Zaterdagochtend, graad of acht en zon. De eekhoorns hadden de lente in de kop (of hormonen in het lijf). Ze renden in rondjes achter elkaar aan door de wilg en naburige zwarte els. Soms verticaal omhoog of omlaag, dan weer horizontaal boven langs een tak of juist aan de onderkant. Ik stond er bij en keek er naar. Zoef zoef, daar kwamen de twee weer langs, en ze verdwenen na een paar minuten naar links een paar tuinen verder op. En in de els… …daar zat nog steeds een eekhoorn! Lekker in het zonnetje de vacht te poetsen. Mijn interpretatie: deze derde eekhoorn is een vrouwtje, die de andere twee (mannetjes) lekker laat uitrazen en achter elkaar aanhollen, voordat ze er een uitzoekt om mee te paren. Eén dag duurt de pret, daarna gaan ze weer elk hun eigen weg.