Zaterdag 10 januari, al een week ligt er sneeuw en deze zaterdag is het net onder nul en er is uren lang zon. Prachtig licht en een mooie dag om vogels te gaan fotograferen.
Binnen vanuit de woonkamer. We hebben aan de zuidkant (voorkant) van het huis een groot raam, en aan de oostkant (zijkant) twee ramen in de woonkamer en ook nog een grote glazen pui in de werkkamer van Eddy. Met de 600 mm (!) telelens van Eddy op het toestel én met een statief. De camera+ lens weegt namelijk 2,6 kg. Veel te zwaar om uit de losse hand te fotograferen. Het statief is een een- pootstatief, reuze handig om de camera op te zetten.
We maakten ruim 150 foto’s en ’s avonds nog een hele kluif om de foto’s te selecteren. Niet meer dan 10 foto’s per soort, sprak ik met mezelf af. Nou ja, per soort en per geslacht, als je dat aan de buitenkant makkelijk kan zien. Zoals bij de vink, de merel en de zwartkop.
Vooral bij de zeer fotogenieke vogels zoals de pimpelmees en roodborst gingen ook op zich goede foto’s de digitale prullenbak in. Niet alles bewaren.
Als eerst de vink. Op de foto’s zie je het mannetje. De vinkenman is heel opvallend met de roze borst en wangen, grijze kop en halsband en zwarte vleugels met beetje wit. Helemaal als je de vogel in de zon op de sneeuw ziet zitten. De kleur spat er van af.
Vinken foerageren vaak in groepen en houden er van op de grond rond te scharrelen. Onder onze zadensilo’s, waar de mussen en mezen op af komen, scharrelen altijd verschillende vinken rond om de afgevallen zaadjes van de grond te pikken. En nu: om ze uit de sneeuw te pikken. Aan de stevige driehoekige snavel zie je dat de vink echt een zaadeter is: met dit stevige gereedschap kan hij ook had zaden, als graankorrels stukpikken. Vinken zijn ook dol op allerlei knoppen van bomen en platen.
