Twee weken terug liepen we langs een paadje in de buurt waar veel bramen zaten, toen nog deels rood. Vanmorgen eerst in eigen tuin naar bramen gekeken, maar die waren eigenlijk al overwegend ingedroogd/ deels overrijp. Te lang gewacht….
Na de lunch even langs het paadje wandelen … ook hier veel bramen verdroogd. En dit waren echte prikbramen, niet zoals de doornloze zoals bij ons in de achtertuin. Veel bramen zaten te hoog om zonder ladder bij te kunnen. En op de plek waar best wel wat zat, liep een hond in een tuin achter de heg steeds nerveus blaffend rond. Niet fijn. Uiteindelijk maar een klein bodempje in mijn bakje geplukt. Even verder gewandeld. Ik wist nog wel een hazelaar in de buurt. Nootjes verzameld, en een eindje verderop bij een voetbalveldje stond nog een forse hazelaar. Zo kwam ik toch nog met een aardige oogst thuis: hazelnoten.
Zo weinig bramen, gram of 100, dat het niet de moeite waard was om in te vriezen. Ik maakte van de gelegenheid gebruik om een aantal zakjes eerder ingevroren fruit (rode bessen, zwarte bessen en wijnbessen) uit de diepvries te halen en samen met de bramen tot halfzoete jam te maken. De potjes zijn zo goed als afgekoeld. Lekker.
