Een serie toevalligheden

Herfstkleuren combinatie

In de vensterbank hebben we een mooie bos bloemen.
Door een serie toevalligheden is die daar gekomen.

Met instant vaas
  • Vorige week was er het inspiratiefestival Let’s Gro in Groningen. Ik ben daar niet geweest. Maar Mathieu Przybyla van we-energygame wel. Voor zijn ‘optreden’ daar kreeg hij een bos bloemen.
  • Afgelopen week volgde ik een masterclass over ‘power to gas’ , drie dagen lang. Mooi weer die week , maandag en dinsdag op de fiets, 50 minuten. Woensdag mogelijk regen eind van de dag, dus voor de afwisseling besloten met de bus te gaan.
  • Ik was iets te vroeg op dag 3, dus wandelde nog even door het gebouw van de Energy Academy, waar de masterclass werd gegeven.
  • Liep toevallig bij de kamer van Frank en Mathieu langs.
  • Er was net een bos bloemen afgeleverd en Mathieu stond er mee in zijn hand. Mooie bloemen, zeg ik. Wil je ze hebben, vraagt Mathieu, ik heb toch geen vaas thuis.
  • Ja hoor, dat wil ik wel.
  • Op de fiets zou dat lastig zijn geweest, maar met de bus gaat het prima. De hele dag loop ik rond met de mooie bos. Heel handig in een draagtas, waar een plastic binnenverpakking in zit met een laagje water. Met koordjes als handvaten en vrijstaand. Slimme verpakking van topbloemen.nl.
  • Geen vaas nodig. Ik heb ze thuis gewoon in de verpakking laten staan. Af en toe beetje water erbij. Gaat prima zo.

    Als ze uitgebloeid zijn: bloemen op composthoop, draagtas bij oud papier, koordjes erafhalen en bewaren, plastic binnenverpakking in plastic recycle bak.

Kerstcactus

Deze roze heb ik vorig jaar bijna ‘verzopen’, maar gelukkig overleefd en nu weer in volle bloei.

Met de kortere dagen gaan veel planten in rust. Voor sommige kamerplanten, bij ons in Nederland tenminste, begint het bloeiseizoen dan juist. Bijvoorbeeld de kerstcactus, of lidcactus. Bij ons bloeit ie trouwens nooit met kerst, maar al eerder, bovenstaande foto is van 26 oktober. Er zijn wel wat trucs om de bloei met kerst te laten vallen als je dat zou willen,  bv. hier.
Een groot deel van het jaar is deze vetplant groen, de platte blaadjes als een soort vingerkootjes aan elkaar. De ene week zie je nog niets, een volgende week een paar knopjes aan de uiteinden van de ‘vingers’, en nog een paar dagen….. overdadige bloei. Dit is de enige tijd van het jaar dat je de plant goed water moet geven. Ga vooral dichtbij staan om de ingenieuze bloemvorm te bekijken. Kunstig in elkaar gevouwen, zijden bloemen bijna.

Deze prachtcreatie staat bij Holly en Hilde drie of vier verschillende kleuren in 1 bak. Elk jaar bloeit ie weer prachtig.
De heel lichte kleur roze, zo goed als wit, had ik nog niet eerder gezien.

Andere perioden kun je de schlumbergera beter te droog dan te nat houden.
Mocht de plant wat slap worden, voel dan even goed aan de grond. Want de lidcactus gaat ook slap hangen als ze te veel water krijgt. Nog meer water geven, omdat je denkt dat ze te droog staat, helpt de plant onvermijdelijk om zeep. Dat is me al eens gebeurd.

Van oorsprong komt de schlumbergera voor in de regenwouden van Brazilie. Groeit daar in de schaduw op boomstammen. Dat betekent dat ze dus ook weer niet mogen uitdrogen. Kortom, een plant met een beetje gebruiksaanwijzing, maar heb je eenmaal een goede plek voor ze, dan kun je er heel lang plezier van hebben. Je ziet ze vaak in roze of roodoranje tinten. Er schijnen ook gele te zijn, maar die heb ik nog nooit gezien.

Laatste gladiool

Al jaren hebben we Abesijnse gladiolen in potten op het terras. Ze ruiken zo heerlijk. De bollen in potten zijn al maanden uitgebloeid.
Omdat elke bol zich elk jaar verdubbelt, krijgen we er steeds meer. Dus ook vier groepjes in de volle grond geplant. Ze bloeiden later, een ervan had dit weekend nog zijn allerlaatste bloem. Die heb ik binnengehaald.

De bollen, elk verdubbeld, en nog een heleboel broedbolletjes. Die bloeien niet meteen volgend jaar, maar als ik ze verder opkweek…
De laatste gladiool, nog een dagje pronken
Wit met dieprood hart

Vorig jaar had ik voor het eerst de gladiolen in volle grond. Ook toen mooi gebloeid. Bij wijze van experiment had ik de bolletjes  de winter ook buiten laten staan. Geen succes, niets meer van over. Vandaar dat ik nu de planten heb opgegraven. De komende weken kunnen de bladeren afsterven en hun laatste restjes energie in de bollen stoppen. Dan overwinteren in de kelder, en mooi vooruitzicht op een heleboel gladiolen volgend jaar. Meer in de grond vlak bij terras, en misschien 1 pot nog op het terras. Om het seizoen te rekken.

Ring of fire

In maart had ik de zaadjes van de peper Cayenne Ring of fire gezaaid. 6 zaailingen heb ik in grote potten gezet en de oogst is prima. De planten eert in de serre, totdat het zo heet werd. Sindsdien staan ze buiten, een deel overdekt een deel in de open lucht. Elke keer een pepertje, als we ze gebruiken willen. Of drie, toen Eddy vorige week kip Piri-Piri maakte.

Peper cayenne ring of fire, zaad van Diana.

Van een plant heb ik de laatste peper al geoogst en toen ik vandaag de plant op de composthoop wilde gooien zag ik opeens nieuwe bloemknopjes. Wordt waarschijnlijk nooit meer rijp, maar acht. Deze plant gewoon weer in de serre gezet,

Rondgepotterd

De hele 1e pinksterdag heb ik een beetje rondgepotterd (nieuw werkwoord), dat wil zeggen, plantjes in potjes, plantjes uit potjes, potjes in emmer water onderdompelen. ben bij de buren gaan vragen of ze nog potjes voor me hadden (nee, geen jampotjes Sieneke, bloempotjes!), en daar nog een stel meegekregen.
Ik heb wel een klein probleem…. waar zet ik de potjes neer. Op allerlei plekken in de tuin en tegen het huis staat nu een klein legioen aan potten.
Er zit wel systeem in.
Sort of.
De planten in ronde potjes zijn (meestal) voor anderen bedoeld.
De planten in vierkante potjes voor in eigen tuin.

Pepers in de bijkeuken (de serre was even te warm)
Voor de fietsenschuur
Naast de fietsenschuur
Onder de vensterbank naast de bijkeuken
In het tussenstuk
<FOTO”S>

Puntjes

Nog wel in de serre, maar de beschermende papieren zakken verwijderd.
Dan kunnen de knollen van de commelina en van de aronskelk rustig verder werken aan de opbouw van hun bovengrondse leven.

Joost K. Bouter staat er bij en kijkt er naar.
Onder de tafel staan nog een paar grote potten met begonia- en gloriosa knollen. Daar is nog niets boven de grond te zien.

Zaaien, eerste ronde 11 maart

Afgelopen weekend de eerste serie zaden gezaaid op 11 maart.
In verschillende vensterbanken staan kasjes en potjes.

Van links naar rechts, westelijke vensterbank in de eetkamer:
In de ‘grote kas’:
4 potjes tomaat red robin,
4 potjes peper cayenne ‘ring of fire’
In de middelste bak: 7×7 maal tagetes lucida, dragonafrikaantje
In de rechter bak: 7×7 maal brachisome iberidifolia
Nog niets zichtbaar.

De zaailingen van de oranje bloemen zijn op 18 maart, na 1 week, al 5 cm groot. Ze duwden het plastic afdekvel al omhoog. Vandaar rietjes constructie gemaakt.

In de voorkamer, ook vensterbank, gezaaid 11 maart.
Een traytje met 6 potjes, plastic zakje/ folie en rie.tjes erover als ‘kas’.
2 potjes grote oranje bloem, zelfgeoogst in drachten

2 potjes roze cleome, zelf geoogst uit plantsoen in Toulouse
2 potjes grote oranje ‘afrikaantjes-struik’, zelfgeoogst in drachten, zaailingen 2 cm

Detail: beetje vaag, vanwege de sterke uitvergroting: wie weet wat dit is?
En zo ziet de struik met de oranje bloemen als geheel uit, rechts op de foto.
Het afrikaantje: geel en rood, ongemengd

Tot slot nog 2 potjes, met plastic dekseltje erop.
1 potje met van Passiflora kado gekregen ‘boontjes’, gele lupine
1 potje boomspinazie (oud zaad, vraag is of er nog wat uitkomt)
Nog niets te zien.