Vorige week hadden we nog drie etappes te gaan om het hele Drenthepad gewandeld te hebben. Groot deel vorig jaar, de rest dit jaar. De zuidelijkste delen van deze wandeling vereisen wat planning om er met openbaar vervoer te komen. Door schade en schande geleerd dat we dat niet op een zondag moeten proberen. Donderdag en vrijdag liepen we de etappe Gees- Sleen (vlak bij Emmen) en Gees – Westerbork: de onderkant van het ‘rechterpootje’ van het Drenthepad-mannetje. Bijna 40 km samen. Het allerlaatste stukje is van Uffelte (stukje oostelijk van Havelte) naar Ruinen. Dit is de onderkant van het ‘linkerpootje’. Misschien morgenochtend?
Voor het eerst waren we bij het Mantingerzand of Mantingerveld. Een enorm natuurgebied, tussen Nieuw Balinge en Mantinge. 780 hectare, beheerd door natuurmonumenten. De afgelopen 25 jaar zijn 4 losse natuurgebieden samengevoegd door de tussenliggende landbouwgebieden om te vormen tot verbindingsgebieden. De hei stond mooi in bloei, de zandverstuiving hebben we (deze keer) niet gezien, maar bij de jeneverbessen wel. Een prachtig stukje jeneverbesbos, of jeneverbesstruweel, met exemplaren van 100 jaar oud. Grillig en gekronkeld. Wij waren er met zonnig weer, vast ook erg mooi met flarden mist over de hei.