Liefst had ik hier hele velden van in de tuin, zoals je bij sommige borgen en stinsen kunt vinden. En trouwens ook op het Martinikerkhof, achter de Martinikerk in centrum Groningen.
De winterakonieten. We hebben er een handjevol, gekregen van Ernst, en elk jaar ben ik er weer blij mee. De foto is van ruim twee weken geleden, 25 februari. De bloem is inmiddels weg, misschien komt er nog een zaaddoos aan. Nog heel even en er is niets meer van dit leuke plantje te zien. Haar buren rukken inmiddels op. De witte bosanemonen, die inmiddels volop hun bloemen op de zon richten. En ’s avonds de bloemen weer sluiten. Ik probeer altijd een stukje grond vrij te houden tussen de bosanemonen en de winterakonieten, een soort brandgang. De eersten zijn veel sterker en lopen de akonieten misschien onder de voet. Of beter ‘onder de wortelstok’.
