Kijk es omhoog

Wij, tuinliefhebbers, hebben de neiging veelal naar beneden te kijken. Naar de grond, de plantjes, het gras. Ook boven ons is van alles te zien, in de hogere struiken, de bomen, maar ook de wolken en in deze tijd van het jaar, de spinnenwebben, of een (vliegende) eekhoorn.

Dinsdag 9 september, kort voor er een flink regengebied aan kwam, zag ik deze gekke streep aan de hemel. Waarschijnlijk een vliegtuigspoor, dat door de iets andere samenstelling van de lucht ter plaatse, de wolkendruppeltjes anders deed condenseren in de zich vormende wolken. Op gewoon een ‘ritssluiting’ in de wolken, vlaak daarna begon urenlange regenbui.

Twee dagen later, 11 september, bij het avondeten op het terras. In elke hoek zit ongeveer een steeds dikker wordende kruisspin mevrouw. deze avond keken we minutenlang naar een langzaam (paring)ritueel van twee kruisspinnen. De kleine , het mannetje, kwam heel voorzichtig dichterbij. Klaar om weg te rennen mocht het te gevaarlijk worden. Beetje bij beetje naderden ze elkaar. Waar mevrouw Kruis normaliter heel snel naar een prooi toerent en dit in web wikkelt, naderde ze nu heel bedachtzaam, langzaam. Ze trok haar pootjes in tot ze bijna een balletje was. Meneer kwam voorzichtig, 4 voorpoten afwisselend in de lucht. En toen ging het zo snel, niet helemaal gezien. Hij raakte kaar met zijn pootjes, aaide haar (?) en …. liet zich snel aan een levenslijn van spinrag omlaag vallen. Blijkbaar was het al weer voorbij. Meneer klom via zijn draad naar boven en verdween. Na een minuutje strekte mevrouw Kruis haar poten weer en wandelde bedaard weg.

Tot slot, dit zal niet bij iedereen in de tuin lukken. ‘Onze’ eekhoorn kwam weer een langs. M<eestal vanuit de els, via de hazelaar (die nu zo goed als leeg is), naar de appelboom. Meestal verdwijnt ze dan uit zicht richting buurman Jan, maar soms verschijnt ze in de wilde pruimen bomen, die vanaf het terras gezien vóór de appelboom staan. En soms gaat ze naar het topje en springt van de pruimenboom naar de hazelaar. eergisteren zagen en hoorden we haar weer langsritselen. Ze zat boven in de pruimenboom wat te aarzelen. Lang genoeg om snel de telefoon te pakken.

Mooiste om te bekijken op groter scherm en dan de film stapje voor stapje door te lopen. Filmpje is al op halve snelheid.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *