't Groentje – Pagina 2 – Alles in en om onze tuin

Plaatjez 1 augustus

Een kleine selectie van bloei in onze tuin op 1 augustus.
De gele rudbeckia begint net te bloeien, de zomer fijnstraal (de witte madeliefachtige bloempjes) bloeit al meer dan een maand.
De hortensia’s op de eerste foto bloeien nog wel, al enkele weken, maar beginnen een beetje ‘vermoeid’ te raken.

De floxen krijgen drie foto’s. Ze staan op een plek waar we ze niet kunnen zien vanaf het terras, helemaal verstopt achter helianthussen en hoge heleniums en veronicastrums. Ze stonden ook nog eens onder de grote nieuwe takken van de rosomultiflora die inmiddels wel 10 meter hoog in de wilde pruimen is gekropen.

Opnieuw neem ik me voor (veel) meer floxen te planten, en dan ook een stuk dichter bij het terras. Want ze ruiken echt heerlijk. Ik ben ze van dicht gaan bekijken en beruiken. Op foto nummer vier, zie je hoe ver de floxen van het terras (de kasachtige constructie op de achtergrond van foto 4) staan. Laat was ik bij tuinliefhebber Willie in de tuin (waterplantjes brengen voor de loopeenden) en zag daar veel flox, een een mooie knal paarsrose. Ook mooi. Wij hebben naast de flox op de foto nog een bos spierwitte . Daar begint nu net de eerste bloem van te openen. De witte staan in de schaduw.

Vakantiegevoel

Vandaag was een perfecte zomerdag hier in het noorden. Niet te warm, s ochtends 22 en de tweede helft van de middag zo’n 25 graden. Veel mensen zijn op vakantie en het is rustig in het dorp. Thuis, op het terras, boekje erbij, en uitkijkend over de tuin. De krekels krekelen continu. De vogels en vlinders en bijen zijn continu in de weer.

We ‘wonen’ zo ongeveer buiten op het terras.

Vakantiegevoel ten top.

Boomkroon

Vorig weekend met vrienden naar Drouwen geweest, en het boomkroonpad bezocht. Ook een van de wandelingen gemaakt die hier in de boswachterij zijn uitgezet. Erg de moeite waard. WE bezochten de horeca ter plekke eert voor lunch, en na de wandeling voor thee. Geslaagde Drentse middag.

Het boomkroodpad wordt, net als het bezoekerscentrum ter plekke, uitgebaat door Staatsbosbeheer. Maar niet lang meer. Recent werd bekend dat Staatsbosbeheer – als bezuiniging- alle bezoekerscentra gaat sluiten per 1 januari 2027!

Dat zou ontzettend jammer zijn. Echt een aanrader om te gaan kijken. We hebben ook onze ogen uitgekeken in de winkel bij het bezoekerscentrum, wat een leuke, passende spullen. Veel hout, bosgerelateerde spullen, mooie boeken, en servetjes.

Het besluit is nog niet helemaal definitief, de ondernemingsraad moet zich er over uitspreken. Bij het boomkroonpad hing een QR code voor een digitale petitie. Scan met je mobiele telefoon en teken de petitie.

Zegge, zegge, zegge

Afgelopen week heeft Eddy flink gesnoeid aan de egelantier die inmiddels reusachtig is geworden. Daarna komt altijd nog het minstens evenlangdrrende klusje van het opruimen van het snoeisel. Priktakken van rozen en meidoorn en braam gaan bij ons altijd in de groene kliko (weer hutje mutje vol); andere takken gaan in stukken op de grote houtwallen achter in de tuin.

Onder de egelantier kwam een grappige zegge vandaan, de morgensterzegge. Met hele leuke stervormige knotsen als bloeiwijze. je kunt een zegge onderscheiden van een gras door de vorm van de stengel van de bloeiwijze : bij een zegge is die driehoekig, bij een gras is die cirkelvormig , bv een stip gigantea.

De morgensterzegge is in het wild een zeldzame plant. In tuinen wordt hij regelmatig gebruikt, vanwege de bloeiwijzen, die ook gedroogd goed dienst kunnen doen in bloemstukjes.

Verbena’s

Verbena’s zijn echte insectenlokkers, en langbloeiend ook. Vaak met een heleboel kleine bloempjes, in aartjes zoals de verbena hastata of in bloemhoofdjes/tuiltjes, zoals de v. bonariensis.

Nou dacht ik altijd dat de verbena haatte een tweejarige was, hij groeit bij ons vooral tussen de kiertjes van het tuinpad, maar het blijkt een vaste plant te zijn. In het najaar maar eens een paar zaailingen tussen de tegels uitpeuteren en een vast plekje geven in een border.

Regenboogkleuren in de tuin

Je loopt in de tuin en denkt ….
…. waar zal ik nu eens een foto van maken ….
…. om een stukje over te schrijven.

Bloemen
Kleuren
Regenboog van kleuren.

ROOD – ORANJE – GEEL – GROEN – BLAUW – INDIGO – VIOLET

De kleuren van de regenboog.
Weerspiegeld in de kleuren van bloemen die nu in de tuin bloeien.
Alleen geen indigo gevonden, dat is diep donker blauw,

En in jullie tuin?
Een complete regenboog?

Wormkruidbij

Nog zo’n gele bloeier, het boerenwormkruid. Met een historie van gebruik in de kruisgeneeskunde die teruggaat tot de oude Grieken. Het is een composiet, maar dan alleen de hartjes, niet de lintvormige blaadjes. Een leuke plant, veel in zandige , stenige plaatsen te vinden (ruderaalterreinen).

En er is zelfs een bij die gespecialiseerd is op het boerenworkkruid: de wormkruidbij of colleges adviesanus. Het lijkt dat de haartjes van de bij dezelfde gele kleur hebben als de bloemen. En dat is ook zo: niet van zichzelf, maar door al het stuifmeel dat in de haartjes blijft hangen, zie de tweede foto.

Een uitgebreid artikel over de wormkruidbij, die ook in bijenhotels nestelt, vind je op de website bestuivers.nl . Met veel foto’s.

Complex

Bij het determineren van de bij op de foto met de app obsidentify kwam eruit: wormkruidbij-complex. Er zijn drie soorten, Colletes daviesanus/fodiens/similis, die erg op elkaar lijken en alleen door de echte kenner uit elkaar gehouden kunnen worden, C. daviesanus komt het meest algemeen voor, daarom is daar de groep (het complex) naar genoemd.
Het geslacht Colletes noemen we ook wel de zijdebijen, omdat ze hun gegraven nest afdekken met een soort polyester dat lijkt op zijde.

Experiment jam

We hebben op het terras een sinaasappelboompje, nou ja meer een mandarijnboompje. De plant staat ’s winters altijd binnen, en ik had hem dit jaar voor dat ie weer naar buiten ging flink gesnoeid. Nog weinig bloemen tot nu toe, misschien omdat ie zo vol met vruchten hangt?

De vruchtjes ruiken enorm naar mandarijn, maar als je ze probeert te eten zijn ze wel extreem zuur (en zoet tegelijk).Af en toe koop ik sinaasappeljam, met van die schilletjes erin, lekker een beetje bitter. ‘Onze’ mandarijntjes hebben een dun schilletje, dat als experiment een paar potjes mandarijnenjam gemaakt, de versgeoplukte mandarijntjes gingen er met schil en al in. Wel in dunne reepjes/plakjes gesneden. Ben benieuwd hoe het smaakt. Eerst even het potje zwartebessenjam opeten, en dan breek ik een van de ‘oranje potjes’ aan.

Klein streepzaad

Al wekenlang bloeien er steeds verder vertakkende kruidachtige plantjes in de kieren van ons tuinpad. 30-50 cm hoog, met heel veel gele composietbloempjes, net iets groter dan 1 cm in doorsnee. De bloemen gaan ’s morgens open, en sluiten in de loop van de middag weer.

Het is Klein streepzaad, of Crepis capillaris. Een algemeen voorkomende soort, overal in Nederland. De plant bloeit van juni tot oktober, en wordt bevlogen door onder andere de pluimvoetbij, de witgelakte tubebij en de kleinen knotswesp (volgens de site insectenplanten.nl )

De plant groeit vooral op voedselrijke en omgewerkte grond, maar komt ook in weilanden en bermen tussen het gras voor.

Naam streepzaad: vanwege de vorm van de nootjes (zaadjes), las ik ergens.
Hmm, net even een foto gemaakt.
Ja het zijn een beetje langwerpige zaadjes, met een beetje fantasie een streepjemaar dat is zo bij heel veel planten…

Jakobskruiskruid

Tegenwoordig zijn grote delen van wegbermen geel van het bloeiende jakobskruiskruid. Gevaarlijk voor paarden , roept steevast iemand, moet weggehaald worden. Ja de plant is giftig, maar de paarden weten dat. De plant heeft een extreem bittere smaak, en de paarden blijven er vanaf, zelfs als ze in een wei vol jakobskruiskruid wandelen. Is het dan angsthazerij, die waarschuwing? Niet helemaal: als de plant in het hooi terecht komt, dan is dat wel een probleem. De bittere smaak is dan verdwenen , maar de gifstoffen niet. Een interessant artikel vind je hier. De afgelopen tientallen jaren is jakobskruiskruid flink toegenomen, op de Veluwe, maar ook in wegbermen. Dat komt omdat het een pioniersplant is, die graag groet op zandige (stenige) terreinen en verstoorde grond. Op de Veluwe is dat door de wilde zwijnen die steeds in de grond wroeten, kale stukjes maken, waar de plant weer makkelijk kan ontkiemen. In wegbermen , doordat er vaak met een koepelmaaier gemaakt wordt, waar delen van de grond open komen te liggen. Bij een volledig gesloten plantendek heeft het kruiskruid veel minder kans, en zal langzaam verdwijnen (niet mee zo dominant zijn).

De jakobsvlinder heeft jakobskruiskruid als waardplant. De vlinder is rood-zwart. En de rups: gezellig gestreept geel zwart. De kleuren van gevaar. “Eet mij niet“, roept dat naar vogels, “Ik ben giftig“.

Er zijn zo’n 200 insecten op kruiskruid af komen. Een echte insectenmagneet. We hebben ze in de tuin gehad, maar weinig kans omdat hier alles bedekt is, geen kale grond. Er staat een plant, aan de buitenkant van de heg, in de stoep, waar vorig een stukje uit de stoep gezaagd is en glasvezelkabels zijn gelegd: verstoring, stenig. perfecte plek voor kruiskruid. Als ik er aan denk knip ik de bloedhoofde – na de bloei- af voordat ze allemaal zaadpluis vormen.