We konden het vanuit eigen tuin niet zien, de gedeeltelijke zonsverduistering van 12 augustus. De zon stond laag boven de horizon, start verduistering iets over 7 uur, maximale bedekking 10 over 8, en tegen 9 uur ’s avonds was het voorbij (en de zon bijna onder). Met een paar honderd andere geïnteresseerden zochten we de oostelijke oever van het Paterswoldse meer op. Gezellige boel, prachtig weer, mooie zomeravond. Vogels gingen eerder naar bed.
Als bonus die avond, wél vanuit eigen achtertuin: na het donkerworden, tot ongeveer half een ’s nachts op de achterovergeklapte tuinstoel naar de hemel liggen kijken: de jaarlijkse perseidenzwerm van 12 augustus was goed te bekijken : geen storend maanlicht dit jaar, geen wolken, aangenaam warme zomeravond. Perseiden worden ook ‘vallende sterren’ genoemd. In werkelijkheid zijn het kleine stofjes, resten van een lang geleden uit elkaar gevallen komeet. Die draaien in een grote kring rond de zon en jaarlijks rond 12 augustus beweegt de aarde door die ijle wolk van stofjes heen. Als zo’n stofje in de aardatmosfeer komt verbrand die en laat daarbij een lichtend spoor aan de hemel (‘de vallende ster’) zien voor een deel van e