Tegen lunchtijd op de terugweg naar Nederland. Normandie lag inmiddels achter ons, we reden door het wat vlakkere, en nog meer agrarische Picardie. Stop van twee uur (chauffeur moet elke 4 uur stoppen, vanwege reistijdenbesluit), bij de parktuinen bij de Abdij en tuinen van Valloires.
Dat leek heel ruim, tijd om de tuinen en wellicht ook de abdij te bezoeken. Dat laatste lukte zeker niet, best een eind lopen van de entree van de tuinen naar de abdij. Wel lekker door de tuinen gewandeld, inmiddels droog geworden. En we kregen elk een luchtpakket voor een picknick in het park.
De oorspronkelijke abdij dateerde van de 12e eeuw, en was in de 17e eeuw na allerlei langjarige oorlogen weinig meer van over. De huidige gebouwen zijn uit de 18e eeuw, de enige intact gebleven cisterciënzerabdij uit die eeuw in Frankrijk.
De tuinen van Valloires werden in deze vorm pas in 1989 aangelegd, vanaf 1987 begon Frankrijks bekendste tuinontwerper Gilles Clément met de tekeningen. Ongeveer 4000 zeldzame bomen en planten zijn aangeplant in een gebied van ongeveer 8 hectare. Ze zijn gegroepeerd rond verschillende thema’s. Mijn speciale aandacht had de evolutietuin (*). Ook mooi iets eerder in het seizoen: de allee met heel veel Japanse kersenbomen, die met de mooie witte bloesems. En een stukje met gekke en vreemd gevormde planten met de leuke naam: Le Bizarretum.