Afgelopen week is Nico de Haan overleden. In Vroege Vogels op de radio werd er ook bij stilgestaan. Nico was de supervogelaar van Nederland. Heel veel mensen hebben interesse gekregen in het kijken (en vooral luisteren) naar vogels. Tuinvogels of vogels in het vrije veld. Ik heb vaak (in de winter, als er weinig in de tuin te doen was) geluisterd naar de CD’s van Nico met de vogelgeluiden en zijn uitleg en ezelsbruggetjes hoe je de verschillende vogels -op geluid- uit elkaar kon houden. “Het fietspompje”, wie kent die niet. Dat is de koolmees in de lente.
In 2010 zijn we (in een opwelling en meteen geboekt) meegegaan met een 3 daags vogelreisje met Nico de Haan en een collega van de vogelbescherming. Het was april, maar ijskoud, dat weet ik nog. Drie dagen de mooiste plekjes, bezocht en een soort ‘wedstrijd’ om in deze drie dagen -als groep- zo veel mogelijk vogels te spotten. Met de fiets het eiland over, schuilend achter dijkjes tegen de ijzige wind.
Overdag vogels luisteren (die kleine mitrailleur, zei Nico, is de braamsluiper) en kijken (die witte vlek in de nek zie je al van verre, dat is de houtduif). ’s Avonds de tellijst langslopen (JA, we hebben de 100 net gehaald!) en op de laatste avond een vogelquiz. Ik heb de foto’s nog even teruggekeken.
Mooie herinneringen aan een bijzonder man. Dag Nico.
Le coq est mort.
