op het terras. In een terracottapot. Kleurt heel mooi, wel goed in de gaten houden. Een terracotta pot, en dan ook nog een die de hele middag de zon heeft droogt snel uit. Een lavendel moet daar wel enigszins tegen kunnen, maar het moet niet te gek worden. DE kuifjes van de bloemen zijn nu mooi open, de hommels hebben de plant gevonden. ‘s Middags bij de thee schijnt de zon door de kuifblaadjes heen, net glas in lood.

Potjesman

Onze tuin is aan de straatkant ongeveer 20 meter breed. De ene helft heeft een ligusterhaag papalel aan de stoep. De andere helft begint met een grote gele taxus, dan een ilex crenata, nog wat andere struikjes en dan richting de oprit allemaal laag spul. Vorig jaar een muur van teunisbloemen, maar ook een rij met pollen pitrus. Een heel taai ‘gras’, inheems , dat het uitstekend doet in vochtige, venige gebieden. En ook in venige tuinen.
In de afgelopen weken heb ik eerst de uitgebloeide teunisstengels weggehaald, een grote berg. Daarna steeds een stukje van de pitrussen opgeruimd. Stukje bij beetje want het is hard werken om de pollen eruit te krijgen (zonder de schep te breken) en op de aarde zo veel mogelijk van de pollen af te hakken/kloppen. Vandaag nog een stuk van het adderwortelperk afgestoken. Ook een wilde plant, zeldzaam tot zeer zeldzaam in Nederland in het wild. Vooral langs veenriviertjes en vochtige zure plekken. Ook veel in tuinen omdat de plant als stinsenplant is gebruikt en zo op meerdere plekken terecht is gekomen.

Potjesman, zoveel potjes heb ik vandaag leeggemaakt.

En zo had ik een strook van 4 meter lang en 60 cm breed, langs de stoep vrij. Tja, wat zal ik daar inzetten. Niet de tere plantjes want de strook ligt bij de stoep, op het zuiden, en omringende planten als kleine japanse duizendknoop en adderwortel (ofwel opdringerig). Gelukkig had ik nog heel wat planten eerder dit voorjaar opgepot. Zo kon ik de streep grond inplanten en ontstond tijdelijk de ‘potjesman’. Totdat het zo hard ging waaien dat de potjes in het rond tolden.

Schuurdeur-papaver

Onze fietsenschuur is van hout, en gaat al bijna 30 jaar mee. Van buiten gebeitst, van binnen gewoon kaal hout. Jarenlang leietn we de schuurdeur open, voor de ventilatie. Het hout aan de binnenkant van de deur is grijs en verweerd. In de zomer komen wespen er altijd wat vezels vanaf schrapen. In eenkier voor de deur heeft zich een ijslandse papaver genesteld.

Papaver bij de schuurdeur

Vorig jaar constateerden we bij jaarlijkse poetsbeurt van de schuur dat de bovenkant van de deur door de jarenlange nattigheid behoorlijk aan het vergaan was. Nu gaat de deur altijd dicht, als er kans op neerslag is.

Jammer voor de papaver dachten we. De bloemen worden afgekneld als de deur dicht gaat,

Nee hoor: Deur open, deur dicht. De bloemen bloeien door. En als we met de fiets er in en uit gaan, gewoon om de papaver heen. Ieder zijn eigen plekje.

Tadaaa!

Tuinmonoloog 1e Vlog

Tekst en plaatjes, dara bestaan de meeste stukjes op dit weblog uit. Een experiment: gesproken woord en bewegende beelden. Ik heb een vlogje opgenomen in de tuin. Onderwerp de vijver.

Een filmpje gemaakt, en een account op VIMEO geopend. Dat is een digitale omgeving waar je filmpjes kunt neerzetten, net zoiets als youtube. Als het goed is kom je door op de link hieronder te klikken bij Vimeo.
Doe dat wel op de computer en niet op je telefoon. Dan is het beeld te klein, denk ik. Paswoord is : Vijver

En wat betreft geluid; het eerste en laatste fragment, waar ik zelf in beeld ben is het geluid wat harder, de andere fragmenten (blijkbaar houd ik de telefoon wat verder van mijn mond af) wat zachter. Eventueel tijdens het kijken het geluid op je computer bijregelen.

Tuinmonoloog 1 – de vijver from Tineke van der Meij on Vimeo.

Dit is een probeersel. Eens kijken of er reacties komen, zowel op techniek, als op de inhoud.

En als het niet lukt, een paar foto’s.

Op de voorgrond de koningsvaren die zich mooi ontrolt
Van achter vijver terugkijkend naar de achterkant van het huis. De klimrozen als een groene golf over het fietsenschuurtje.

De kleine van Brienenoordbrug in de tuin

Naakt tuinieren

Nog niet eerder van gehoord, maar het blijkt al sinds 2005 te bestaan. De internationale dag van het naakt tuinieren. Toevallig kwam ik het tegen in een regionale krant; was op zoek naar lokale tuincentrum Tubantia, en kwam bij de gelijknamige Twentse krant uit. Daar stond een stukje over deze dag. Zelfde stukje kwam ik ook in andere kranten tegen.

Elk jaar op de eerste zaterdag in mei. Dit jaar dus op 2 mei. Met 12,8 graden hier in ‘t Noorden best fris. Nou voorruit.

Vogelverhalen: de Janssens

In de wilg in de achtertuin zitten aan de voorkant twee holen, de een net onder het midden, de ander iets meer naar boven en naar links. In dit onderste hol wonen de Janssens, een vrij luidruchtige spreeuwenfamilie. De pubervogels maken een kabaal van jewelste. De ouders Ted en Sarah Janssen hebben het er maar druk mee. Af en aan vliegen ze met voedsel. En als ze weer vertrekken blijven de jongelui nog minuten lang sputteren.

Het is niet duidelijk of het bovenste hol op dit moment bewoond is. Een paar weken geleden zag ik er een spreeuw naar binnen gaan, maar deze week eens goed opgelet, en geen beweging gezien. Of het zijn hele stille spreeuwen. Mogelijk is er ook nog een nest aan de achterkant -vanaf ons terras gezien. Buurman Jan kwam vorige week vertellen dat hij spreeuwen steeds een beetje aan de achterkant van de wilg zag verdwijnen.

Vanmiddag nog even paniek in de tent toen er een sperwer over kwam vliegen. Ted , de spreeuw, vloog allerlei geluiden makend rondjes ver van het nest. Om de sperwer, een echte jager, weg te lokken van het nest. Minutenlang ging dat door, toen keerde de relatieve rust weer. En kon hij weer aan de slag met het voederen van de jongen.

Kat in ‘t Bakkie

Als een kat een plant was, dan kon je kleine poesjes maken door de kat te stekken. Gewoon in een bak met grond, watergeven en dan komen er worteltjes aan. Als de kat lang genoeg blijft zitten dan. Buurpoes van paar huizen verderop, Suzan, deed haar best. Uren lang bracht ze vandaag weer door in een van de plantenbakken. Nog geen stekjes gevonden.

Bomen-bloemen

Tuurlijk bloeien bomen als eiken en beuken ook. Anders zouden er ook geen eikletjes en beukenootjes aan komen. Maar meestal zie je die bloemen niet, omdat ze hoog in de boom, en vaak groen, zijn. Bij een wandeling deze week langs het Friesche Veen kwamen we langs een laantje waar zowel eik als beuk de takken heel laag bij de grond lieten hangen. Op ooghoogte voor ons.

Detail eikenbloem
Op ooghoogte.
Beukenbloem

Net als veel andere bomen hebben eiken en beuken een soort katjes, kleine bloempjes in een trosje. En het blad is nog bijna lichtgevend groen. De vroege lentekleuren.