Gekrakeel van musjes

Soms bijna oorverdovend gekwetter.
Dan weer even stil.
Druk aan het smikkelen van de zaadjes,
de mussen op het voederplateau.

En als Eddy naar buiten komt om de zaadjes bij te vullen:
Tsjilp, Tsjilp, Tsilp. Steeds har
Luidkeels roepend:
“Toe wees wat sneller, vul de voorraad aan!”
De musjes, in onze heg.

In de heg, een mus
Veertjes even rechtzetten

Overwinterplek

Voor kleine beestjes zijn rommelige hoekjes in de tuin ideaal om te overwinteren. Dus niet de tuin ‘winterklaar maken’ door alle afgestorven plantenresten en afgevallen blad weg te halen. Zoals Jacobse en Van Es een oud dametje willen doen geloven, in een prachtige sketch van Van Kooten en de Bie. gewoon laten liggen en staan, tot in het voorjaar.
En je kunt zelfs nog wat extra schuilplekjes maken. Zoals dit wijkistje vol met de kaardebollen van afgelopen seizoen en een stukje kippengaas. Deze staat op zijn kant achter in de tuin op een van de takkenwallen. Ideaal voor lieveheersbeestjes en ander klein grut.

Winterschuilhut
In een paar minuten gemaakt, kleine moeite, groot plezier

Nog wat voorbeelden, als je knutselbehoefte voelt: bijenhotel1, bijenhotel2, gaasvliegenhotel.

Slordige muis

In de verre schuur in onze tuin staat in de hoek een tafel. Vanaf okt0ber liggen daar een heleboel appeltjes uitgestald, om in de winter stukje bij beetje aan de vogels te voeren. Bijna elk jaar wordt een enkel appeltje opgepeuzeld door een muis. Die zijn altijd heel keurig: ze eten eerst een appeltje helemaal op voor ze aan een volgende beginnen.

Ik was er zeker van dat ik dit al eens heb opgeschreven en wilde een linkje zetten naar dat vroegere tuinblogje, maar nee hoor. Blijkbaar heb ik het ergens anders opgeschreven, bv. als reactie op andermans tuinblog.

Hoe dan ook, dit jaar klopt het niet. Zoals je op de foto kunt zien zijn er een heleboel appeltjes tegelijk aan geknaagd! Ook volop muizenkeuteltjes tussen de appels. Misschien wel een hele familie muis dit jaar.

Vogelvoer

Met het getjilp van de vogels in de heg zou je het niet zeggen, maar toch hebben we dit jaar beduidend minder vogeltjes in de wintertuin. Dat merken we aan de snelheid waarmee het vogelvoer opgaat. Veel minder snel dus, dan voorgaande jaren.

vogelvoer5feb3
Gepelde zonnepitten en een verdwaalde mailworm
vogelvoer5feb2
Stilleven van twee vetbolletjes
vogelvoer5feb
Pinda, pinda ….

Bij de pinda;s zou het kunnen zijn dat ze ze niet lekker vinden, zijn van vorig jaar over. Maar denk niet dat dat het is, ook de verschillende vers aangeschafte vetblokken vinden minder aftrek.
Wel vandaag weer e.e.a aangevuld, buiten, komende week verwachten we weer koude nachten (en dagen).

Boomklever

De boomklever, of sitta europaea, is een korte, stevige vogel met een krachtige snavel. Hij kan heel goed klimmen. Tegen de ruwe stam van onze wilg rent de boomklever met hetzelfde gemak van boven naar beneden als van beneden naar boven. Een vrij algemene vogel, die het hele jaar min of meer op dezelfde plaats blijft. Bij ons is dat rondom de oude wilg, waar hij waarschijnlijk broedt. In een oud spechtenhol bijvoorbeeld. Daarvan zijn er verschillende te vinden in de wilg.
Opvallend in uiterlijk: grote snavel, grijs van boven, roze van onder en met een opvallende zwarte streep over zijn ogen. Alsof ie een maskertje op heeft.

boomklever2
Kort en stevig
boomklever3
Zaadje beetje omdraaien om beter te kunnen opeten…
boomklever1
Klemvast

Opvallend van geluid. Via deze link naar de site van de  vogelbescherming (daar iets naar beneden scrollen) kom je een paar geluidsfragmentjes tegen.

Tuinvogeltelling 2017

Weer geteld vandaag, deze keer met zijn tweeen. Eddy met verrekijker om te kijken of we de grote bonte specht konden spotten.Die is inmiddels al weer twee weken aan het roffelen, maar niet altijd te zien. Hij zit vaak aan de achterkant van de stam van de grote wilg. We zijn begonnen te tellen op het moment dat er vier staartmeesjes langskwamen. Die vliegen altijd in groepjes. Dat is vaak ook maar 1 of 2 maal op een dag.

vogeltelling2

Opvallende afwezige: de groenling. Ik heb er het hele winterseizoen nog geen een gezien. Aantal mezen en merels ook laag. Betekent ook dat de voorraad vetblokken en zaden nog ruim voldoende is.

Maandfoto Januari 2017: De Goudvink

Volgend weekend is het weer het wekend van de nationale tuinvogeltelling. Omdat het dit weekend mooi weer is, maar ik nu vast een paar foto’s. Met de telelens op het fototoestel, gewoon vanuit huis.
In de pergola vlak naast het huis hangen diverse vogelvoederattributen. Veel mussen, heggemus, tortel, koolmees, vink, pimpelmees.  Er komt ook vaak, ergens op de dag, een goudvink langs. Die kun je niet missen. De kans dat ie net komt als je fototoestel bij je hebt is kleiner, maar ik had geluk vandaag.

goudvink2
Goudvink op gesnoeide druif
goudvink1
Goudvink man, kleurt mooi bij dakpannen van de buren
goudvink3
Graantje meepikken

Alsof ie even kwam poseren, even naar links kijken, even naar rechts, paar zaadjes van voederplank, en weg was ie weer. Een halve minuut misschien, da’s al genoeg.

De Pauw en de Hinde

Aan de ene kant van het park woonden de herten. Ze hadden daar hun voederbak en konden schuilen bij een paar bomen. Het grote hert was de baas. Hij had een paar vrouwtjes, die elk weer een paar jongen kregen.
Een van de jonge vrouwtjes, een hinde, was bijzonder nieuwsgierig. Ze bleef niet aan de ene kant van het park, waar de herten woonden. Maar ze ging steeds verder wandelen, tot helemaal aan de andere kant van het park.

Aan de andere kant van het park woonden de pauwen. Een prachtig blauwgroene mannetjespauw en zijn bruine vrouwtje. Zij woonden aan de andere kant van het park, vlak bij de vijver waar de eenden en zwanen zwommen. Er was een groot grasveld waar ze konden zonnen, en als het slecht weer was gingen ze achter de schuur staan, onder de dakrand. Daar was ook beschutting. De pauwen kwamen nooit aan de ene kant van het park.

Op een dag kwam de jonge hinde van de ene kant naar de andere kant van het park. Het pauwenmannetje was helemaal overweldigd. Wat een prachtige vrouw zag hij daar lopen, lichtbruin, net zoals pauwenvrouwtjes altijd zijn, maar veel groter en met prachtige bruine ogen. Helemaal verlief was de pauw, en hij vergat zijn eigen vrouwtje en begon achter de hinde aan te lopen. En even later ging de pauw naast de hinde lopen, van links, naar rechts. Overal waar zij ging, volgde de pauw. Zo trots als een pauw kan zijn, stapte hij voort naast met zijn nieuwe geliefde.

hert-en-pauw

Klik hier voor een filmpje. Met als dramatische slotscene het treurige pauwenvrouwtje dat achter de schuur blijft zitten.

Spreeuwenballet

Er zitten de laatste tijd heel veel vogels in de conifeer, zei mijn moeder vanaf de ipad. Ze kon ze niet zien, in de reusachtige conifeer, net in de tuin van de buren, maar wel horen. Tegen de avond kwamen ze er onder luid gekwetter in zitten.

Misschien wel honderd, zei ze.

Dat is overdreven, dacht ik, we zullen wel zien. Met de kerstdagen waren we op bezoek bij mijn moeder, en op eerste kerstdag tegen vier uur, begon er van alles te vliegen. Het waren spreeuwen! In steeds grotere wolken vlogen ze boven het dorp. We renden naar boven, om vanuit de slaapkamers op zolder beter zicht te hebben op de vluchten spreeuwen.

Zijn het er duizenden of tienduizenden?

Onwaarschijnlijke aantallen. Een dansspektakel van een minuut of 20, en een heleboel telefoonfilmpjes en oohhs en aahhs later, begonnen de spreeuwen zich -en masse- uit de lucht te laten vallen. In de dennenboom een paar tuinen verderop, en ook de conifeer direct naast mijn moeders tuin. Het gekwetter was imposant. De vogels zelf inderdaad niet te zien, het was inmiddels ook bijna donker, en de vogels zaten lekker in het groen.
Tweede kerstdag tegen vieren weer naar boven gerend, en wederom met open mond naar de dans van de spreeuwen gekeken.

conifeer-uit-zolderraam
In het midden de conifeer
spreeuwfoto
Hoeveel?

Nog eentje dan, nog een van de filmpjes die ik maakte op tweede kerstdag, vanuit het zolderraam, bij mijn moeder. En mocht je in Bunnik wonen, of in de buurt ervan: ga een half uur voor zonsondergang naar buiten (of naar zolder) en geniet.